I SA/Łd 1350/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 24 października 2013 r. R. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę podatnika z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia 4 lutego 2014 r. podatnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi fakt, iż w decyzji organu drugiej instancji pouczono go o możliwości wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 25 września 2013 r., zaś skargę – zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji – wniesiono bezpośrednio do Sądu w dniu 24 października 2013 r. W dniu 29 stycznia 2014 r. podatnik odebrał postanowienie WSA w Łodzi z dnia 9 stycznia 2014 r. odrzucające jego skargę i w dniu 4 lutego 2014 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie ponieważ spełnione zostały wszystkie przesłanki, od który uzależnione jest przywrócenie terminu procesowego. W szczególności wskazać należy, że wnioskodawca – zgodnie z błędnym pouczeniem zawartym w decyzji organu podatkowego drugiej instancji – w terminie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W tym miejscu wskazać należy, że fakt mylnego pouczenia strony o trybie kwestionowania rozstrzygnięcia nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2005r., sygn. akt I OSK 271/05, publ. LEX nr 188813). W ocenie Sądu niedopuszczalne jest, by strona ponosiła negatywne konsekwencje błędnego postępowania organów administracyjnych. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. AK.