I SA/Łd 109/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.) Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8 poz.60 z 2005 r. ze zm. - dalej "o.p.") , art. 5 ust 1 pkt 3, art. 17 ust 1 pkt 1, art. 19 ust 7, art. 29 ust 13 i ust 15, art. 34 ust 3 i ust 4, art. 37 ust 1 pkt 1, art. 38 ust 2, art. 41 ust 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm. - dalej jako "VAT"), Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. określającą "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. podatek od towarów i usług w wysokości 62 zł w z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia 1 września 2008 r. . Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o opisany poniżej stan faktyczny. W dniu 1 września 2008 r. Spółka "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary opisane jako "Akcesoria dla lalek", dla których zadeklarowała kod [...] Wspólnej Taryfy Celnej, ze stawką celną 0% od wartości celnej towaru. Do zgłoszenia Spółka załączyła miedzy innymi fakturę nr [...] z dnia [...]r., określającą wartość ww. towaru na kwotę 95,04 USD. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia podatku od towarów i usług dotyczącego towarów ujętych w w/w zgłoszeniu celnym. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 62 PLN. Organ na podstawie art. 38 ust 2 ustawy o VAT ustalił klasyfikację taryfową towaru - kod 9503 00 70 Wspólnej Taryfy Celnej, ze stawką celną 4,7% od wartości celnej towaru. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Spółka nie zgodziła się z dokonaną przez organ klasyfikacją do wskazanego kodu Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety. W uzasadnieniu odwołania odniosła się do art. 210 § 4 o.p. i wskazała, że nie jest wystarczające przytoczenie samej treści przepisów prawa bez wskazania ich relacji do stanu faktycznego sprawy. Decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają, którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Zdaniem Spółki organ pierwszej instancji w uzasadnieniu prawnym decyzji ograniczył się do przytoczenia treści reguł 1 i 6 ORINS. Ograniczenie przez organ wyłącznie do przytoczenia treści reguł interpretacyjnych bez wskazania jak organ je zastosował dokonując wykładni treści odpowiednich pozycji i podpozycji klasyfikacji taryfowej z uwzględnieniem konkretnego towaru, uniemożliwia ocenę, czy dokonana wykładnia jest prawidłowa i spełnia wymagania wykładni językowej, celowościowej i funkcjonalnej przepisów prawa. W ocenie Spółki ww. reguły wykładni nie wskazują, iż Spółka dokonała wadliwej kwalifikacji towarów objętych przedmiotową decyzją. W przedmiotowej sprawie ustawodawca bowiem nie dał legalnej definicji akcesoriów wskazanych w pozycji 9503 00 29, co oznacza, że rozumienie tego pojęcia powinno odpowiadać jego znaczeniu potocznemu. Akcesorium to narzędzie lub inny drobny przedmiot do wykonywania jakiejś czynności, jakiegoś rzemiosła (Słownik Języka Polskiego - PWN). Spółka podniosła, iż noty wyjaśniające nie mogą stanowić podstawy prawnej decyzji administracyjnej. Nie są one bowiem źródłem prawa wspólnotowego. Noty nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów. Brak jest bowiem przepisu, który nadawałby im walor interpretacji wiążącej. Nadto Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł., w ocenie Spółki, nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji źródła publikacji wskazanych przez siebie not wyjaśniających. Tym samym Spółka nie zgadza się z tym, że istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych w zakresie podatku VAT od zaimportowanych towarów. Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał na regulacje ustawy o VAT w zakresie określenia wysokości tego podatku w prawidłowej wysokości, jeżeli zostanie stwierdzone, że kwota podatku została wskazana nieprawidłowo. Wskazując na art. 19 ust 7 powołanej ustawy stwierdził, że obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Z kolei kwestie dotyczące powstania długu celnego, podmiotu na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła regulują przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz WE L 302 z 19.10.1992 ze zm. - dalej jako "WKC"). Stosownie do treści art. 221 ust 3 cyt. rozporządzenia powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc od dnia powstania długu celnego. W sytuacji natomiast, gdy z uwagi na przedawnienie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych stosownie do brzemienia art. 38 ust 2 ustawy o VAT naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia podatku z tytułu importu towarów. Mając na uwadze, że zgłoszenie celne towaru zostało przyjęte i zarejestrowane w dniu 1 września 2008 r., co oznaczało, że z tym dniem powstał dług celny a ostatnim dniem trzyletniego terminu na powiadomienie dłużnika o kwocie należności był dzień 1 września 2011 r., organ skorzystał z regulacji zawartej w art. 38 ust 2 ustawy o VAT, przewidującej możliwość ustalenia elementów kalkulacyjnych według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia podatku z tytułu importu towarów. Jednym z takich elementów, jak wskazał organ odwoławczy, jest klasyfikacja taryfowa. Według zgłoszenia celnego SAD, przedmiotem importu były akcesoria dla lalek. W rejestrze towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu zgłaszający wskazał kod 9503 00 29 00 Wspólnej Taryfy Celnej. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. przeprowadził w siedzibie Spółki kontrolę w zakresie klasyfikacji taryfowej zabawek zaklasyfikowanych do kodu 9503 00 29, importowanych na obszar Wspólnoty w okresie od dnia 1 sierpnia 2008 r. do dnia 28 lutego 2009 r. oraz dokumentów handlowych, księgowych i magazynowych. Spółka przedstawiła próbki towarów zaklasyfikowane do kodu 9503 00 29 Wspólnej Taryfy Celnej w tym art. 33910. W wyniku dokonanych oględzin ww. towarów stwierdzono, że jest to zestaw zabawek wykonanych z tworzyw sztucznych składający się z butelki z mlekiem oraz grzechotki. Zestaw zapakowany był w przezroczystą folię z etykietą zawierającą nr artykułu oraz opis zabawki. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przedmiotem omawianego zgłoszenia celnego SAD są komplety zabawek wykonanych z tworzyw sztucznych składające się z różnych, wyżej wymienionych, elementów. Organ powołał treść art. 20 ust. 1 oraz art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Powołał również uregulowanie zawarte w art. 1 ust 2 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Wyjaśnił zasady klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej oraz wskazał, iż dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się stosując postanowienia zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) znajdujące się w załączniku I części pierwszej - przepisy wstępne, sekcji I - Ogólnych reguł, opublikowane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie powyższych reguł zapewnia jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto, dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Organ II instancji powołał treść Reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Ponadto wskazał, iż zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy Celnej - M. P. nr 86, poz. 880 z 2006 r.) dział 95 obejmuje zabawki wszelkiego rodzaju przeznaczone do zabawy dla dzieci lub dorosłych. Obejmuje również sprzęt do gier domowych lub na wolnym powietrzu, przyrządy i aparaty do uprawiania sportu, gimnastyki lub lekkoatletyki, niektóre artykuły dla wędkarstwa, łowiectwa lub strzelectwa oraz karuzele i pozostałe do rozrywki na wolnym powietrzu. Każda z pozycji niniejszego działu obejmuje również identyfikowalne części i akcesoria do wyrobów objętych niniejszym działem, które mogą być użyte wyłącznie lub głównie z tymi wyrobami i pod warunkiem, że nie są artykułami wyłączonymi przez uwagę 1 do niniejszego działu. Artykuły objęte niniejszym działem mogą być w zasadzie wykonane z dowolnego materiału, oprócz naturalnych lub hodowlanych pereł, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych (naturalnych, syntetycznych lub odtworzonych), metali szlachetnych lub metali platerowanych metalami szlachetnymi. Jednakże mogą one mieć mało istotne części składowe wykonane z tych materiałów. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że Spółka zadeklarowała dla zgłoszonych towarów kod 9503 00 29 00 Wspólnej Taryfy Celnej. W ramach podpozycji - Lalki przedstawiające wyłącznie ludzkie postacie i części i akcesoria rozróżniamy na poziomie dwóch kresek towary: - - lalki objęte kodem CN 9503 00 21 * - części i akcesoria objęte kodem CN 9503 00 29. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że przepisy prawa celnego nie zawierają definicji pojęć "części i akcesoria lalek ". W "Nowym Słowniku Języka Polskiego" wydanym przez Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002 - "akcesoria" - oznaczają drobne przedmioty będące dodatkowym wyposażeniem czegoś, przybory potrzebne przy wykonywaniu czegoś, charakterystyczne dla jakiegoś rzemiosła, zawodu. Ponadto organ wskazał, co obejmują części i akcesoria lalek zgodnie z Notami wyjaśniającymi (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86. poz. 880 z 2006 r.). Zdaniem organu zgłoszony towar to komplety zabawek wykonanych z tworzyw sztucznych. Organ celny powołał się także na treść Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej (opublikowanych w Dz. Urz. UE z 2011 r., seria C, Nr 137, poz. 1), w tym do ww. podpozycji 9503 00 70 i wskazał, że sporny, zgłoszony przez Spółkę towar, stanowi komplet złożony z różnych artykułów zapakowanych w to samo opakowanie do sprzedaży detalicznej, bez przepakowywania. Towar ten przeznaczony jest dla dzieci do zabawy. Niewątpliwie zabawki te pełnią funkcje szkoleniowe i edukacyjne, o których mowa w ww. Notach wyjaśniających. Organ uznał, iż najtrafniej opisującą zgłoszony towar na poziomie jednokreskowym jest podpozycja 9503 00 70 - Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety. W związku z powyższym sprowadzony towar opisany w ww. zgłoszeniu celnym SAD, należy klasyfikować do kodu 9503 00 70 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego "Pozostałe zabawki pakowane w zestawy lub komplety". Dla tego kodu stawka celna erga omnes dla krajów trzecich wynosi 4,7% zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady (EWG) nr [...] w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr [...] z dnia 20 września 2007 r. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, iż przy klasyfikacji użyto Not Wyjaśniających jako uzupełnienie i uszczegółowienie klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej. Organ powołał się na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 lutego 2006 r. - C-500/4 w sprawie Proxxon Gmbh, w którym Trybunał wskazał, że Noty Wyjaśniające do CN przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie mają jednakże wiążącej mocy prawnej. Noty te powinny być w związku z tym zgodne z postanowieniami CN i nie mogą modyfikować ich zakresu. Powołując się na przepisy art. 29 ust 13 ustawy o VAT wskazującego na podstawę opodatkowania w imporcie towarów oraz art. 41 ust 1 tej ustawy przewidującego obowiązującą stawkę podatku VAT i odnosząc te regulacje do przedmiotu sprawy Dyrektor Izby Celnej ustalił podstawę opodatkowania a następnie obliczył prawidłową wysokość kwoty podatku VAT z tytułu importu towarów. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, iż wbrew twierdzeniom Spółki Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. dokonując klasyfikacji towarów oparł się na regułach ORINS i zasadach wynikających z klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, a nie jedynie na Notach wyjaśniających. Not użyto jako uzupełnienie i uszczegółowienie do klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. nie ograniczył się jedynie do przytoczenia reguł ORINS, ale również wyjaśnił przesłanki zastosowania tej, a nie innej klasyfikacji taryfowej. Odnosząc się do zarzutu, że Naczelnik Urzędu Celnego nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, źródła publikacji wskazanych przez siebie Not wyjaśniających Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że nie miało to wpływu na prawidłowe jej rozstrzygnięcie. Powoływane Noty nie stanowiły podstawy prawnej wydanej decyzji, mają bowiem charakter pomocniczy. Stanowią one, jak wskazuje w orzeczeniach ETS, ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania taryfy przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy. Niewątpliwie zatem można się na nie powoływać w uzasadnieniu rozstrzygnięć podejmowanych przez organy celne. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, tj.: art. 120, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 201 § 4 o.p. przez dowolne dokonanie klasyfikacji taryfowej towarów objętych zaskarżoną decyzją z pominięciem treści przepisów prawa materialnego i procesowego i tym samym działanie organów celnych sprzecznie z zasadą legalizmu i praworządności, tj. wadliwe i sprzeczne z treścią pozycji 9503 00 21 i podpozycji 9503 00 29 taryfy celnej przyjęcie, że zgłoszony towary nie jest zabawkami stanowiącymi akcesoria dla lalek, lecz innymi zabawkami mieszczącymi się w zakresie pojęcia pozostałe zabawki pakowane w zestawy lub komplety. Podczas, gdy sens i konwencjonalne znaczenie pojęcia akcesoria dla lalek wskazuje, że towary objęte zaskarżoną decyzją mieszczą się w zakresie desygnatów tego pojęcia. Ponadto strona skarżąca zarzuciła niezastosowanie w ustaleniu znaczenia pojęcia akcesoria dla lalek uwagi 3 do działu 95 taryfy celnej, zgodnie z którą akcesoria, które nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z artykułami z dowolnej pozycji niniejszego działu mają być zaklasyfikowane z tymi artykułami, co skutkuje przyjęciem, że zgłoszone towary, które nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z lalką, powinny być klasyfikowane jako akcesoria dla lalek do podpozycji 9503 00 29 – części i akcesoria, a nie do innej, dowolnie przyjętej przez organ celny. Spółka zarzuciła również wadliwe zastosowanie w ustaleniu znaczenie pojęcia akcesoria dla lalek Reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r., z której wynika, że do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, podczas gdy organ dokonał klasyfikacji przedmiotowych towarów z pominięciem znaczenia i sensu pojęcia akcesoria dla lalek ujętej w podpozycji 9503 00 29 oraz z pominięciem treści uwag 3 i 4 do działu 95 Taryfy celnej. Kolejnym zarzutem jest niezastosowanie w ustaleniu znaczenia pojęcia akcesoria dla lalek Reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w myśl której, jeżeli towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji, to pozycja określająca towar w sposób bardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Podczas gdy ta wskazówka interpretacyjna pozwala ustalić, że pojęcie akcesoria dla lalek ma znaczenia bardziej szczegółowe niż pojęcie pozostałe zabawki, co powinno skutkować zaklasyfikowaniem opisanych elementów do pozycji akcesoria 9503 00 29 mającej pierwszeństwo przed pozycją pozostałe zabawki 9503 00 70. W ocenie Spółki organ nie zastosował w ustaleniu pojęcia akcesoria dla lalek uwagi nr 4 do działu 95 taryfy celnej, z której wynika, iż kilka artykułów objętych działem 95 taryfy celnej zapakowanych razem do sprzedaży detalicznej stanowi zestaw lub komplet wyłącznie wtedy, gdy każdy z tych artykułów jest innego rodzaju w tym znaczeniu, że jeśli każdy z nich byłby zgłaszany oddzielnie, to każdy zostałby zaklasyfikowany do innej pozycji działu 95, podczas gdy w przedmiotowej sprawie każdy z artykułów, gdyby był zgłaszany oddzielnie byłby klasyfikowany do tej samej podpozycji 9503 00 29, jako zabawka stanowiąca akcesorium dla lalki, co wyklucza klasyfikowanie ich jako zestawów lub kompletów. Zdaniem strony skarżącej organ dowolnie i wadliwie ustalił, że przedmiotowe elementy należy zaklasyfikować do grupy zabawek o cechach niedających się precyzyjnie określić, tj. do grupy pozostałe zabawki pakowane w zestawy lub komplety, podczas gdy przy uwzględnieniu obiektywnych cech, właściwości i przeznaczenia każdego z tych towarów mieszczą się one w zakresie pojęcia zabawek - akcesoriów dla lalek, a co wyklucza klasyfikowanie ich jako zestawów lub kompletów pomimo łącznego zapakowania do sprzedaży detalicznej, gdyż każdy z towarów z osobna jest klasyfikowany do tego samego kodu taryfy 9503 00 29. Ponadto skarżąca Spółka zarzuciła organowi nieustalenie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności obiektywnych cech, właściwości i przeznaczenia towarów objętych zaskarżoną decyzją, które ze względu na rozmiary i ich przeznaczenie są wykorzystywane wyłącznie lub głównie do zabawy z lalkami, co skutkowało dowolnym i wadliwym przyjęciem, że nie są to akcesoria dla lalek, lecz pozostałe zabawki pakowane w zestawy lub komplety. Zdaniem strony skarżącej niezałączenie do akt przedmiotowej sprawy i nie odniesienie się do treści Wiążących Informacji Taryfowych, a załączonych przez stronę w innej sprawie skarżącej Spółki prowadzonej przez Dyrektora Izby Celnej w Ł., której przedmiotem są również akcesoria dla lalek - obrazujących rozumienie zakresu pojęcia akcesoria dla lalek przez organy celne Wspólnoty Europejskiej tożsame z rozumieniem strony i jednocześnie sprzeczne z rozumieniem desygnatów tego pojęcia przez polski organ celny, co skutkowało niepodjęciem niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niedopuszczeniem dowodu, który mógł istotnie przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a także skutkować wykluczeniem błędu polskich organów celnych w klasyfikacji towarów objętych zaskarżoną decyzją. Spółka zarzuciła również wadliwą ocenę, w oparciu o którą organ ustalił, że powyżej wskazane towary przy uwzględnieniu obiektywnych cech, właściwości i przeznaczenia każdego z nich nie są akcesoriami dla lalek. Podczas gdy nawet niepełny materiał zgromadzony w sprawie wskazuje, że przedmiotowe zabawki mogą być wykorzystywane wyłącznie lub głównie z lalką, co przesądza, iż są akcesoriami dla lalek. Przyjęcie, że są to innego rodzaju zabawki jest sprzeczne z doświadczeniem życiowym przeciętnego i obiektywnie postrzegającego rzeczywistość człowieka, a także z zasadami wnioskowania z obiektywnych przesłanek, tj. cech, właściwości i przeznaczenia każdego z towarów objętych zaskarżoną decyzją. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W niniejszej sprawie podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły m.in. przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 87.256.1 ze zm., w tym zmiana wprowadzona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym Załącznik nr l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 2007.286.1 ze zm.) Z powyższych regulacji wynika, że do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden odpowiedni kod Taryfy Celnej z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Wspólna Taryfa Celna, wprowadzona w życie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r., została oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6 - znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. (zał. do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62), do której Polska przystąpiła od 1 stycznia 1996 r. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary; ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1. Dopiero wówczas, gdy nie jest możliwe ustalenie kodu w oparciu o regułę 1, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2. do 6., a następnie z Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Zgodnie z regułą 1 ORINS dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł od 2 do 6, a następnie z Not Wyjaśniających. Oznacza to, że opisy pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru. Inaczej mówiąc, dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania była sprawa dotycząca klasyfikacji taryfowej sprowadzonego, spoza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej (Chin), towaru opisanego w pozycji 31 zgłoszenia celnego jako "akcesoria dla lalek". Zdaniem skarżącej towary winny być taryfikowane do kodu 9503 00 29 00 Taryfy celnej, która obejmuje: "Części i akcesoria lalek". W ocenie organu zgłoszone przez Spółkę towary, należy zaklasyfikować zgodnie z regułą 1 i regułą 6 ORINS do kodu 9503 00 70 Taryfy celnej. Podpozycja ta bowiem opisuje zgłoszony towar na poziomie jednokreskowym - Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety. Wskazać należy, że dział 95 Taryfy celnej, w ramach którego mieści się wskazana przez stronę pozycja, zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. nr 74, poz. 830), obejmuje różnego rodzaju zabawki przeznaczone dla dzieci i dorosłych, sprzęt do gier domowych i na wolnym powietrzu, przyrządy i aparaty do uprawiania sportu, gimnastyki i lekkoatletyki, niektóre artykuły dla wędkarstwa, łowiectwa i strzelectwa oraz karuzele i inne do rozrywki na wolnym powietrzu. Wyroby objęte tym działem mogą być w zasadzie wykonane z jakiegokolwiek materiału (poza kilkoma wymienionymi, ale nie dotyczącymi spornych wyrobów). Pozycja 9503 - Pozostałe zabawki, modele redukcyjne (zmniejszone w skali) i inne podobne modele służące do zabawy, nawet z napędem, łamigłówki wszelkich typów - obejmuje zasadniczo zabawki przeznaczone do rozrywki dla ludzi. Jednakże zabawki, które ze względu na budowę, kształt lub zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako przeznaczone wyłącznie dla zwierząt, nie są objęte tą pozycją. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem celnym, że dla zgłoszonego przez Spółkę towaru, prawidłowym kodem Wspólnej Taryfy Celnej jest kod CN 9503 00 70. Tak jak bowiem wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, pozycja 9503 00 obejmuje "Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek; lalki; pozostałe zabawki; modele redukcyjne (w skali) i podobne modele rekreacyjne, z napędem lub bez; układanki dowolnego rodzaju: " i dzieli się na kilka podpozycji jednokreskowych. Jedną z podpozycji jednokreskowych jest podpozycja: - Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety. Importowany towar to - zestaw zabawek wykonanych z tworzyw sztucznych zapakowanych razem tworzących zestaw. Na artykuł ten składają butelka z mlekiem oraz grzechotka – mające zasadniczy charakter zabawek dla dzieci. Powyższe potwierdza jego klasyfikację do kodu CN 9503 00 70 w Taryfie celnej - "Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety", co powoduje, że dotyczy on importowanego towaru. Wskazać należy, że czynnikiem wyróżniającym, decydującym o zaliczeniu przedmiotowych towarów do kodu 9503 00 70 jest to, iż ww. artykuły zapakowane są razem w przezroczystą folię, tworząc zbiór artykułów, zestaw. Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86. poz. 880 z 2006 r.) części i akcesoria lalek obejmują: głowy, korpusy, kończyny, oczy (inne niż te nieprzymocowane, ze szkła, objęte pozycją 70180), mechanizmy poruszające oczami, wytwarzające głos lub inne mechanizmy, peruki, odzież dla lalek, buty i kapelusze. Ponadto w wyjaśnieniach do Taryfy celnej, do działu 95, pozycji 9503 wskazano, że pozycja niniejsza obejmuje zabawki przeznaczone zasadniczo do rozrywki dla ludzi (dzieci lub dorosłych). Zabawki te obejmują m.in. meble dla lalek, zestawy do herbaty i kawy dla lalek, grzechotki. A zatem sporny towar objęty zgłoszeniem celnym ma zasadniczy charakter zabawek dla dzieci. Stosownie do treści Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej, opublikowanych w Dz. Urz. UE z 2011 r., seria C, Nr 137, poz. 1, w tym do ww. podpozycji 9503 00 70, "Zestawy" objęte niniejszą podpozycją składają się z dwóch lub więcej różnych rodzajów artykułów (głównie do zabawy) zapakowanych w to samo opakowanie do sprzedaży detalicznej bez przepakowywania. Artykułów objętych tą samą podpozycją, z wyjątkiem przedmiotów objętych podpozycjami 9503 00 95 lub 9503 00 99 (ponieważ podpozycje te mogą obejmować rozmaite artykuły różnego rodzaju), nie należy uważać za różne rodzaje artykułów. Na mocy uwagi 4 do działu 95 niniejsza podpozycja obejmuje zestawy przeznaczone do zabawy dla dzieci, składające się z artykułów objętych pozycja 9503 połączonych z jednym lub większą ilością przedmiotów, które przedstawiane oddzielnie byłyby klasyfikowane do innych pozycji, pod warunkiem, że są to kombinacje mające zasadniczy charakter zabawek. "Komplety" objęte niniejszą podpozycją składają się z dwóch lub więcej różnych artykułów zapakowanych w to samo opakowanie do sprzedaży detalicznej, bez przepakowywania i określone są dla konkretnego rodzaju rozrywki, pracy, osoby lub zawodu takie jak zabawki szkoleniowe i edukacyjne. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, za niezasadny należy uznać zarzut skargi wskazujący na naruszenie przez organy celne przepisów postępowania poprzez dowolne dokonanie klasyfikacji zgłoszonych przez Spółkę "A" do procedury dopuszczenia do obrotu towarów opisanych w poz. 31 zgłoszenia celnego. Przyjęta przez organy celne klasyfikacja taryfowa zgłoszonych przez stroną skarżącą do procedury dopuszczenia do obrotu przedmiotowych towarów, zapakowanych razem w przezroczystą folię, do kodu 95 03 00 70, ze stawką celną 4,7 % jest prawidłowa. Zgłoszone towary nie są bowiem częściami ani akcesoriami lalek, tak jak zadeklarowała strona skarżąca. Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami do Taryfy celnej i do Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów części i akcesoria lalek to: głowy, korpusy, kończyny, peruki, odzież, buty, kapelusze. Natomiast będący przedmiotem klasyfikacji towar składa się z kilku rodzajów artykułów zapakowanych razem. Artykuły te są zabawkami dla dzieci wykonanymi z tworzywa sztucznego wchodzącymi w skład zestawu. Zgłoszone oddzielnie klasyfikowane byłyby do podpozycji 95 03 00 95. Z uwagi na to, że pakowane są razem, tworząc zestaw należało zaklasyfikować je do podpozycji 95 03 00 70 – "Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy". Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich scalonej zestaw składa się z dwóch lub więcej różnych rodzajów artykułów nie objętych tą samą podpozycją, z wyjątkiem przedmiotów objętych podpozycjami od 95 03 00 95 do 9503 00 99. Przedmiotowy zestaw artykułów można było zaklasyfikować do podpozycji - pozostałe zabawki pakowane w zestawy i uznać, że tworzą zestaw, mimo iż są to artykuły wykonane z tworzywa sztucznego, objęte jedną podpozycją 95 03 00 95, gdyż w stosunku do przedmiotów objętych tą podpozycją Noty wyjaśniające Wspólnoty Europejskiej przewidują wyjątek. Tym samym, Sąd zaakceptował stanowisko organów, które nie uwzględnia wniosku strony wnoszącej skargę o zakwalifikowaniu spornego towaru do kodu CN 95 03 00 29 z uwagi na przypisanie spornemu towarowi cech charakterystycznych dla towarów objętych kodem CN 95 03 00 70 Wspólnej Taryfy celnej. Koniecznym staje się podkreślenie, że treść 1 reguły ORINS daje podstawy do uznania, że każda pozycja kodu Wspólnej Taryfy Celnej jest równoprawna, a jej zastosowanie, co do zasady, zależy jedynie od tego, czy oceniany produkt posiada cechy właściwe dla określonego kodu taryfy celnej. Oczywistym jest, że jeżeli procedura ustalania kodu, o której jest mowa w 1 regule, nie doprowadzi do ustalenia prawidłowego kodu taryfy celnej dla danego towaru, należy stosować kolejne reguły ORINS określone w punktach 2-3 ogólnych reguł. W niniejszej sprawie reguła 1 doprowadziła do ustalenia przez organ celny prawidłowego kodu dla zgłoszonych towarów, które zasadniczo mają charakter zabawek dla dzieci. Sporne towary to zabawki dla dzieci, wykonane z tworzyw sztucznych, pakowane razem, tworzące zestaw, klasyfikowane do podpozycji 95 03 00 70. Powyższe okoliczności decydują o zakwalifikowaniu towaru opisanego w pozycji 31 zgłoszenia celnego do kodu CN 9503 00 70 Wspólnej Taryfy celnej. Pominięcie powyższych ustaleń w zakresie spełnienia przez sporne towary cech właściwych dla towarów wykonanych z tworzyw sztucznych, przeznaczonych do zabawy dla dzieci, zapakowanych razem mogłoby prowadzić do hierarchizacji określonych kodów Wspólnej Taryfy celnej dając pierwszeństwo ich stosowania przed innymi, co pozostawałoby w sprzeczności z treścią Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Należy również wskazać, że ani brzmienie samej pozycji 9503, ani uwagi do sekcji lub działu czy też noty wyjaśniające nie zawierają zamkniętego katalogu towarów klasyfikowanych do wymienionego wyżej kodu taryfy celnej. Wymieniane są jedynie pewne cechy i przykłady towarów, wśród których znajdują się także i takie, które posiadają cechy pozwalające zaklasyfikować je jako akcesoria lalki, tj. ubrania, dodatki do tych ubrań, czy też butelki do mleka, które mogą być użyte tylko do ściśle określonych lalek. Za prawidłowe należy zatem uznać rozumowanie, że zgłoszone do procedury dopuszczenie do obrotu ww. towary nie są akcesoriami lalki Agatki, tak jak chce tego strona skarżąca. Kierując się zasadą logicznego rozumowania brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowe akcesoria mogą być wykorzystywane wyłącznie do zabawy z lalką Agatką. Mając na uwadze szeroko pojętą wyobraźnię dzieci i umiejętność bawienia się różnymi przedmiotami (zabawkami), brak jest podstaw do przyjęcia, że towary, wchodzące w skład przedmiotowego zestawu, mogą być wykorzystane do zabawy wyłącznie z lalką Agatką i stanowią akcesoria tej lalki. Ponadto artykuły te nie są przedmiotami wykonanymi w sposób, który uniemożliwia wykorzystanie ich do zabawy z innymi lalkami niż Agatka, bądź z misiem. Wskazać też należy, że "Agatka" to znak towarowy przeznaczony dla oznaczenia wielu towarów, tj.: lalki, butelki do karmienia, domki, pokoiki, łóżeczka i inne meble, ubranka, samochody, zwierzęta w postaci zabawek, gdy, zabawki, kukiełki, ozdoby choinkowe z wyjątkiem artykułów oświetleniowych i słodyczy, artykuły sportowe nie ujęte w innych klasach (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1157/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego niezałączenia do akt przedmiotowej sprawy i nie odniesienia się do treści Wiążących Informacji Taryfowych, a załączonych przez stronę w innej sprawie skarżącej Spółki prowadzonej przez Dyrektora Izby Celnej w Ł., której przedmiotem są również akcesoria dla lalek - obrazujących rozumienie zakresu pojęcia akcesoria dla lalek przez organy celne Wspólnoty Europejskiej tożsame z rozumieniem strony i jednocześnie niedopuszczenie dowodu, który mógł istotnie przyczynić się do wyjaśnienia sprawy stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również w uzasadnieniu decyzji organu I instancji brak jest odniesienia się do Wiążącej Informacji Taryfowej załączonej przez stronę skarżącą do odwołania od decyzji organu I instancji wydanej w innej sprawie Spółki (nr [...] ), której przedmiotem jest także klasyfikacja towarów zgłoszonych przez Spółkę jako akcesoria dla lalek, zadeklarowanych do kodu 95030029 Taryfy celnej, ze stawką 0% od wartości towaru. Stwierdzić jednak należy, iż powyższe nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE seria L nr 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe lub wiążące informacje dotyczące pochodzenia. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana (art. 12 ust. 2 rozporządzenia). Wiążąca informacja jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania w przypadku informacji taryfowej i trzech lat w przypadku informacji dotyczącej pochodzenia. Niezależnie od art. 8, informacja zostaje unieważniona, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych (12 ust. 3 rozporządzenia). Wskazać należy, że WIT jest decyzją wydawana przez państwo członkowskie, jednak jej stosownie obowiązuje we wszystkich innych państwach Wspólnoty, z tym jednak ograniczeniem, że dla danego produktu i dla określonego w tej decyzji posiadacza. Prawne działanie WIT jest przede wszystkim oparte na jakości opisu towaru. Opis towaru pozwala na zidentyfikowanie produktu bez żadne wątpliwości. Na Wiążącą Informację Taryfową może powoływać się tylko jej posiadacz, czyli osoba, na której nazwisko wydana jest wiążąca informacja (art. 10 RWKC). W myśl zaś art. 12 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, osoba, której udzielono wiążącej informacji taryfowej musi być w stanie udowodnić, że towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji. Wynika stąd, że moc wiążąca WIT odnosi się wyłącznie do spraw, w których je wydano. W innych sprawach, nawet o zbliżonych stanach faktycznych, mają one znaczenie takie jak orzecznictwo sądowe, literatura przedmiotu i inne źródła poznania prawa (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 900/06, LEX nr 329059). W świetle tych przepisów, stwierdzić należy, że istotą obowiązującego systemu wiążących informacji taryfowych jest zapewnienie podmiotowi gospodarczemu pewności prawnej w przypadku wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej danego towaru (zob. wyrok Trybunału UE z dnia 29 stycznia 1998 r. w sprawie C-315/96 Lopex Export, Rec. s. I-317, pkt 28). Ma to istotne konsekwencje dla osoby, której została udzielona WIT, gdyż uzyskuje ona zapewnienie dokonania klasyfikacji danego towaru do ściśle określonej klasyfikacji taryfowej, co pozwala z góry poznać wysokość należności celnych podlegających zapłacie z chwilą zakończenia formalności celnych dotyczących tego towaru (zob. wyrok Trybunału UE z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-199/09 Schenker SIA). Pełnią one funkcje gwarancyjne. Wyrażone przez Trybunał UE poglądy stanowią rozwinięcie ogólnej reguły interpretacyjnej, obowiązującej w systemie wiążących informacji taryfowych, zgodnie z którą stosowanie WIT przede wszystkim pozwala podmiotowi gospodarczemu na uzyskanie pewności co do zgodnej z prawem klasyfikacji towarowej, a służbom celnym ułatwia dokonywanie klasyfikacji taryfowej towarów, gdyż klasyfikacja taryfowa towarów objętych taką informacją zostaje określona w odniesieniu do wszelkich przyszłych deklaracji celnych dotyczących takich towarów – w okresie ważności WIT. Jest więc oczywiste, że z samej istoty WIT wynika, iż znajduje ona zastosowanie w przypadku klasyfikacji takich towarów, które cechami istotnymi – z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej – odpowiadają towarowi opisanemu w WIT. Nie chodzi w tym przypadku o ten i tylko ten towar, który był poddany badaniu na potrzeby wydania WIT. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że załączone przez stronę skarżącą Wiążące Informacje Taryfowe – znane sądowi z urzędu, załączone do sprawy I SA/Łd 106/12 - zostały wydane przez niemieckie organy administracji celnej nie Spółce A, lecz innym podmiotom gospodarczym. Niemiecki organ administracji celnej udzielił wiążącej informacji taryfowej w oparciu dane, które uznał za wystarczające dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji towarowej przedstawionego mu towaru. Zauważyć należy, że załączone przez Spółkę Wiążące Informacje Taryfowe dotyczą przede wszystkim ubranek dla lalek i dodatków do tych ubranek. Powyższe WIT są więc zgodne ze stanowiskiem prezentowanym przez organy celne w niniejszej sprawie, iż odzież dla lalek stanowi akcesoria lalki. Ponadto powyższe zgodne jest z załącznikiem do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej, gdzie w Dziale 95 wyjaśniono, co należy rozumieć pod pojęciem części i akcesoria lalek wskazując m.in. odzież dla lalek. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, załączone przez Spółkę Wiążące Informacje Taryfowe dotyczą tych przedmiotów, które są wymienione w wyjaśnieniach do działu 95 Tary celnej jako akcesoria lalek. W tych okolicznościach za prawidłowe należy uznać także stanowisko organów, iż zmiana klasyfikacji zgłoszonego przez stronę skarżącą towaru wpłynęła na zmianę stawki celnej towarów z 0% na 4,7 %. Tym samym w ocenie sądu w ramach prowadzonego postępowania podatkowego organ zasadnie określił elementy kalkulacyjne na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów, zgodnie z art. 38 ust 2 ustawy o VAT. Mając zatem na uwadze to, iż doszło do określenia należnego cła wg stawki innej niż wskazano w zgłoszeniu celnym SAD, oznaczało to, że zmieniła się podstawa opodatkowania w imporcie towarów podatkiem VAT, towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym, o wielkość należnego cła. Stosownie bowiem do brzmienia art. 29 ust 13 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Konsekwencją powyższych ustaleń był spoczywający na organie celnym obowiązek określenia kwoty podatku w prawidłowej wysokości (art. 33 ust 2 ustawy o VAT) przy czym sposób jego wyliczenia i wysokość przedstawione w decyzjach obu instancji, Sąd uznaje za prawidłowe. W oparciu o przepis art. 41 ust 1 cyt. ustawy zastosowano właściwą jego stawkę. Sąd nie podzielił także zarzutów naruszenia prawa procesowego opisanych w pkt II skargi. Stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi, materiał dowodowy niniejszej sprawy został zgromadzony i oceniony z zachowaniem reguł określonych w art. 120, art.122, oraz art. 187 § 1 o.p., tj. w sposób wszechstronny i kompletny. Organy przeprowadziły w sprawie wszelkie czynności niezbędne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych, a zgodne z dyspozycją art. 180 i art. 181 o.p. ocena okoliczności sprawy została dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego sprawy, nadto jest ona prawidłowa, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, umocowana w powołanych prawidłowo przepisach prawa, zaś wywody – konsekwentne, jasne i zrozumiałe, co z kolei wyklucza zasadność zarzutu naruszenia art. 191 o.p. Nadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej (jak mniemać należy błędnie powołanego jako 201 § 4 ), gdyż organ wytłumaczył się z przyjętego rozstrzygnięcia, nadto jest ono wyczerpujące i spełnia wskazane tam kryteria. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. P.Z-C.