I SA/Łd 107/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant: Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2009 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2009r. orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. [...] r. nr [...]: • określającą J. P. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2009 r., • określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2009 r., • orzekającej o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2009 r. na podstawie art. 108 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dokonując wymiaru podatku organ stwierdził, że podatnik m. in.: - zawyżył kwotę podatku o 17.081,68 zł (i sprzedaż netto o 77.644 zł), poprzez rozliczenie 5 faktur wystawionych na rzecz firmy "A.", należącej do P. P. (syna) tytułem sprzedaży odzieży i akcesoriów, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych; - zaniżył w listopadzie 2009 r. podatek o 18.032,79 zł, gdyż w tym miesiącu dokonał wpłaty gotówki w wysokości 100.000 zł (bez podania tytułu wpłaty) na rachunek bankowy prowadzony przez A bank S.A., zaś w ocenie organu wpłata ta pochodziła z niezaewidencjonowanych dostaw towarów handlowych. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez pełnomocnika J. P.. Podczas rozprawy, 26 kwietnia 2016 r., pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu doręczenia uzasadnień wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawach o sygn. akt II FSK 2091/13 oraz II FSK 3951/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Postępowanie w tej sprawie było już zawieszone z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Łodzi z 21 sierpnia 2013 r. I SA/Łd 1578/12, oddalającego skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...], określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W obu tych sprawach zasadniczą podstawę ustaleń faktycznych stanowią bowiem tożsame - a zarazem sporne między stronami - okoliczności dotyczące sprzedaży towarów na rzecz firmy "A.", należącej do P. P. (syna skarżącego). Od ustalenia czy czynności te miały charakter rzeczywisty uzależnione jest przyjęcie odpowiedniej podstawy prawnej oraz właściwe określenie wysokości podatku w niniejszej sprawie. Wyrokiem z 17 listopada 2015 r. II FSK 3951/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości wyrok WSA w Łodzi z 21 sierpnia 2013 r. I SA/Łd 1578/12 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Jednakże do chwili obecnej nie zostało udostępnione pisemne uzasadnienie wskazanego wyroku NSA - nie są znane zatem motywy tego rozstrzygnięcia, które mogłyby zostać uwzględnione w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy Ponieważ stan faktyczny kreujący wysokość podatku w odniesieniu do J. P. jest analogiczny w obu wymienionych sprawach, gdyż dotyczą one tego samego okresu oraz tych samych okoliczności, których prawdziwość została zakwestionowana przez organy - strony uznały za celowe zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu doręczenia uzasadnienia wyroku NSA z 17 listopada 2015 r. II FSK 3951/13. Z powyższych względów na podstawie art. 126 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. P.C.