I SA/Łd 1435/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki jawnej w zakresie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. i marzec 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r., oddalił skargę T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki jawnej w zakresie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. i marzec 2009 r. W dniu 25 czerwca 2012 r. pełnomocnik podatnika – doradca podatkowy P. G. - złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał, że od dnia 16 marca do 18 czerwca 2012 r. nie mógł wykonywać żadnych czynności zawodowych z uwagi na pobyt w szpitalu, leczenie sanatoryjne oraz zalecenia lekarskie w okresie rekonwalescencji. Wskazał, że stan niezdolności jest stanem przez niego niezawinionym. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku, z zachowaniem zakreślonego terminu, wniósł skargę kasacyjną. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje : Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Dalsze wskazówki zawarte są w art. 87 p.p.s.a., który w § 2 statuuje wymóg uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Pojecie winy obejmuje również winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonych czynności, w tym pełnomocników strony. W sytuacji zatem kiedy stronę reprezentuje pełnomocnik, w tym doradca podatkowy, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika. Niewątpliwie pełnomocnika wykonującego wolny zawód doradcy podatkowego powinna wyróżniać szczególna staranności przy dokonaniu czynności. O braku winy można bowiem mówić jedynie wtedy, nie można było usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć ponadto charakter zewnętrzny i obiektywny. Pełnomocnik, godząc się zatem na reprezentowanie strony, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Skutki ewentualnego niedochowanie terminu przez pełnomocnika, będą obciążały stronę. W niniejszym postępowaniu pełnomocnik skarżącej, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podnoszona przez pełnomocnika okoliczność pobytu w szpitalu, leczenia sanatoryjnego oraz niemożności wykonania czynności zawodowych z uwagi na rekonwalescencję nie przesądza o braku winy w niedochowaniu terminu. Nie każda bowiem choroba pozwala uznać wniosek o przywrócenie terminu za zasadny. Musi to być bowiem choroba nagła oraz taka, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99). Tymczasem pełnomocnik nie tylko nie wykazał, iż pobyt w szpitalu był spowodowany nagłym pogorszeniem stanu zdrowia a nie np. zaplanowanym wcześniej zabiegiem, ale również, że nie był w stanie posłużyć się inną osobą do wykonania ciążących na nim obowiązków. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy bowiem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (tak też SN w postanowieniu z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98). Zatem pełnomocnik skarżącej Spółki prowadząc działalność gospodarczą powinien dochować należytej staranności przy prowadzeniu spraw swoich klientów, choćby przez zapewnienie zastępstwa w celu dokonania czynności, których niewykonanie z uwagi na upływ terminu, może wywołać negatywne skutki w sferze prawnej mocodawcy. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że pełnomocnik skarżącej wykonuje zawód doradcy podatkowego w ramach biura doradztwa prawnego - spółki komandytowej, w skład której wchodzi co najmniej kilku wspólników. Zatem należy przyjąć, iż miał obiektywną możliwość wyręczenia się inną osobą w dokonaniu czynności. W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł jak w sentencji. pc