I SA/Łd 1319/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 357,- (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygnatura akt I SA/Łd 1319/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku A Polska spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. z dnia 12 kwietnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwoleń na terenie B. Dnia 14 kwietnia 2011 r. strona złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z tego rodzaju podatku dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwoleń na terenie B. Przedstawiając stan faktyczny wnioskodawca wskazał, iż podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja oraz dystrybucja sprzętu gospodarstwa domowego i elektrycznych artykułów użytku domowego (dalej "sprzęt AGD"). Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie B (dalej "B") na podstawie dwóch zezwoleń – nr 55 z dnia 28 października 2004 r. oraz nr 88 z dnia 23 sierpnia 2006 r. Oba te zezwolenia obejmują prowadzenie działalności gospodarczej na terenie B rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w ramach następujących pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU): - 29.71 sprzęt gospodarstwa domowego elektryczny, - 29.72 sprzęt gospodarstwa domowego nieelektryczny, - 63.12 usługi magazynowania i przechowywania towarów. W ramach prowadzonej działalności Spółka współpracuje ze swoimi kontrahentami w zakresie obsługi gwarancyjnej i pogwarancyjnej sprzętu AGD. W szczególności w ramach tej współpracy prowadzi ona dystrybucję części zapasowych i zamiennych do sprzętu AGD (dalej "części AGD"). Istnieją dwa źródła pochodzenia części AGD – produkowane w fabrykach Spółki na terenie B w ramach analogicznego procesu produkcyjnego i technologicznego jak komponenty sprzętu AGD (wyrobów gotowych Spółki) oraz nabywane od dostawców zewnętrznych przez Spółkę, gdy części AGD są wytwarzane przez podmioty zewnętrzne na terenie B lub poza nią w ramach analogicznego procesu produkcyjnego i technologicznego jak komponenty do sprzętu AGD nabywane przez Spółkę i montowane w jej wyrobach gotowych. Części AGD są dystrybuowane przez Spółkę jako części zamienne lub zapasowe do kontrahentów (krajowych i zagranicznych) dwoma kanałami sprzedażowymi: - serwisowym, tj. za pośrednictwem tzw. partnerów serwisowych Spółki świadczących usługi serwisu gwarancyjnego oraz pogwarancyjnego sprzętu AGD (dostarczane są na adres danego partnera serwisowego na podstawie jego zamówienia) - handlowym, tj. za pośrednictwem hurtowników i detalistów dokonujących dostawy do sklepów lub konsumentów (części AGD dostarczane są na podstawie zamówienia kontrahenta na jego adres lub odbierane przez niego własnym transportem z centralnego magazynu). W tak przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca zadał pytanie: Czy dochody uzyskane przez Spółkę ze sprzedaży części AGD podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy o CIT jako dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwoleń na terenie B? Zdaniem zadającego pytanie dochody uzyskane przez Spółkę ze sprzedaży części AGD podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy o CIT jako dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwoleń na terenie B. W wyniku analizy formalnoprawnej złożonego wniosku organ uznał, iż w tak określonym zakresie jego merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy wykraczałoby poza uprawnienie przysługujące organowi w ramach postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego. W ocenie organu, bowiem z opisu stanu faktycznego i postawionego pytania wynika, że przedmiotem niniejszego wniosku nie jest kwestia regulowana przepisami prawa podatkowego, w szczególności przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Istotą podniesionego problemu interpretacyjnego jest zagadnienie, które dotyczy klasyfikacji działalności jednostki i warunków określonych w wydanych już zezwoleniach na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie B w zakresie sprzedaży części do sprzętu AGD. Zagadnienie to jako nienormowane przepisami prawa podatkowego, nie może zostać rozstrzygnięte przez organ w tego rodzaju postępowaniu, tj. w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej "o.p.") o.p., gdyż organ nie jest do tego uprawniony. Mając powyższe na uwadze organ, zgodnie z treścią art. 165a § 1 o.p., wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Strona wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, wnosząc o jego uchylenie oraz merytoryczne rozpatrzenie stanowiska Spółki wyrażonego w złożonym wniosku i wydanie indywidualnej interpretacji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 14a § 1, 14b § 1 w zw. Z art. 3 pkt. 1, 2 i 8 o.p. poprzez ich błędną wykładnię, art. 165a § 1 o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, art. 120 o.p. poprzez naruszenie zasady działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa w związku z odmową wydania interpretacji indywidualnej na wniosek Spółki, który spełniał warunki formalne i był prawidłowo opłacony oraz art. 121 § 1 o.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W uzasadnieniu strona wskazała, iż sformułowane przez nią we wniosku pytanie, jak również przedstawiony stan faktyczny, jednoznacznie wskazują, że przedmiotem rozpatrywanego wniosku jest zakres zwolnienia podatkowego uregulowanego w art. 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podkreśliła, iż celem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej prawa podatkowego było uzyskanie odpowiedzi na pytanie czy dochód przez nią osiągany z dystrybucji części AGD, na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych, należy kwalifikować do dochodów zwolnionych czy też podlegających opodatkowaniu w świetle ustawy o CIT, a nie jak twierdzi organ – klasyfikacja działalności jednostki i warunków określonych w wydanych dla Spółki zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie B, w kwestii sprzedaży części do sprzętu AGD. Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, Minister Finansów postanowieniem z dnia r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Nie zgadzając się z treścią niniejszego postanowienia strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia, podnosząc argumenty wskazane uprzednio w zażaleniu na postanowienie z dnia 7 lipca 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie treścią z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Sąd w niniejszym składzie podziela przytoczony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 lutego 2007 r. (III SA/Wa 4172/06) pogląd, że "w sprawach interpretacji przy których nie prowadzi się postępowania dowodowego celem dokonania ustaleń faktycznych organ winien odpowiedzieć jedynie na postawione pytanie. Dopiero wówczas gdy organ nie może udzielić odpowiedzi z braku danych istotnych dla interpretowanego przepisu, wzywa stronę w trybie art. 169 § 1 o.p. o uzupełnienie wniosku. Powinny być to jednak sytuacje wyjątkowe, bowiem celem przepisów było usprawnienie obrotu gospodarczo-finansowego, a zasadą – pytanie z interpretacją – odpowiedź potwierdzająca lub przecząca." W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie interpretacji zawiera stan faktyczny, pytanie prawne a także stanowisko strony wraz ze wskazaniem znajdującego zastosowanie przepisu prawa materialnego. Skoro tak, to zgodnie z treścią art. 14b o.p. Minister właściwy do spraw finansów publicznych winien wydać pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Jednakże w rozpatrywanej sprawie organ wydał postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie złożonego wniosku, uznając iż pytanie nie dotyczy przepisów prawa podatkowego. Strona, zarówno w zażaleniu jak i w skardze złożonej do sądu, wskazywała, że problem oraz związane z nim pytanie dotyczy wprost przepisu prawa podatkowego - 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podkreśliła, iż celem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej prawa podatkowego było uzyskanie odpowiedzi na pytanie czy dochód przez nią osiągany z dystrybucji części AGD, na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych, należy kwalifikować do dochodów zwolnionych czy też podlegających opodatkowaniu w świetle ustawy o CIT, a nie jak twierdzi organ – klasyfikacja działalności jednostki i warunków określonych w wydanych dla Spółki zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie B, w kwestii sprzedaży części do sprzętu AGD. Z tak przedstawionego stanowiska jednoznacznie wynika, iż kwestia budząca wątpliwości strony dotyczy uregulowań prawa podatkowego. W ocenie Sądu, organy zbyt szybko doszły do przekonania, że wniosek dotyczy innej sytuacji aniżeli interpretacji prawa podatkowego. Zdaniem Sądu przy tak różnym podejściu stron sporu do przedstawionej kwestii należało wezwać Spółkę do sprecyzowania bądź stanu faktycznego, bądź też pytania, które zostało do niego zadane. Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 2-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnym strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Znamiennym jest zatem, iż cytowany artykuł odnosi się do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie wymaganego zezwolenia. Natomiast celem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej prawa podatkowego było, jak wskazała to Spółka w odwołaniu oraz w skardze do sądu, uzyskanie odpowiedzi na pytanie czy dochód przez nią osiągany z dystrybucji części AGD, na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych, należy kwalifikować do dochodów zwolnionych czy też podlegających opodatkowaniu w świetle ustawy o CIT, a nie jak twierdzi organ – klasyfikacja działalności jednostki i warunków określonych w wydanych dla Spółki zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie B, w kwestii sprzedaży części do sprzętu AGD. Z treści zadanego pytania, w świetle cytowanego przepisu, należałoby wysnuć wniosek, iż wątpliwości strony dotyczą sytuacji regulowanych niniejszym przepisem. Nie odnoszą się one bowiem do treści udzielonych zezwoleń lecz treści konkretnego przepisu prawa podatkowego. Wydaje się, że gdyby wątpliwości dotyczyły korelacji zezwoleń i wspomnianego przepisu, to pytanie zostałoby inaczej skonstruowane, a w opisanym we wniosku stanie faktycznym znalazłyby się dane dotyczące zakresu regulacji wynikającej z zezwoleń. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organ wydał zaskarżone postanowienie zbyt pochopnie, a co najistotniejsze - bez zgłębienia problemu, którego dotyczy wniosek (nie chodzi tu oczywiście o prowadzenie postępowania dowodowego, lecz dążenie do sprecyzowania stanu faktycznego i/lub pytania). Skoro tego nie uczyniono, organ wydając postanowienie w oparciu o treść art. 165 § 1 o.p. naruszył jego regulację. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), orzekł jak w sentencji. P.Z-C.