I SA/Łd 1209/08

Dnia 6 lutego 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2006 roku p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy. W dniu 16 września 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła złożona, za pośrednictwem organu, skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2006 roku. W skardze tej został zawarty wniosek o zwolnienie skarżącej z wpisu sądowego. Jednocześnie do skargi załączony został dokument potwierdzający, że skarżąca dokonała wpłaty na konto Sądu kwoty 2000 złotych tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z uwagi na fakt, że powyższy wniosek skarżącej nie spełniał warunków ustawowych, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do nadesłania wypełnionego i podpisanego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPr), zawierającym oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dniu 29 stycznia 2009 roku oświadczył, że skarżąca cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma załączono dowód uiszczenia opłaty sądowej od skargi. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona cofnie skutecznie skargę, w razie śmierci strony w określonych sytuacjach oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, a następnie oświadczyła, że cofa wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, potwierdzając fakt uiszczenia opłaty sądowej od tejże skargi. W tej sytuacji uznać zatem należało, że cofnięcie przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie w zakresie nim objętym, zachodzi bowiem brak przedmiotu rozpoznania. Jest to zatem sytuacja, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie należało jednak rozważyć, czy do orzekania na podstawie powołanego przepisu uprawniony jest referendarz sądowy. Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Jeśli bowiem referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. został uprawniony do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to takie jego uprawnienie obejmuje tym bardziej kompetencję do zakończenia tego postępowania z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie tego celu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 379/08). Jednocześnie podzielić w tym miejscu należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2007 roku (sygn. akt I OZ 942/07), że katalog czynności referendarza sądowego z art. 258 § 2 p.p.s.a. ma charakter otwarty, co powoduje, że ma on także możliwość wydawania innych niż wymienione w tym przepisie zarządzeń i postanowień. W takiej sytuacji należy odpowiednio zastosować art. 259 § 1 p.p.s.a. i uznać, że strona lub jej pełnomocnik ma możliwość złożenia sprzeciwu również wobec tych czynności. Daje to możliwość skontrolowania przez sąd administracyjny m.in., czy referendarz sądowy, dokonując czynności niewymienionych w art. 258 § 2 p.p.s.a., nie wykroczył poza uprawnienia przyznane mu art. 258 § 1 p.p.s.a. Powyższy wniosek wypływa także z pozycji referendarza sądowego w sądownictwie administracyjnym. Nie będąc sędzią, otrzymał on możliwość wydawania postanowień kierowanych do strony. W przypadku, gdy strona nie wniesie sprzeciwu, uzyskują one moc postanowień sądowych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 379/08). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)