I SA/Łd 1379/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.), Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. K.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług oddala skargę I SA/Łd 1379/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] nr [...], odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Organy administracji prowadzące postępowanie w sprawie ustaliły następujący stan faktyczny: W dniu 2 maja 2005 r. K. K.-M. złożyła do Urzędu Skarbowego Ł. wniosek uzupełniony pismem z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie interpretacji dotyczącej obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług związanego z firmą podatniczki. Przedstawiając stan faktyczny podatniczka wyjaśniła, iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiągnęła w 2004 r. wartość sprzedaży w wysokości 45.500,00 zł. Wartość sprzedaży opodatkowanej, uprawniającej zgodnie z art.113 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535) do zwolnienia od podatku od towarów i usług, odpowiadającej kwocie 10.000,00 Euro, wynosiła według podatniczki w 2004 r. – 45.700.00 zł. Z uwagi na nieprzekroczenie tego limitu podatniczka uznała, że jest podmiotowo zwolniona z tego podatku w 2005 r. Ponieważ wezwano podatniczkę do złożenia wyjaśnień w przedmiocie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i poinformowania Jej o obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz dokonania zapłaty zaległego podatku wystąpiła o pisemną interpretację. Podatniczka zaprezentowała własne stanowisko według którego uważa się za podmiot zwolniony od podatku od towarów i usług na mocy art.113 ust.1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 253, poz.2528). Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. postanowieniem z dnia [...] w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług w indywidualnej sprawie, uznał stanowisko podatniczki zaprezentowane we wniosku za nieprawidłowe. W postanowieniu wskazano, iż w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Organ podatkowy pierwszej instancji podkreślił, iż Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług określił wartość sprzedaży uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług, odpowiadającej równowartości 10.000 euro, obliczoną według średniego kursu euro, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października w zaokrągleniu do 100 złotych. Zgodnie z tabelą nr 193/A/NBP/2004 średni kurs euro na 1 października 2004 r. wynosił 4,3787 zł. W związku z tym kwota 10.000 euro uprawniająca do zwolnienia w podatku VAT w 2005 r. to równowartość ( po zaokrągleniu do 100 zł) 43.800,00 zł. W 2004 r. skarżąca w związku z nieprzekroczeniem kwoty obrotu w wysokości 45.700,00 zł uprawniona była do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w 2004 r. Jednakże wobec przekroczenia w 2004 r. kwoty obrotu w wysokości 43.800,00 zł , uprawniającej do zwolnienia z podatku VAT w 2005 r. , Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. stwierdził, iż skarżąca od dnia 1 stycznia 2005 r. stała się podatnikiem podatku od towarów i usług. W zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. K. K.-M. podniosła zarzut naruszenia art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem podatniczki rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2004 r. określające kwotę uprawniającą do zwolnienia od podatku od towarów i usług wchodzi w życie zgodnie z § 2 tego rozporządzenia z dniem 1 stycznia 2005 r. Zatem do oceny sytuacji prawnej podatniczki ma w Jej ocenie zastosowanie wcześniejsze rozporządzenie obowiązujące od 1 stycznia 2004 r. i określające kwotę uprawniającą do zwolnienia w wysokości 45.700,00 zł, której podatniczka nie przekroczyła. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia organu podatkowego I instancji, uznając zasadność stanowiska organu podatkowego I instancji. W skardze z dnia 8 listopada 2005 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego ją postanowienia, podnosząc zarzuty naruszenia art. 113 ust. 1 i 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz naruszenie § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wskazała, że kwota 43.800,00 zł określona w rozporządzeniu może mieć zastosowanie jedynie do stanów faktycznych , mających miejsce od dnia 1 stycznia 2005 r. i nie można jej rozciągnąć wstecz na rok 2004. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] dokonał z urzędu sprostowania decyzji z dnia [...] w zakresie zamieszczonego pouczenia co do trybu zaskarżenia decyzji i wskazał jednocześnie, że skargę z dnia 8 listopada 2005 r. należy traktować jako odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną własną decyzję z dnia [...], potraktowaną w wyniku interpretacji przepisów art.58 § 1 pkt.6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art.52 § 1 tej ustawy, jako decyzję organu I instancji, podtrzymując jednocześnie argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] oraz w zaskarżonej własnej decyzji z dnia [...] W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] strona skarżąca zarzuciła organom podatkowym naruszenie art. 113 ust. 1 i 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz naruszenie § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Podkreśliła, że kwota 43.800,00 zł ustalona w ww. rozporządzeniu może mieć zastosowanie do stanów faktycznych, mających miejsce od 1 stycznia 2005 r. Rozciągając przepisy rozporządzenia na 2004 r. organy podatkowe łamią w ocenie skarżącej zasadę lex retro non agit. Nadto łamią zasadę zaufania podatników do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Rozstrzygnięcie sporu wymaga ustalenia na podstawie zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego sprawy i obowiązującego stanu prawnego, czy skarżącej przysługuje w 2005 roku prawo do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) w sytuacji gdy skarżąca osiągnęła w 2004 r. wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności w wysokości 45.500,00 zł. Zgodnie z art. 113 ust. 1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Stosownie do treści art. 113 ust. 14 cytowanej ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określa w drodze rozporządzenia w terminie do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok podatkowy, kwotę powyższą obliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 100 zł. Zgodnie z delegacją wynikającą z treści cyt. przepisu Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 253, poz.2528). W § 1 powołanego rozporządzenia wskazano, że wartość sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług, odpowiadającej równowartości 10.000 euro, określa się w kwocie 43.800 zł. Z przepisu § 2 rozporządzenia wynika, że wchodzi ono w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Przepisu § 2 rozporządzenia nie można interpretować w oderwaniu od treści przepisu art. 113 ust.1 i ust.14 pkt.1) ustawy i twierdzić, jak to czyni strona, że wartość sprzedaży określona w § 1 rozporządzenia w kwocie 43.800,00 zł uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług jest wartością, która mogła być uwzględniana dopiero w 2005 r., bowiem wtedy wartość ta byłaby istotna dla oceny istnienia bądź nie prawa do zwolnienia podatników od tego podatku dopiero w 2006 r. Prawo do zwolnienia od podatku w 2006 r. – przy przyjęciu stanowiska strony skarżącej – oceniane byłoby na podstawie wartości sprzedaży uzyskanej przez podatnika nie w roku poprzedzającym rok podatkowy, jak wymaga tego ustawodawca w art.113 ust.1 ustawy, ale na podstawie wartości sprzedaży uzyskanej dwa lata przed rokiem podatkowym 2006. Zapis w § 2 rozporządzenia, że wchodzi ono w życie z dniem 1 stycznia 2005r. oznacza, że wskazana w rozporządzeniu kwota jest ważąca dla oceny prawa do zwolnienia od podatku w 2005 r. Wobec treści art. 113 ust.1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług, za zasadne uznać należy stanowisko organów podatkowych, że tylko podatnicy, u których wartość sprzedaży towarów i usług w 2004 roku, nie przekroczyła limitu w kwocie 43.800 złotych mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług w 2005 roku. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego zaistniałego w niniejszej sprawie podkreślić należy, że bezspornym jest, iż w 2004 roku K. K.-M. osiągnęła obrót w wysokości 45.500,00 zł. Skarżąca mogłaby być zwolniona w 2005 roku od podatku od towarów i usług, gdyby w 2004 roku osiągnęła obrót z tytułu sprzedaży w wysokości nie przekraczającej kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro, to jest kwoty 43.800,00 zł. W tej sytuacji stanowisko organów podatkowych, ze skarżąca utraciła w 2005 r. prawo do zwolnienia od podatku wynikające z art.113 ust.1 ustawy, nie narusza prawa. Zarzut naruszenia zasady lex retro non agit i zasady zaufania jest niezasadny Bez znaczenia dla oceny prawnej stanu faktycznego sprawy pozostaje okoliczność, że kurs Euro uległ w 2004 r. niespodziewanemu obniżeniu. Oczywiste bowiem jest, że kurs walut może unikać zarówno podwyższeniu jak i obniżeniu, a obowiązujący stan prawny cyt. wyżej nie zawiera szczególnych uregulowań na wypadek obniżenia kursu Euro. Nadto kurs Euro jak i innych walut ogłaszany jest corocznie przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października w zaokrągleniu do 100 złotych. Zgodnie z tabelą nr 193/A/NBP/2004 średni kurs euro na 1 października 2004 r. wynosił 4,3787 zł. Reasumując Sąd stwierdza, że nieuprawnione jest zaprezentowane we wniosku o interpretację przepisów ustawy o VAT stanowisko skarżącej, iż jest podmiotem zwolnionym od podatku w 2005 roku , gdyż osiągnęła w 2004 roku wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności w wysokości 45.500,00 zł. Nie przekroczyła więc kwoty 45.700,00 zł uprawniającej jej zdaniem do zwolnienia od podatku VAT w 2005 roku. Skarżąca błędnie przyjęła, że kwotą uprawniającą do zwolnienia od podatku od towarów i usług jest to kwota 45.700 zł. Wskazana kwota została określona w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług, które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2004 roku, co oznacza że wskazana w rozporządzeniu kwota jest ważąca dla oceny prawa do zwolnienia od podatku w 2004 r. Była to kwota uprawniająca do zwolnienia w 2004 roku. Z powyższych względów skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)