I SA/Łd 1151/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-10-09
Skład orzekający: Ewa Cisowska – Sakrajda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez spółkę cywilną do sądu administracyjnego, która została nadana w urzędzie pocztowym po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Decyduje data nadania skargi za pośrednictwem organu. Jeśli skarga została nadana po upływie terminu, sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia.Stan faktyczny
Spółka cywilna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe w VAT. Zaskarżona decyzja została doręczona spółce 18 lipca 2013 r. Skarga, opatrzona datą 19 sierpnia 2013 r., została nadana w urzędzie pocztowym 20 sierpnia 2013 r. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki cywilnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2008r. postanawia: - odrzucić skargę.
Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia A spółce cywilnej w Ł. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2008r.
Na powyższą decyzję A spółka cywilna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.
Zaskarżona decyzja, co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona na adres skarżącej spółki w dniu 18 lipca 2013r. W związku z tym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 19 lipca 2013r, a zakończył w dniu 19 sierpnia 2013r. (w poniedziałek). Zaskarżona decyzja zawierała również pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.
Skarga skarżącej spółki została wprawdzie opatrzona datą "19 sierpnia 2013r.", lecz przesyłka ją zawierająca została nadana w urzędzie pocztowym "Łódź 40" dopiero w dniu 20 sierpnia 2013r., a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania.
Na marginesie tych rozważań zauważyć jeszcze tylko należy, iż zgodnie z treścią art. 25 § 3 p.p.s.a. zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzania albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 26 § 1 p.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Oznacza to, iż zdolność sądowa spółki cywilnej, a w konsekwencji tego również zdolność procesowa uzależniona jest od uregulowania jej pozycji materialnoprawnej w ustawie podatkowej. Tym samym skoro ustawa podatkowa przyznaje spółce cywilnej przymiot podatnika zawsze w tym samym zakresie spółka ta dysponuje zdolnością sądową, a więc zdolnością do występowania, jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wskazać również należy, iż na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) podatnikiem tego podatku jest spółka cywilna (art. 15 ust. 1). Zgodnie zaś z art. 865 § 1 K.c. każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. W myśl art. 865 § 2 zd. 1 K.c. każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników wykonać czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty (art. 865 § 3 K.c.). W rozpatrywanej sprawie skarga spółki cywilnej została wprawdzie podpisana tylko przez jednego jej wspólnika – D. K., lecz brak podpisu drugiego z jej wspólników nie ma w tej sytuacji istotnego znaczenia, gdyż każdy ze wspólników uprawniony jest do prowadzenia spraw spółki, kwestia podatku od towarów i usług nie przekracza zakresu zwykłych czynności spółki, zaś wniesienie skargi, co do zasady jest czynnością nagłą w rozumieniu art. 865 § 3 K.c.
Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu.
AK.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło