I SA/Łd 1142/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki Akcyjnej w Ł. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat licencyjnych postanawia: zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 300,- (trzysta) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 8 września 2015 r. pod pozycją 3842. A. Spółki Akcyjnej w Ł. wniosła 7 września 2015 r. skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z [...] r., wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat licencyjnych. Od powyższego pisma pełnomocnik spółki uiścił bez wezwania wpis sądowy w wysokości 500,- zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 w zw. z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (między innymi od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w pozostałych wypadkach – wpis stały. Oznaczenie wysokości wpisu tak stałego, jak i stosunkowego, następuje na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wydanego w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 233 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego. Sprawy tego rodzaju nie wiążą się w sposób bezpośredni z należnościami pieniężnymi. Ich przedmiotem mogą być, i często są, jedynie hipotetyczne stany faktyczne, natomiast jeżeli interpretacja dotyczy stanu faktycznego już zaistniałego, nie ma ona wpływu na powstanie obowiązku podatkowego i nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku (art. 14l Ordynacji podatkowej). W konsekwencji w sprawach tych należy uiścić wpis stały. Ponieważ organ wydający interpretację nie rozstrzyga sprawy podatkowej, ani też sprawy ze skarg na interpretacje podatkowe nie zostały wyszczególnione w katalogu spraw wskazanych w § 2 ust 1–5 powołanego rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., właściwą wysokość wpisu określa § 2 ust. 6 rozporządzenia (200 zł). Również w orzecznictwie zgodnie się przyjmuje, że w sprawach ze skarg na interpretacje podatkowe strona uiszcza wpis stały w wysokości 200 zł (por. postanowienie NSA z 29 grudnia 2005 r., II FZ 727/05, ONSAiWSA 2006 nr 3 poz. 78; podobnie postanowienia NSA z 23 maja 2007 r., I FSK 579/07 oraz z 16 marca 2010 r., I FSK 2050/09). Strona skarżąca w niniejszej sprawie słusznie uznała, że od skargi służy wpis stały, jednak zawyżyła jego wysokość, to jest: uiściła 500 zamiast 200 zł. W myśl art. 225 P.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd, na podstawie powołanego art. 225 P.p.s.a., orzekł o zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi. AKE.