I SA/Łd 1308/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 20 września 2008 r. pełnomocnik J.C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania strony w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. W skardze pełnomocnik strony zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi podatnika do utraty płynności finansowej i spowoduje nieodwracalne skutki prawne i faktyczne. Ponadto wskazał, że zaskarżona decyzja dotknięta jest szeregiem wad, które uzasadniają wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Prawną podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Sąd zatem może wydać, na wniosek skarżącego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania powyższego postanowienia jest wykazanie przez stronę, już we wniosku o wstrzymanie, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. następstw wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej powołał się w uzasadnieniu wniosku na bliżej niesprecyzowane okoliczności (utrata płynności finansowej, nieodwracalne skutki prawne i finansowe) uniemożliwiając tym samym dokonanie oceny rzeczywistych następstw jakie dla strony niesie wykonanie zaskarżonej decyzji. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogła stanowić sama wysokość zobowiązania podatkowego. Obowiązek uregulowania zaległości podatkowych, choćby znacznych rozmiarów, nie prowadzi jeszcze do powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem oczywiste, że obowiązek taki w każdym przypadku łączy się z uszczupleniem majątku podatnika. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może stanowić również hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. postanowienie NSA z dnia 28.4.2005 r., II OZ 184/05, Lex nr 302251), a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację podatnika. W tym stanie sprawy sąd, uznając że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Pij.