I SA/Łd 1033/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. w sprawie wniosku o interpretację co do sposobu zastosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z rachunku Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. Ś. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. I SA/Łd 1033/05 UZASADNIENIE W dniu 11 stycznia 2005r. do Urzędu Skarbowego Ł.-P. wpłynął wniosek A. Ś. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Podatnik zwrócił się z zapytaniem czy wykonywanie przez niego funkcji syndyka masy upadłości a tym samym uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zdaniem podatnika nie jest on zobowiązany do rozliczania się z tytułu podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [....] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. uznał za nieprawidłowe stanowisko podatnika i wskazał, iż syndyk jako podmiot wykonujący swoje czynności w ramach postępowania upadłościowego, do których został powołany, wykonuje szeroko pojętą działalność usługodawcy, zaliczoną do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. W zażaleniu z dnia 12 kwietnia 2005r. podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i podtrzymał stanowisko zawarte we wniosku o interpretację. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia zaskarżonego postanowienia i tym samym podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – P. w nim zawarte. W treści rozstrzygnięcia organ zawarł pouczenie, zgodnie z którym przedmiotowa decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji i w zakresie niezgodności z prawem może być zaskarżona zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1, art. 13 §1 i § 2, art. 52 § 1 i § 2, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Odpis powyższego rozstrzygnięcia strona odebrała w dniu 28 lipca 2005r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2005r. podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie, że czynności syndyka masy upadłości i związane z nim wynagrodzenie nie są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie znajdując uzasadnienia dla wniosków podatnika wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie należy podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności tego środka zaskarżenia. I tak zgodnie z treścią art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy – art. 52 § 2 w/w ustawy. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 w/w ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa – art. 52 § 3 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydana na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej, jeżeli uzna, że zażalenie wniesione przez podatnika, płatnika lub inkasenta zasługuje na uwzględnienie. Przytoczony przepis przewiduje zatem tryb uchylenia lub zmiany postanowień zawierających interpretację uruchamiany na skutek zaskarżenia, w drodze wniesienia zażalenia, postanowienia zawierającego interpretację przez adresata tego aktu. Jednakże co istotne, fakt wszczęcia postępowania w wyniku wniesienia zażalenia nie oznacza, iż mamy do czynienia z postępowaniem odwoławczym. Organ podatkowy orzeka bowiem po raz pierwszy w nowej sprawie administracyjnej jaką jest uchylenie lub zmiana postanowienia wydanego w sprawie z wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jest to zatem inna sprawa niż ta, która była przedmiotem postępowania przed organem podatkowym, który wydał interpretację. Oceny tej nie zmienia fakt, iż zaskarżona decyzja została wydana po rozpoznaniu zażalenia podatnika, zażalenie to nie jest bowiem tożsame ze środkiem zaskarżenia, o którym mowa w Rozdziale 16 Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa. O charakterze postępowania wszczętego na skutek wniesienia zażalenia nie przesądza również przyznanie w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej kompetencji do uchylenia lub zmiany postanowienia "organowi odwoławczemu", użycie tego sformułowania jest niezręczne jednakże nie ma wątpliwości, iż przedmiotem postępowania uregulowanego w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej nie jest ponowne rozpoznanie sprawy, której dotyczy zaskarżone postanowienie, lecz kontrola postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego zawierającego interpretację. Zdaniem Sądu decyzja "organu odwoławczego" w istocie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, wydana na skutek zażalenia, jest decyzją wydaną przez organ pierwszej instancji. Ustawodawca nie przewidział w przepisach Ordynacji podatkowej wyjątku od zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego stwierdzić zatem należy, iż przepis art. 220 Ordynacji podatkowej powinien znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Bezspornym jest, iż na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skarżący nie złożył odwołania na podstawie art. 221 Ordynacji podatkowej zatem nie wyczerpał wszystkich przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego środków odwoławczych. Skarga taka jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo należy wskazać, iż stanowiska Sądu w zakresie niedopuszczalności przedmiotowej skargi nie zmienia fakt błędnego pouczenia, zawartego w treści zaskarżonej decyzji. Wprawdzie przepis art. 214 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnej albo brak takiego pouczenia. Jednakże przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w ramach postępowania podatkowego nie stosuje się go w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Unormowanie to nie może pozbawiać strony przysługujących jej uprawnień, ale nie może także kreować dla niej uprawnień dodatkowych, wykraczających poza katalog określony przepisami prawa. Błędne pouczenie będzie natomiast stanowiło uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1998 roku, I SA 1065/97, ONSA 1998/4/135; postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998 roku, I SA 230/97, nie publikowane). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.