I SA/Łd 129/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Grzegorz Potiopa (spr.), Protokolant Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2025 r. sprawy ze skargi B. H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 1001-IEE.7192.137.2024.18.ACU w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. I SA/Łd 129/25 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z 19 grudnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej także: DIAS), po rozpatrzeniu zażalenia B. H. (dalej także: strona, skarżąca lub zobowiązana), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu (dalej także: NUS) z 28 lutego 2024 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia NUS (organ egzekucyjny) prowadził wobec strony postępowanie egzekucyjne m.in. na podstawie niżej wymienionych tytułów wykonawczych z: - 24 października 2012 r. o numerze [...] obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 33.567,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Odpis tego tytułu doręczono zobowiązanej 9 listopada 2012 r. wraz z zawiadomieniem z 7 listopada 2012 r. nr EA-II/315474/MGJ/12/A o zajęciu wynagrodzenia za pracę.; - 17 lutego 2015 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług (dalej podatek VAT) odpowiednio za okres: grudzień 2008 r. oraz od stycznia do sierpnia i październik 2009 r. w łącznej kwocie 63.503,50 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Odpisy tych tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanej 10 marca 2015 r. w trybie art. 44 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (dalej także: ustawy KPA) wraz z zawiadomieniem z 20 lutego 2015 r. nr EA-2/511/404645/MGJ/15 Cz. nr 1681824, którym zaktualizowano dokonane wcześniej zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunków bankowych w A oraz B S.A.; - 23 czerwca 2015 r. o numerze [...] obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie 141.931,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Odpis tego tytułu wykonawczego zobowiązana otrzymała 16 lipca 2015 r. w trybie art. 44 KPA wraz z zawiadomieniami z 1.07.2015 r. o numerach: EA2/413352/2015/RB Cz. nr 1707709 oraz EA-2/413352/15/RB Cz. nr 1707707, którymi zaktualizowano dokonane wcześniej zajęcia zabezpieczające wierzytelności z rachunków bankowych w A oraz B S.A. Celem wyegzekwowania dochodzonych od B. H. należności podatkowych organ egzekucyjny podejmował wiele działań. Ostatnim z nich było dokonane zawiadomieniem z 1 grudnia 2023 r. nr Z.86333080.DP1.E zajęcie wierzytelności z rachunku prowadzonego na rzecz zobowiązanej w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...] (dalej: SKOK). Zawiadomienie to doręczono zobowiązanej 11 grudnia 2023 r., a dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał je w dacie jego sporządzenia. Z udzielonej przez niego odpowiedzi wynika, że do zajętych wierzytelności nastąpił zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej, przy czym środki przekazywane będą do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. A. W.. W dniu 21 grudnia 2023 r. do organu egzekucyjnego wpłynęła skarga B. H. z 18 grudnia 2023 r. na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu ww. wierzytelności z rachunku bankowego zawiadomieniem z dnia 1 grudnia 2023 r. W piśmie tym zobowiązana zakwestionowała prawidłowość dokonanego zajęcia. Według niej, należności objęte tytułami wykonawczymi wymienionymi w treści zawiadomienia o zajęciu, wygasły wskutek ich przedawnienia, wobec czego postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone w oparciu o art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej także: u.p.e.a.). Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu wydał 28 lutego 2024 r. postanowienie, którym - po rozpatrzeniu skargi zobowiązanej z 18 grudnia 2023 r.: - uwzględnił złożoną skargę w części dotyczącej zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], - w pozostałym zakresie skargę tę oddalił jako nieuzasadnioną. Na powyższe postanowienie B. H. wniosła zażalenie. Orzeczeniu temu zarzuciła naruszenie art. 59 § 1 pkt 2 w związku z § 3 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 30 lipca 2020 r.), poprzez częściowe oddalenie skargi i zaakceptowanie dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w sytuacji, gdy należności objęte wszystkimi tytułami wykonawczymi wymienionymi w treści zawiadomienia o zajęciu są przedawnione i wobec tego prowadzona egzekucja powinna być umorzona. Zobowiązana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie w całości skargi na przedmiotową czynność egzekucyjną oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego. Przed wydaniem ww. rozstrzygnięcia, organ egzekucyjny zaktualizował przedmiotowe zajęcie, przez przesłanie do dłużnika zajętej wierzytelności zawiadomienia z 27 lutego 2024 r., w którym nie została ujęta zaległość objęta tytułem wykonawczym nr [...] (tj. należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.). Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu w dniu 28 lutego 2024 r. wydał postanowienie, którym - po rozpatrzeniu zawartych w pismach z 6 czerwca 2023 r., 4 grudnia 2023 r. oraz 18 grudnia 2023 r. wniosków o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B. H. na podstawie wymienionych na wstępie tytułów wykonawczych z powodu przedawnienia – odmówił umorzenia tegoż postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie to B. H. wniosła zażalenie z 26 marca 2024 r. Po jego rozpatrzeniu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi postanowieniem z 19 grudnia 2024 r. zaskarżone rozstrzygnięcie uchylił w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i w tej części umorzył postępowanie pierwszej instancji, natomiast w pozostałym zakresie (dotyczącym tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz [...]) rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy. W toku postępowania odwoławczego w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu w dniu 11 października 2024 r. wydał postanowienie, którym - w oparciu o uzyskaną od wierzyciela informację z 28 maja 2024 r. o przedawnieniu w dniu 16 października 2018 r. należności objętych tytułem wykonawczym nr [...] - umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec B. H. na podstawie ww. tytułu wykonawczego z 24 października 2012 r. nr [...], z uwagi na wygaśnięcie należności nim objętej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. W wyniku rozpatrzenia zażalenia postanowieniem z 19 grudnia 2024 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 28 lutego 2024 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. DIAS nie stwierdził uchybień formalnych w zaskarżonej czynności organu egzekucyjnego. Uznał, że sporządzone przez organ egzekucyjny zawiadomienie o zajęciu egzekucyjnym z 1 grudnia 2023 r. nr Z.86333080.DP1.E spełniało wymogi, określone dla tego rodzaju dokumentów w powołanych powyżej przepisach prawa. W związku z powyższym organ II instancji stwierdził, że sporna czynność egzekucyjna, która polegała na zajęciu - ww. zawiadomieniem - wierzytelności z rachunku bankowego w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...], została dokonana prawidłowo, tj. zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Jednocześnie DIAS odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnił, że w ramach postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną, o której mowa w art. 54 u.p.e.a., jest oceniana - w zależności od zakresu żądania i jego uzasadnienia - prawidłowość dokonania przez organ egzekucyjny zakwestionowanej czynności egzekucyjnej oraz/lub jej zbytnia uciążliwość. Ocenie podlega to, czy organ egzekucyjny przeprowadził ją zgodnie z przepisami regulującymi sposób i formę jej dokonania oraz/lub czy zastosowano zbyt uciążliwy środek egzekucyjne w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowieniem DIAS z 19 grudnia 2024 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 59 § 1 pkt 2 w związku z § 3 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 30 lipca 2020 r.), zaakceptowanie dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w SKOK w sytuacji, gdy należności objęte wszystkimi tytułami wykonawczymi wymienionymi w treści zawiadomienia o zajęciu są przedawnione i wobec tego egzekucja prowadzona w stosunku do tych należności powinna być umorzona. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia organu odwoławczego. W motywach skargi B. H. wskazała, że organ egzekucyjny nie ma prawa prowadzić egzekucji w warunkach istnienia negatywnej przesłanki dla tego postępowania, tj. niedopuszczalności egzekucji obejmującej wygaśnięcie wymagalności należności objętych wszystkimi tytułami wykonawczymi. W ocenie skarżącej, wszystkie należności, objęte tytułami wykonawczymi, w oparciu o które zajęto ww. wierzytelności, wygasły wskutek przedawnienia. Zdaniem B. H. wadliwość dokonanej czynności egzekucyjnej nie może być konwalidowana poprzez wydanie przez organ egzekucyjny pisma zatytułowanego "Aktualizacja zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego na poczet należności pieniężnej, o której mowa w art. 62b ust. 2 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - prawo bankowe lub innych należności pieniężnych". Skarżąca zauważyła, że pismo to zostało wydane bez jakiejkolwiek podstawy prawnej oraz bez wskazania, czy i jaki środek zaskarżenia przysługuje skarżącej na tę czynność. B. H. wskazała, że każda wadliwość czynności egzekucyjnej skutkować powinna uchyleniem czynności w całości, a nie zastępowaniem takiego rozstrzygnięcia czynnością nieznajdującą oparcia w przepisach prawa. W odpowiedzi na powyższą skargę, DIAS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonanej przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu zawiadomieniem z 1 grudnia 2023 r. nr Z.86333080.DP1.E wierzytelności z rachunku bankowego w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...], a w konsekwencji zasadność oddalenia skargi zobowiązanej na tę czynność. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 13 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070, dalej także: ustawa zmieniająca), art. 54 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r. Z przepisu art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej wynika, że do postępowań wszczętych na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i niezakończonych przed 30 lipca 2020 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. W rozpatrywanej sprawie znajdują jednak zastosowanie przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym od dnia 30 lipca 2020 r. Z art. 13 ust. 5 ustawy zmieniającej wynika, że do skargi na czynność egzekucyjną dokonaną w egzekucji, o której mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej - do egzekucji z pieniędzy, rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego oraz rachunku prowadzonego przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku, praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz wierzytelności z rachunków pieniężnych, ruchomości - wszczętych po wejściu w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Na podstawie przepisów intertemporalnych zatem do postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed 30 lipca 2020 r., przepis art. 54 u.p.e.a. stosowany jest w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, za wyjątkiem przypadków wymienionych w art. 13 ust. 2 pkt 1-5 ustawy zmieniającej (w tym do skarg na czynności zajęcia rachunku prowadzonego przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową). W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku prowadzonego przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, zatem zastosowanie ma art. 54 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r. na podstawie art. 13 § 5 ustawy zmieniającej. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie (art. 54 § 2 u.p.e.a.). Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej (art. 54 § 3 u.p.e.a.). Zgodnie z art. 54 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie. W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a., pod pojęciem czynności egzekucyjnej rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, organ egzekucyjny może stosować środki egzekucyjne wymienione w u.p.e.a., a jednym z tych środków - wyszczególnionych w art. 1a pkt 12 lit. a) u.p.e.a. - jest egzekucja z rachunku bankowego. Dlatego też nie budzi wątpliwości legalność samego zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...]. Tryb postępowania organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego uregulowany został w Rozdziale 4 Działu II u.p.e.a. Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie: 1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego; 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomiło zbiegu egzekucji. Stosownie do art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne: 1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia; 2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego (art. 80 § 3 u.p.e.a.). Zgodnie natomiast z art. 87 u.p.e.a., przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe. W rozpoznawanej sprawie zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 1 grudnia 2023 r. nr Z.86333080.DP1.E o zajęciu wierzytelności z rachunku prowadzonego na rzecz B. H. w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im, [...] doręczone zostało dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego w dniu jego sporządzenia, tj. w dniu 1 grudnia 2023 r. Zobowiązanej zawiadomienie to doręczono 11 grudnia 2023 r. Odpisy tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz tytuł wykonawczy nr [...], w oparciu o które zajęcia tego dokonano, zostały doręczone zobowiązanej wcześniej, tj. odpowiednio 10 marca 2015 r. oraz 16 lipca 2015 r. Zdaniem Sądu sporna czynność egzekucyjna została więc dokonana z zachowaniem dyspozycji powołanych wyżej przepisów art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a. Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej (art. 67 § la u.p.e.a.). Zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, (art. 86b u.p.e.a.). Przepisy, które dotyczą obowiązkowych elementów, jakie powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności (w tym sporządzone w postaci elektronicznej), zostały zawarte w art. 67 § 2 i § 2a oraz w art. 26e § 1 i § 2 u.p.e.a. W myśl pierwszego z ww. przepisów, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności winno zawierać: 1) dane zobowiązanego będącego: a) osobą fizyczną: imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania, numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, a jeżeli numer PESEL, NIP i numer REGON nie są znane organowi egzekucyjnemu, to imię ojca i imię matki zobowiązanego oraz datę jego urodzenia albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu, b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną: nazwę i adres jego siedziby, NIP, numer REGON lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu; 1a) nazwę wierzyciela; 1b) nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego; 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego; 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju; 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; 6) kwotę kosztów egzekucyjnych: a) opłaty manipulacyjnej, b) opłaty za czynności egzekucyjne. c) wydatków egzekucyjnych, d) opłaty egzekucyjnej; e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2; 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; 8) pouczenie o skutkach zajęcia; 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. § 2a. Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej: 1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Z kolei drugi przepis (art. 26e § 1 i § 2 u.p.e.a.) stanowi, że pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się: 1) kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo 2) podpisem zaufanym, albo 3) podpisem osobistym, albo 4) zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo 5) kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną (§1). jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: 1) sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej; 2) opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1 (§ 2). Wydruk pisma, sporządzonego przez organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone (art. 26e § 3 u.p.e.a.). Doręczenie wydruku ww. pisma, uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu (art. 26e § 4 u.p.e.a.). Sąd stwierdza, że prawidłowa jest ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którą DIAS nie stwierdził także uchybień formalnych w zaskarżonej czynności organu egzekucyjnego. Sporządzone przez organ egzekucyjny zawiadomienie o zajęciu egzekucyjnym z 1 grudnia 2023 r. nr Z.86333080.DP1.E spełnia bowiem wymogi, określone dla tego rodzaju dokumentów w powołanych powyżej przepisach prawa. Oznacza to, że zaskarżona czynność egzekucyjna, została dokonana prawidłowo, tj. zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd odnosząc się do zarzutów skargi wniesionej do tutejszego Sądu wyjaśnia, że obok skargi zobowiązanemu przysługuje po myśli art. 33 § 1 u.p.e.a. prawo wniesienia zarzutu, którego podstawą zgodnie z § 2 punkt 1 jest nieistnienie egzekwowanego obowiązku. Doktryna i judykatura są zgodne co do tego, że skarga na czynności egzekucyjne ma charakter środka subsydiarnego i nie jest dopuszczalne jej wniesienie w sytuacjach, gdy ustawa przewiduje inne środki zaskarżenia, np. zarzut, zażalenie na postanowienie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego, albo w sytuacjach gdy istnieje możliwość wniesienia pozwu do sądu (wyrok NSA z 12 stycznia 1999 r., III SA 4503/97, ONSA 2000/1, poz. 20; wyrok NSA z 17 kwietnia 2000 r., III SA 827/99, LEX nr 43032; wyrok WSA w Warszawie z 18 stycznia 2007 r., III SA/Wa 3474/06, LEX nr 304097). Nie ma znaczenia, czy zobowiązany nie wykorzystał innych środków prawnych, czy nie przyniosły one żądanego rezultatu (vide P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz do art. 54 u.p.e.a., wyd. Lex 2024). Równie jednolite jest stanowisko doktryny i nowszego nurtu judykatury co do tego, że nie jest dopuszczalne podnoszenie w skardze na czynności egzekucyjne okoliczności stanowiących podstawę zarzutu wskazanych w art. 33 u.p.e.a. również po upływie terminu do wniesienia zarzutu (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2013 r., II FSK 2988/11, LEX nr 1413364, P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz do art. 54 u.p.e.a., wyd. Lex 2024). W szczególności w postępowaniu prowadzonym w sprawie skargi na czynności egzekucyjne nie może być rozważane istnienie egzekwowanego obowiązku (por. wyrok WSA w Warszawie z 18 stycznia 2007 r., III SA/Wa 3474/06, LEX nr 304097). Sąd w pełni akceptuje powyższe stanowisko, wobec czego nie znajduje podstaw do uwzględnienia zawartego wniesionej do Sądu skardze zarzutu przedawnienia. Powyższa konstatacja jest tym bardziej uzasadniona, że w chwili wyrokowania kwestia przedawnienia egzekwowanego obowiązku była przedmiotem postanowienia NUS z dnia 28 lutego 2024 r., odmawiającego umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu nieistnienia przedmiotowego obowiązku. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu w dniu 28 lutego 2024 r. wydał postanowienie, którym - po rozpatrzeniu zawartych w pismach z 6 czerwca 2023 r., 4 grudnia 2023 r. oraz 18 grudnia 2023 r. wniosków o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B. H. na podstawie wymienionych na wstępie tytułów wykonawczych z powodu przedawnienia – odmówił umorzenia tegoż postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie to B. H. wniosła zażalenie z 26 marca 2024 r. Po jego rozpatrzeniu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi postanowieniem z 19 grudnia 2024 r. zaskarżone rozstrzygnięcie uchylił w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i w tej części umorzył postępowanie pierwszej instancji, natomiast w pozostałym zakresie (dotyczącym tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz [...]) rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi po myśli art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) należało orzec, jak w sentencji. ds