I SA/Łd 1377/07

Dnia 12 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w wysokości odpowiadającej 30% kwot zawyżenia nadwyżki w wysokości 2.139 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania mając na uwadze, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie których organy podatkowe ustaliły stronie skarżącej dodatkowe zobowiązanie podatkowe są przedmiotem pytań prejudycjalnych, które Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich – postanowienie z dnia 31 lipca 2007r., sygn. akt I FSK 1062/06. Jak wynika z przywołanego postanowienia przepisy art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku budzą wątpliwości co do zgodności z przepisami prawa wspólnotowego tj.: art. 2 ust. 1 i ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), art. 27 ust. 1 i art. 33 wyżej wymienionej Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku. Jakkolwiek w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie sformułowała w skardze zarzutu niezgodności art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z wyżej wymienionymi przepisami prawa wspólnotowego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) jest zobowiązany do zbadania i oceny legalności zaskarżonej decyzji również w tym zakresie. Ponieważ ocena tutejszego Sądu jest zależna od wyniku sprawy zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Naczelnym Sądem Administracyjnym (sprawa oznaczona sygn. akt I FSK 1062/06) uzasadnionym jest zawieszenie niniejszego postępowania sądowego, stosownie do art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie sprawy Sąd orzekł, jak w sentencji. P.Pij.