I SA/Łd 1179/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-11-27

Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia, aby przerwać bieg tego terminu zgodnie z art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od odpowiedzi na pytanie prawne skierowane do NSA dotyczące skuteczności przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Kluczowe jest ustalenie, czy zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia, aby przerwanie biegu terminu było skuteczne.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Pełnomocnik skarżącej podniósł zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o PIT, a także zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie prawne skierowane do NSA. Sąd, mając wątpliwości co do skuteczności przerwania biegu terminu przedawnienia, postanowił zawiesić postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. U. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Wśród zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej wymienił naruszenie: art. 120 i art. 191, art. 180 § 1, art. 188 i art. 123, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, a także art. 23 § 1 pkt 2 tej ustawy w związku z art. 24b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307) oraz naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2, art. 24 ust. 2 i art. 24a ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżącej wniósł o załączenie w poczet materiału dowodowego kserokopii fragmentów z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] oraz z dnia [...], na okoliczność tego, że skarżąca zakupiła paliwo w ilości wykazanej w zakwestionowanych fakturach, co uzasadnia jej prawo do zaliczenia poniesionych w związku z tym wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodu. Z uwagi na powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], a także o zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 13 listopada 2012 roku pełnomocnik skarżącej, popierając skargę, wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i o zasądzenie kosztów postępowania. Podtrzymał również wnioski dowodowe zgłoszone na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego z uwagi na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 roku, sygn. akt P 30/11. Stwierdził przy tym, że skarżąca została poinformowana o zastosowaniu w stosunku do niej środka egzekucyjnego dopiero w styczniu 2011 roku. Wniósł także o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie prawne skierowane do składu poszerzonego Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11 (postanowienie z dnia 16 października 2012 roku), którego przedmiotem jest kwestia, jaki wpływ na bieg terminu przedawnienia ma fakt poinformowania podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Natomiast pełnomocnik organu, wnosząc o oddalenie skargi, pozostawił wniosek pełnomocnika skarżącej do uznania Sądu. Z uwagi na konieczność uzupełnienia akt sprawy Sąd, odraczając rozprawę w dniu 13 listopada 2012 roku, zobowiązał pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do złożenia, w terminie 7 dni, dowodu potwierdzającego datę powiadomienia podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego oraz dowodu doręczenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów w postępowaniu karnym skarbowym, zobowiązując przy tym pełnomocnika organu do doręczenia pisma wyjaśniającego bezpośrednio pełnomocnikowi strony skarżącej. W dniu 19 listopada 2012 roku wpłynęło do Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w którym, składając wyjaśnienia w kwestii przerwania i zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania objętego zaskarżoną decyzją, wskazał, że na zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 oraz odsetki od zaliczek miesięcznych w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od stycznia do grudnia 2004 wystawiono w dniu 15 grudnia 2010 roku tytuły wykonawcze o numerach: [...] za 2004 r., [...] odsetki od zaliczek za 01-04/2004, [...] odsetki od zaliczek za 05-08/2004, [...] odsetki od zaliczek za 09-12/2004. Wyjaśnił przy tym, że na zaległości figurujące na ww. tytułach wykonawczych w dniu 20 grudnia 2010 roku zastosowano środek egzekucyjny w postaci zajęcia renty. Zawiadomienie z [...] nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego skarżąca odebrała w dniu 5 stycznia 2011 roku, zaś ZUS w dniu 23 grudnia 2010 roku. Ponadto w dniu 28 grudnia 2010 roku postanowieniem zostało wszczęte postępowanie karne skarbowe w sprawie o przestępstwo skarbowe związane z niewykonaniem przez skarżącą zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004. W tym samym dniu (28.12.2010 r.) sporządzono postanowienie o przedstawieniu zarzutów i wysłano do skarżącej wezwanie do osobistego zgłoszenia się w charakterze podejrzanej. Przedmiotowe wezwanie strona odebrała w dniu 3 stycznia 2011 roku. Zarzuty skarżącej przedstawiono (ogłoszono) w dniu 12 stycznia 2011 roku. Postępowanie karne zawieszono postanowieniem z dnia 21 marca 2011 roku, które zostało zatwierdzone przez prokuratora w dniu 22 marca 2011 roku. Do pisma organ załączył dowody potwierdzające datę powiadomienia podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego i doręczenia postanowienia o przedstawieniu mu zarzutów w postępowaniu karnym skarbowym. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2012 roku niniejsza sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego, którego termin wyznaczono na dzień 27 listopada 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że w świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia U.G. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Odnosząc do powyższej decyzji przepisy regulujące przedawnienie zobowiązania podatkowego wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 4 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. W niniejszej sprawie przedawnienie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, objętego zaskarżoną decyzją, w świetle powołanego art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nastąpić powinno z dniem 31 grudnia 2010 roku. Niemniej jednak z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego (renty) zostało skarżącej doręczone dopiero w dniu 5 stycznia 2011 roku. W tej sytuacji w ocenie Sądu wątpliwość budzi fakt, czy w niniejszej sprawie doszło do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia, a tym samym, czy organ podatkowy mógł wydać decyzję w sprawie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Wobec powyższych wątpliwości, uwzględniając przy tym treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W powołanym postanowieniu NSA na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczące kwestii: "Czy do przerwania biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia?" W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytanie z uwagi na wskazane wyżej okoliczności dotyczące kwestii zawiadomienia skarżącej o zastosowaniu środka egzekucyjnego (tj. zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego) ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. (MSi)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło