I SA/Łd 1454/12

Dnia 16 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant: Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oddala skargę. I SA/Łd 1454/12 UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2012 r. "A" Sp. z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "BioCardine Omega 3 Blisters" – olej z mięśni ryb – kwasy tłuszczowe grupy OMEGA 3, 5400 szt. Blistrów po 14 kapsułek; 1 opakowanie o masie brutto/netto 176/136 kg i wartości 5.400,- USD. Towar ten zakwalifikowała do kodu 1504 20 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej i kodu dodatkowego V010. To zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod numerem [...]. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. decyzją z dnia [...] r. określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 2155,- PLN, dokonując zmiany klasyfikacji spornego towaru, przypisując go do kodu 2106 90 92 60 WTC z kodem dodatkowym V999. W tym samym dniu organ ten wydał drugą decyzję nr [...], którą określono prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 1519,- zł, należną od importu towaru objętego w/w zgłoszeniem celnym. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ podatkowy wskazał jak określono podstawę opodatkowania (wartość celną w wysokości 16833,- zł plus należne cło w wysokości 2155,- zł), a następnie po przytoczył treści przepisu art. 33 ust. 2, art. 19 ust. 7 oraz art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług stwierdził, że stawka podatku VAT dla towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 2106909260 na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie (Dz.U. z 2011 r., Nr 293, poz. 1727), z uwzględnieniem art. 41 ust. 2 i 15, art. 146a i załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 8%, a kwota podatku 1519,- zł. Pełnomocnik Spółki w odwołaniu od powyższej decyzji wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania podatkowego - art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na błędnym przyjęciu, iż Trybunał nakazał przekwalifikowanie oleju z działu 21 do działu 15 oraz dowolnym przyjęciu, sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania, iż forma opakowania olejów ma znaczenie dla ich klasyfikacji oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie może mieć zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 5%, co wyklucza się wzajemnie ze stawką celną w wysokości 12,8%, zastosowaną w niniejszej sprawie. Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] r. nr [...]utrzymał w mocy w/w decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Organ odwoławczy przytoczył treść przepisów art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a następnie wskazał, iż zgodnie z art. 51 ust. 15, art. 146a ustawy o VAT i § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie (Dz.U. Nr 293, poz. 1727) stawka podatku VAT dla importowanego towaru wynosi 8% w dniu powstania zobowiązania podatkowego. Ustalono zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w w/w zgłoszeniu celnym w wysokości 18988,- zł, do której wliczono następujące elementy kalkulacyjne: zadeklarowaną wartość celną w wysokości 16833,- zł i należne cło w kwocie 2155,- zł. Stosując stawkę podatku w wysokości 8% do tak obliczonej podstawy opodatkowania określono kwotę podatku w wysokości 1519,- zł. Organ odwoławczy wskazał, iż rozstrzygnięcie w sprawie podatkowej nastąpiło już po rozstrzygnięciu sprawy celnej. Do wyliczenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług przyjęto wartość celną oraz należne cło wynikające z rozstrzygnięcia w sprawie celnej. Zarzuty dotyczące klasyfikacji taryfowej były przedmiotem rozważań organu celnego w postępowaniu odwoławczym, zakończonym decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...]. Możliwość dokonywania w dwóch odrębnych postępowaniach administracyjnych – celnym i podatkowym, z których jedno zostało ostatecznie zakończone - różnej oceny tych samych faktów i wiążących się z nimi konsekwencji prawnych godziłoby w zasady demokratycznego państwa prawnego. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż sporny towar jest opodatkowany stawką 8%, taj jak to wynika z decyzji organu celnego i w kwestii stawek nie zachodzą żadne rozbieżności. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej pełnomocnik Spółki z o.o. "A" wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na błędnym przyjęciu, iż Trybunał nakazał przekwalifikowanie oleju z działu 21 do działu 15, w sytuacji gdy jak wynika z karty 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji istnieje taka możliwość, ale nie koniecznie, a zdaniem strony decyduje o tym importer, a ponadto dowolnym przyjęciu – sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania – iż forma opodatkowania olejów ma znaczenie dla ich klasyfikacji; - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie może mieć zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 5%, co wyklucza się wzajemnie ze stawką celną w wysokości 12,8%, zastosowaną w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony wskazał, iż rozstrzygnięcie organu celnego jest sprzeczne z jego uzasadnieniem. Jako importer strona dokonuje zgłoszenia celnego, w którym wskazuje jaka taryfa celna ma być zastosowana, a organ celny nie ma obowiązku zmiany powyższej klasyfikacji. Może to zrobić, jeżeli stwierdzi, iż zgłoszenie celne jest nieprawidłowe. Nie może zaś o tym decydować forma opodatkowania towaru będącego przedmiotem importu. Strona skarżąca, powołując się na zasady ustalania akcyzy od importu aromatu do ciast, stwierdziła, iż forma opakowania danego produktu nie ma znaczenia dla opodatkowania takiego produktu podatkiem akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Podatnicy dokonujący importu towarów są obowiązani do obliczania i wykazania kwoty podatku VAT w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Takie zgłoszenie poddawane jest przez organ celny weryfikacji. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych (art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 z póź. zm.). Jeżeli organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym zadeklarował nieprawidłowe dane, mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowaną procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego (art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne, Dz.U. Nr 68, poz. 622 z póź. zm.). W przypadku tym organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania. Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 23 ust. 4 tej ustawy). Stwierdzenie zaniżenia kwoty wartości celnej towaru lub kwoty cła i uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, powoduje, że tym samym nastąpiła zmiana podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jako że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło – art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). W takim przypadku ma zatem zastosowanie przepis art. 33 ust. 2 ustawy o VAT. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w/w art. 33 ust. 2 zd. drugie ustawy o VAT i wydał dwie decyzje w dniu [...] r. – jedną w sprawie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego SAD i określenia kwoty wynikającej z długu celnego w wysokości 2155,- zł, a drugą w sprawie określenia podatku od towarów i usług związanego z tym zgłoszeniem celnym. Tą pierwszą decyzję potraktowano jako dokument, z którego wynikała podstawa opodatkowania. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. nr [...], w sprawie określenia długu celnego, została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. po rozpoznaniu odwołania strony. Sąd uznał zatem, że skoro zgłoszenie celne uznano za nieprawidłowe, a decyzja w tym zakresie stała się ostateczna i powołano się na nią w postępowaniu podatkowym, to organ celny miał podstawy prawne do wydania decyzji w zakresie określenia podatku od towarów i usług związanego z importem towarów określonych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] r. Tym samym nie można zarzucić Dyrektorowi Izby Celnej w Ł., że naruszył przepisy art. 122, art. 187 § 1 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z póź. zm.). Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu decyzji co było podstawą określenia podatku VAT związanego z importem towaru, a ponadto przed wydaniem decyzji umożliwił pełnomocnikowi strony wypowiedzenie się co do dowodów i materiałów zebranych w sprawie. Słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej, iż zarzuty przedstawione w skardze, w zakresie wartości celnej towaru, nie mogą być oceniane w postępowaniu podatkowym. Także Sąd nie może w tym postępowaniu ocenić prawidłowości wydania decyzji w przedmiocie ustalenia wartości celnej towaru na kwotę 16833,- zł i określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego w wysokości 2155,- zł, gdyż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ustawodawca, mówiąc o rozstrzyganiu przez sąd w granicach sprawy, używa pojęcia "sprawa" w rozumieniu sprawy, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność (...), a zaskarżenie decyzji oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego – niejako za jej pośrednictwem – staje się ta sprawa, która została w decyzji rozstrzygnięta (T. Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2005, s. 426 i n.). Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 sierpnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia skarżącej wartości celnej towaru i określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego została zaskarżona przez Spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i skarga ta została oddalona wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r. (sprawa o sygn. akt III SA/Łd 816/12). Wyrok ten jest prawomocny. Jednakże gdyby się okazało, że decyzja w zakresie ustalenia skarżącej wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego w innym trybie, to istnieje podstawa do wznowienia postępowania w przedmiocie określenia podatku VAT od importu towarów wymienionych na wstępie. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Dodatkowo wskazać należy, iż zarzuty przedstawione w skardze nie przystają do materiału dowodowego (akt sprawy) jaki został przedstawiony Sądowi. Pełnomocnik Spółki zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w odniesieniu do danych zawartych na karcie nr 6 uzasadnienia decyzji, tymczasem decyzja ta składa się jedynie z czterech stron. Ponadto zarzuca naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż w sprawie może mieć zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 5%, gdy organy podatkowe zastosowały stawkę tego podatku w wysokości 8%. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić. mko