I SA/Łd 1087/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Kiss (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości rozstrzygnięcia organu I instancji w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. oddala skargę. I SA/Łd 1087/06 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-W. działając na podstawie art. 62 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r Nr 8 poz. 60.) zarachował dokonaną przez R. K. wpłatę z dnia 30 grudnia 2005 r., w kwocie 1800 zł. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. wynikających z decyzji z dnia [...] Nr [...]. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ podatkowy podniósł, iż zgodnie z przepisem art. 62 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w sytuacji gdy na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Jeżeli natomiast dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty , pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 powołanej ustawy). Na powyższe postanowienie R. K. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zażalenie, w którym wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia podniósł, iż w dniu 22 lipca 2005 r. należności Urzędu Skarbowego zostały w całości zaspokojone wskutek pobrania od niego kwoty 3.695,94 zł. Nadto zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie nie wyjaśnia sposobu rozliczenia łącznie pobranej od niego kwoty 5495, 94 zł. Skarżący wskazał również, iż "podatnik nie może być obciążany za okres od 22 lipca 2005 r. do 30 grudnia 2005 r. należnościami w kwocie głównej zobowiązania i odsetek". Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. powołując się na przepisy art. 233 § 2 w związku z art. 239, art. 62 § 1 i § 4, art. 54 § 1 pkt 3 i pkt 7 oraz § 2 Ordynacji podatkowej uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając postanowienie organ odwoławczy stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że strona skarżąca dokonała w dniu 30 grudnia 2005 r. wpłaty w kwocie 1800 zł., która to kwota postanowieniem z dnia [...] została zaliczona na zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. ( 630, 70 zł na należność główną, 855, 60 zł na odsetki za zwłokę). W wyniku dokonanego zaliczenia powstała nadpłata w wysokości 313,70 zł. Jednakże w ocenie organu odwoławczego z uwagi na podniesione przez skarżącego zarzuty odnośnie braku rozliczenia całości jego wpłat oraz zasadności naliczenia mu odsetek za zwłokę, organ orzekający pierwszej instancji winien wyjaśnić ewentualnie z udziałem podatnika wskazane przez niego wątpliwości. Według organu w rozpatrywanej sprawie, w związku z dość długim okresem prowadzenia postępowania wymiarowego, należy przed wszystkim wyjaśnić, czy występują lub nie występują okoliczności wskazane w art. 54 § 1 pkt 3 i pkt 7 Ordynacji podatkowej, z zastrzeżeniem § 2 powołanej powyżej ustawy, mające istotne znaczenie dla naliczenia podatnikowi wysokości należnych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych. Wyjaśnienia wymaga również kwestia pobrania od podatnika kwoty 3695, 94 zł oraz wskazania mu szczegółowego sposobu rozliczenia powyższej kwoty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nazwanej odwołaniem R. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz "uznanie za wiążącą zapłatę podatku za 1998 i 1999 w kwocie1800 zł, a przelanej z Aresztu Śledczego w P. w dacie 30.12.2005r." Skarżący nie podnosząc konkretnych zarzutów wskazał jedynie, iż jego zdaniem nie posiada żadnych zaległości podatkowych za lata 1998 -1999, czego dowodem jest uiszczenie należności na podstawie polecenia przelewu z dnia 30 grudnia 2005 r. W zakończeniu skargi stwierdził, że "decyzja II instancji jest matactwem w celu uniknięcia odpowiedzialności, a posiłkujący się organ patologicznym oszustwem i przeinaczenie faktów czyni odwołanie zasadne". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W dniu 26 lutego 2007r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. złożył do Sądu dodatkowe pismo procesowe, w którym powołując się na załączony do pisma odpis własnego postanowienia z dn. 20.02.2007r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie. Z treści załączonego do pisma postanowienia wynika, że po otrzymaniu zaskarżonego postanowienia, organ pierwszej instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydał w dn. [...] kolejne postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty skarżącego na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 rok, na które skarżący złożył również zażalenie. Wymienionym wyżej postanowieniem z dn. [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. mając na uwadze, iż wyrokiem WSA w Łodzi z dn. 10.10.2006r. sygn. akt I SA/Łd 315/06 zostały uchylone decyzje wymiarowe organów podatkowych obu instancji w przedmiocie określenia dla skarżącego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999, uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Już na wstępie należy podnieść, iż skarżący poinformowany szczegółowo przez Sąd na rozprawie o treści postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] oraz związanych z nim skutkach nadal popierał wniesioną skargę. Według oceny Sadu zawarty w skardze wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest dostatecznych podstaw do uznania, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa. Należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest orzeczenie kasacyjnym organu drugiej instancji, wydanym na podstawie art.233 § 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, którym uchylono w całości zaskarżone przez skarżącego zażaleniem z dn.11.01.2006r. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w przedmiocie zaliczenia wpłaty w kwocie 1.800 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999r. i którym przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z treści postanowienia organu drugiej instancji wynika, że powodem wydanego rozstrzygnięcia była konieczność przeprowadzenia przez organ I instancji dodatkowego postępowania w znacznej części, w szczególności w zakresie wyjaśnienia, czy organ prawidłowo wyliczył wysokość odsetek za zwłokę od zaległego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r., co w świetle przepisów art. 54 § 1 pkt 3 i 7 Ordynacji podatkowej mogło mieć istotne znaczenie w związku z toczącym się dość długo postępowaniem podatkowym wymiarowym. Ponadto należy również podzielić wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko organu drugiej instancji, iż wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji wymagała podniesiona w zażaleniu skarżącego kwestia rozliczenia pobranej od niego wcześniej kwoty 3.695,94 zł. Należy także podkreślić, iż zaskarżone przez skarżącego rozstrzygnięcie organu drugiej instancji było całkowicie zgodne z jego żądaniem zawartym w zażaleniu złożonym na orzeczenie organu pierwszej instancji. W odniesieniu się natomiast do zawartego w piśmie procesowym Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dn.26.02.2007r. wniosku o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie, należy uznać, że brak jest wystarczających podstaw do uwzględnienia tego wniosku. Zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji pozostaje bowiem w obiegu prawnym i wobec wniesionej na to orzeczenie skargi, nadal podtrzymanej przez skarżącego, Sąd był obowiązany do dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm./ należało orzec, jak w sentencji.