I SA/Łd 1179/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-11-27
Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia, aby przerwać bieg tego terminu zgodnie z art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od odpowiedzi na pytanie prawne skierowane do NSA dotyczące skuteczności przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Kluczowe jest ustalenie, czy zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia, aby przerwanie biegu terminu było skuteczne.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Pełnomocnik skarżącej podniósł zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o PIT, a także zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie prawne skierowane do NSA. Sąd, mając wątpliwości co do skuteczności przerwania biegu terminu przedawnienia, postanowił zawiesić postępowanie.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
U. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok.
Wśród zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej wymienił naruszenie: art. 120 i art. 191, art. 180 § 1, art. 188 i art. 123, art. 122, art. 187 § 1 i
art. 191 Ordynacji podatkowej, a także art. 23 § 1 pkt 2 tej ustawy w związku z art. 24b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307) oraz naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 1 w zw. z
art. 9 ust. 2, art. 24 ust. 2 i art. 24a ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie na podstawie
art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżącej wniósł o załączenie w poczet materiału dowodowego kserokopii fragmentów z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] oraz z dnia [...], na okoliczność tego, że skarżąca zakupiła paliwo w ilości wykazanej w zakwestionowanych fakturach, co uzasadnia jej prawo do zaliczenia poniesionych w związku z tym wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodu.
Z uwagi na powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], a także o zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 13 listopada 2012 roku pełnomocnik skarżącej, popierając skargę, wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i o zasądzenie kosztów postępowania. Podtrzymał również wnioski dowodowe zgłoszone na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego z uwagi na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 roku, sygn. akt P 30/11. Stwierdził przy tym, że skarżąca została poinformowana o zastosowaniu w stosunku do niej środka egzekucyjnego dopiero w styczniu 2011 roku. Wniósł także o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie prawne skierowane do składu poszerzonego Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11 (postanowienie z dnia 16 października 2012 roku), którego przedmiotem jest kwestia, jaki wpływ na bieg terminu przedawnienia ma fakt poinformowania podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Natomiast pełnomocnik organu, wnosząc o oddalenie skargi, pozostawił wniosek pełnomocnika skarżącej do uznania Sądu.
Z uwagi na konieczność uzupełnienia akt sprawy Sąd, odraczając rozprawę w dniu 13 listopada 2012 roku, zobowiązał pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do złożenia, w terminie 7 dni, dowodu potwierdzającego datę powiadomienia podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego oraz dowodu doręczenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów w postępowaniu karnym skarbowym, zobowiązując przy tym pełnomocnika organu do doręczenia pisma wyjaśniającego bezpośrednio pełnomocnikowi strony skarżącej.
W dniu 19 listopada 2012 roku wpłynęło do Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w którym, składając wyjaśnienia w kwestii przerwania i zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania objętego zaskarżoną decyzją, wskazał, że na zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 oraz odsetki od zaliczek miesięcznych w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od stycznia do grudnia 2004 wystawiono w dniu 15 grudnia 2010 roku tytuły wykonawcze o numerach: [...] za 2004 r., [...] odsetki od zaliczek za 01-04/2004, [...] odsetki od zaliczek za 05-08/2004, [...] odsetki od zaliczek za 09-12/2004. Wyjaśnił przy tym, że na zaległości figurujące na ww. tytułach wykonawczych w dniu 20 grudnia 2010 roku zastosowano środek egzekucyjny w postaci zajęcia renty. Zawiadomienie z [...] nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego skarżąca odebrała w dniu 5 stycznia 2011 roku, zaś ZUS w dniu 23 grudnia 2010 roku. Ponadto w dniu 28 grudnia 2010 roku postanowieniem zostało wszczęte postępowanie karne skarbowe w sprawie o przestępstwo skarbowe związane z niewykonaniem przez skarżącą zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004. W tym samym dniu (28.12.2010 r.) sporządzono postanowienie o przedstawieniu zarzutów i wysłano do skarżącej wezwanie do osobistego zgłoszenia się w charakterze podejrzanej. Przedmiotowe wezwanie strona odebrała w dniu 3 stycznia 2011 roku. Zarzuty skarżącej przedstawiono (ogłoszono) w dniu 12 stycznia 2011 roku. Postępowanie karne zawieszono postanowieniem z dnia 21 marca 2011 roku, które zostało zatwierdzone przez prokuratora w dniu 22 marca 2011 roku. Do pisma organ załączył dowody potwierdzające datę powiadomienia podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego i doręczenia postanowienia o przedstawieniu mu zarzutów w postępowaniu karnym skarbowym.
Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2012 roku niniejsza sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego, którego termin wyznaczono na dzień 27 listopada 2012 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że w świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia U.G. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Odnosząc do powyższej decyzji przepisy regulujące przedawnienie zobowiązania podatkowego wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 4 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.
W niniejszej sprawie przedawnienie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, objętego zaskarżoną decyzją, w świetle powołanego art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nastąpić powinno z dniem 31 grudnia 2010 roku. Niemniej jednak z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego (renty) zostało skarżącej doręczone dopiero w dniu 5 stycznia 2011 roku. W tej sytuacji w ocenie Sądu wątpliwość budzi fakt, czy w niniejszej sprawie doszło do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia, a tym samym, czy organ podatkowy mógł wydać decyzję w sprawie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok.
Wobec powyższych wątpliwości, uwzględniając przy tym treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W powołanym postanowieniu NSA na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczące kwestii: "Czy do przerwania biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia?"
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytanie z uwagi na wskazane wyżej okoliczności dotyczące kwestii zawiadomienia skarżącej o zastosowaniu środka egzekucyjnego (tj. zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego) ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
(MSi)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło