I SA/Łd 1187/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. K. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenie postępowania wyjaśniającego. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęła skarga D. K. na postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i zakończone zawiadomieniem z dnia [...]. Postępowanie wyjaśniające miało na celu zbadanie zasadności zarzutów skarżącej podniesionych w skardze w zakresie nieudostępnienia do wglądu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z [...] oraz błędnego ustalenia przez organ daty nabycia spadku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość rzeczowa sądu administracyjnego określona została w przepisach art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Inny akt lub czynność podlegające kontroli sądu administracyjnego powinny spełniać następujące warunki: nie mogą stanowić decyzji lub postanowienia, muszą mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu, dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia przy tym wymaga, że w judykaturze przyjęto pogląd, iż sformułowanie "dotyczy" nie może być rozumiane jako dopuszczenie również pośredniego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem lub obowiązkiem danego podmiotu określonym w przepisach prawa. Dany akt powinien ustalać, stwierdzać lub potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 60, post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2008 roku w sprawie II OSK1852/08 niepubl.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postępowanie wyjaśniające prowadzone w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz 1071 ze zm.) W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że rozpatrzenie skargi wniesionej w trybie art. 227 kpa nie jest objęte zakresem przedmiotowym przytoczonych wyżej przepisów art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 395/06 - LEX nr 362475; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r. sygn. akt II SAB/Wa 193/04 - LEX nr 165916; z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 948/06 - LEX nr 295005). W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz jest skargą, o jakiej mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 i nast. kpa), to skarga ta - w myśl powołanych wyżej przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest niedopuszczalna. W tej sytuacji - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia. T.F.