I SA/Łd 1443/11

Dnia 11 lipca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: oddalić wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi po rozpoznaniu wniosku M. W. o prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznał wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł oraz ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wskazano że wnioskodawca wspólnie z matką i ojcem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 3.500 zł netto. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu swoich rodziców o powierzchni ok. 38 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą 540 zł (czynsz, światło, gaz), ponadto skarżący ponosi wydatki na dojazd do pracy w wysokości 280 zł miesięcznie, rodzina ponosi także koszty kontynuacji grupowego ubezpieczenia pracowniczego w wysokości 135 zł oraz wysokie wydatki na leki i leczenie matki skarżącego około 300 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżący obciążony jest obowiązkiem spłaty trzech kredytów konsumpcyjnych których łącznie raty wynoszą około 720 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, który wynosił 500 zł, przyjeto, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł oraz ustanowienie adwokata. Odmowa całkowitego zwolnienie od kosztów sądowych podyktowana była obowiązkiem strony partycypacji w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza struktury wydatków skarżącego wykazała, iż nie wszystkie przedstawione we wniosku wydatki należą do wydatków koniecznych, których ponoszeniu należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skarżący bowiem co miesiąc ponosi wysokie wydatki ponad 700 zł na zaspokojenie swoich zobowiązań prywatnoprawnych z tytułu umów kredytowych, a przyznania prawa pomocy nie może uzasadniać chęć zaspokojenia w pierwszej kolejności innych zobowiązań, preferencyjnie traktowanych przez skarżącego. Skarżący posiada stałe miesięczne dochody, umożliwiające częściową partycypację w kosztach wpisu od skargi, a czynione co miesiąc drobne oszczędności umożliwią mu poniesienie ewentualnych dalszych wydatków związanych z niniejszym postępowaniem, których wysokość będzie już niższa. Wyrokiem z dnia 25 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. W. W dniu 1 czerwca 2012 roku do sądu wpłynął ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach skarżący ponownie wskazał że wspólnie z matką i ojcem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są świadczenia z tytułu rent chorobowych pobieranych przez jego rodziców w wysokości ok. 1.500 zł oraz wynagrodzenia za pracę skarżącego w kwocie 1.850 zł i wynagrodzenia z tytułu mowy o dzieło w wysokości około 350 zł miesięcznie. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu swoich rodziców o powierzchni ok. 38 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania, spłaty kredytów obciążających wnioskodawcę oraz innych stałych obciążeń jego gospodarstwa domowego wynoszą ok. 1520 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Aktualnie rozpoznawany wniosek jest ponownym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł oraz ustanowienie adwokata i oddalił w pozostałym zakresie jego wniosek o zwolnienie od kosztów. W uzasadnieniu argumentował, że nie zasługuje na akceptację preferencyjne traktowanie przez skarżącego zobowiązań prywatnoprawnych kosztem należności publicznych, a posiadanie przez wnioskodawcę stałych miesięcznych dochodów pozwala mu na czynienie skromnych oszczędności w celu pokrycia ewentualnych dalszych wydatków związanych z niniejszym postępowaniem. Wobec powyższego rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ), dającego prawo uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy, z uwzględnieniem materialnych przepisów stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy zawartych w art. 243 i następnych powołanej ustawy. W tym miejscu wskazać należy, że jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek o jego przyznanie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętych wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd (art. 170 p.p.s.a.). Ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2008 roku sygn. akt II OZ 654/08). Przedstawiona w obecnym wniosku sytuacja materialna skarżącego w żaden sposób nie różni się od okoliczności będących przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnym postanowieniu z 11 stycznia 2012 roku. Skarżący ponownie wskazał, na fakt ponoszenia wysokich kosztów związanych ze spłatę rat kredytowych nie wykazał jednak w żaden sposób, aby nastąpiło pogorszenie jego sytuacji materialnej uzasadniające przyznanie prawa pomocy w szerszym zakresie. W tych okolicznościach brak jest podstaw do uwzględnienia jego ponownego wniosku i przyznania mu całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 165 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 170 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. k.ż.