I SA/Łd 1344/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Tomasz Rejment, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącej K. W. kwotę 177 (sto siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...], nr [...] określającą K. W. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres 1 – 30 września 2004r. w kwocie 162,00 zł. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity – Dz.U. z 2001r., nr 79, poz. 856 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniając skargę strony w całości, uchyliło zaskarżoną decyzję własną z dnia [...], nr [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...], nr [...] oraz umorzyło postępowanie w sprawie. Wobec powyższego, powołując się na okoliczność wydania wskazanej wyżej decyzji uwzględniającej w całości skargę podatniczki, w piśmie z dnia 25 maja 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. złożyło wniosek o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 – 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (...), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest zatem jego bezprzedmiotowość. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi natomiast w wypadku, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Sytuacja taka ma niewątpliwie miejsce w niniejszej sprawie, albowiem organ administracji decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję własną wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Tym samym doszło już do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanych przez skarżącą rozstrzygnięć organów obu instancji oraz wydania rozstrzygnięcia o charakterze ostatecznym kończącego to postępowanie – umorzenia postępowania w sprawie. Powyższe oznacza, że skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, skarga podatniczki została już uwzględniona przez organ administracji w trybie autokontroli w całości. Z tej zaś przyczyny orzekanie przez Sąd o jej legalności stało się zbędne, a postępowanie sądowe – bezprzedmiotowe. W konsekwencji wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozstrzygnięcia tej treści przestała bowiem istnieć sprawa sądowoadministracyjna oraz upadły skutki prawne wywołane przez decyzje kwestionowane przez skarżącą, w toku postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. Z tego też względu wyjaśnić w tym miejscu dodatkowo należy, że uprawnienia organu dokonującego autokontroli po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na jego działanie lub bezczynność są określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. i stanowią samoistną podstawę postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej w ramach tej procedury oraz stosowania zróżnicowanych form rozstrzygnięć uwzględniających skargę. Przepis ten nie określa wprawdzie jakiego rodzaju uprawnienia do orzekania ma organ administracji publicznej w odniesieniu do własnego, zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiąc jedynie, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Unormowanie to nie stwarza jednak dowolności dla organu w zakresie wyboru form rozstrzygnięcia sprawy i pozostaje w ścisłym związku ze skierowaną do sądu administracyjnego skargą. Z przyczyn wyżej przedstawionych, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. i 160 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a przy zastosowaniu § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).