I SA/Łd 1377/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. A. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. W decyzji tej organ podatkowy zakwestionował prawo skarżącego do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie paliwa, wystawionych przez firmanta ("A" sp. z o.o.). Wskazał, że podatnikowi nie przysługuje powyższe prawo, bowiem podmiot wymieniony na fakturze, jako sprzedawca paliwa, nie był jego właścicielem, a nadto towarem nabywanym przez stronę nie był olej napędowy, lecz inny produkt ropopochodny. Jednocześnie organ nie negował faktu nabycia paliwa przez skarżącego. W dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie I SA/Łd 1140/12 WSA w Łodzi wydal postanowienie, w którym skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: a. czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby? b. czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmanta w okolicznościach takich jak te, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Łd 1140/12. W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na tożsamy stan faktyczny oraz zastosowaną podstawę prawną - § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zm.) analogiczny do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie. J.Z.