I SA/Łd 128/08

Dnia 8 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2009 roku wniosku D. I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 rok postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej D. I. za zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych wraz z odsetkami za 2001 rok. D. I. w dniu 7 stycznia 2008 roku zaskarżył przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie. Nadto wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu wniosku przytoczył przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. i podniósł, że o konieczności wstrzymania wykonania decyzji świadczy istnienie interesu skarżącego. Podał też, że interes strony to kategoria indywidualna, która musi za każdym razem zostać rozstrzygnięta indywidualnie na podstawie akt sprawy, a interes skarżącego wyraża się w tym, iż nie jest on w stanie bez uszczerbku dla utrzymania swojego i swojej rodziny ponieść kosztów zapłaty podatku wynikającego z decyzji, która obarczona jest wieloma wadami. Podatnik nie uchyla się od zapłaty podatku, lecz w tym celu musi podjąć odpowiednie środki finansowe, co narazi go na dodatkowe szkody majątkowe. Zauważył, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia też interes publiczny, czyli tworzenie zaufania obywateli do organów podatkowych. Rozpoczęcie egzekucji na obecnym etapie postępowania jest niewskazane, ponieważ zaskarżona decyzja burzy zaufanie i wręcz przyczynia się do odbioru działań organów skarbowych jako samowolnych i bezprawnych, niebieszczących się w normie działania na podstawie i w granicach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 p. p. s. a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania nie może także nastąpić z urzędu. Dla uzyskania tego rodzaju orzeczenia konieczne jest, by strona złożyła stosowny wniosek oraz wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – art. 61 § 3 p. p. s. a. Stwierdzić należy, iż przepis nie wymaga od skarżącego udowodnienia wystąpienia przesłanek w nim wymienionych, jednakże obciąża go obowiązkiem uprawdopodobnienia tych okoliczności. Owo uprawdopodobnienie zaś poparte być musi wskazaniem konkretnych elementów sytuacji faktycznej, przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W szczególności nie będą wystarczające same twierdzenia strony w tym zakresie. Sąd podziela pogląd, wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku o sygn. akt II OZ 155/05 (OwSS 2005/3/72), iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i w konsekwencji - do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron. Złożony w sprawie niniejszej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie wskazał żadnych okoliczności go uzasadniających. W szczególności nie podano, w czym miałoby się wyrażać poniesienie przez stronę znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Strona powołała się jedynie na ogólnikowe przedstawienie rozumienia pojęć, którymi posłużył się ustawodawca w konstruowaniu przepisu art. 61 § 3 p. p. s. a. Tak sporządzone uzasadnienie wniosku nie może być uznane za wystarczające. Zwrócić należy przy tym uwagę na fakt, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przez Sąd w decyzji licznych wad, na które powołuje się podatnik. Jest wprost przeciwnie – rozpoznanie wniosku abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest przecież na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Uczynienie zadość żądaniu skarżącego i przeprowadzenie oceny zaskarżonego aktu na obecnym etapie sprawy byłoby zabiegiem niedopuszczalnym w świetle dyspozycji art. 133 § 1 p. p. s. a. Z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił oddalić wniosek. J. W.