I SA/Łd 1459/11

WyrokWSA w Łodzi2012-02-17

Skład orzekający: Teresa Porczyńska, Ewa Cisowska – Sakrajda, Bożena Kasprzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podatnik ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT na podstawie wystawionej faktury korygującej bez uzyskania potwierdzenia odbioru tej faktury przez kontrahenta?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja Ministra Finansów jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, obniżenie podstawy opodatkowania wymaga posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Brak takiego potwierdzenia uniemożliwia obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie samej faktury korygującej. Przepis ten jest zgodny z Dyrektywą VAT i zasadami neutralności oraz proporcjonalności.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie prawa do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT na podstawie faktury korygującej bez uzyskania potwierdzenia jej odbioru przez kontrahenta. Spółka argumentowała, że wymóg ten jest niezgodny z prawem unijnym i stanowi utrudnienie w jej działalności. Minister Finansów uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, wskazując na konieczność posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT. Spółka wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje argumenty.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Łd 1459/11 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT bez uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż jest jednym z największych dystrybutorów elementów elektronicznych, poprzez odpowiednio przygotowane działy sprzedaży. Spółka prowadzi również sprzedaż internetową. Dokonywane przez Spółkę transakcje wiążą się niekiedy z koniecznością korygowania obrotu poprzez wystawienie faktur korygujących. W większości przypadków faktury korygujące zmniejszające cenę wystawiane są z powodu uznanych reklamacji, pomyłki w cenie, itp. Skala korygowanych transakcji jest tak duża, że Spółka utworzyła dodatkowe stanowiska w swoim dziale księgowości odpowiedzialne za kontrolowanie wpływu do Spółki potwierdzeń odbioru faktur korygujących poprzez jej kontrahentów. Jest to spore utrudnienie w działalności Spółki. Jednak wobec obowiązujących przepisów, które warunkują dokonanie obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT od posiadania przez podatnika przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta - nabywcę, Spółka nie znajduje innego mniej uciążliwego dla Spółki rozwiązania. W związku z powyższym Spółka zadała pytanie: czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, Spółka będzie miała prawo do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących (zmniejszenia ceny) w dacie ich wystawienia na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy VAT bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zdaniem wnioskodawcy w celu dokonania obniżenia kwoty podatku VAT należnego w związku z wystawieniem faktury korygującej powodującej zmniejszenie ceny (w tym w szczególności wystawianej w związku ze zwrotem towaru lub jego odpowiednią jakością), wystarczające będzie wystawienie faktury korygującej dokumentującej taką okoliczność. Oznaczać to będzie, iż dokonanie obniżenia będzie dopuszczalne w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło pomniejszenie ceny (np. zwrot towaru lub pomyłka w realizacji zamówienia) oraz wystawienie faktury korygującej dokumentującej powyższą sytuację, przy niebudzącym wątpliwości fakcie jej wysłania do odbiorcy. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podniosła, iż przepis art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług, nakładający wymóg posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta i uzależnienia od jej otrzymania możliwości obniżenia kwoty podatku VAT należnego, stoi w sprzeczności z art. 73 oraz art. 90 Dyrektywy VAT. Zastosowanie tego przepisu doprowadziłoby bowiem do naruszenia zasad neutralności oraz proporcjonalności podatku VAT. Interpretując art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług konieczne jest, według Spółki, odwołanie się do wykładni prowspólnotowej. Ponieważ przepisy wspólnotowe nie przewidują warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia doręczenia faktury korygującej jej kontrahentowi, w celu skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o wartość tego podatku wynikającą z faktury korygującej, to naruszenie przez podatnika obowiązków formalnych wynikających z ustawy o VAT nie może, zdaniem Spółki, stanowić jedynej podstawy do wprowadzenia ograniczeń naruszających zasadę neutralności VAT. W rezultacie, przyjąć należy, iż w celu dokonania przez Spółkę obniżenia kwoty podatku należnego w związku ze zmniejszeniem ceny (np. wskutek zwrotu towaru lub pomyłki w realizacji zamówienia), udokumentowanym fakturą korygującą, wystarczające będzie samo wystawienie faktury korygującej. Dokonanie takiego obniżenia będzie natomiast dopuszczalne w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi zmniejszenie ceny (zwrot towaru lub uznanie błędu w realizacji zamówienia) oraz wystawienie faktury korygującej dokumentującej przedmiotową transakcję. Takie stanowisko znajduje, zdaniem Spółki, potwierdzenie w licznych, przywołanych we wniosku, orzeczeniach sądów administracyjnych. Indywidualną interpretacją z dnia [...] r. Minister Finansów uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż fakt wystawienia faktury korygującej nie jest wystarczający, by wnioskodawca mógł dokonać obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Warunkiem bezwzględnym, dającym prawo do dokonania przedmiotowego obniżenia, jest bowiem fakt posiadania przez Spółkę potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, zgodnie z art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o podatku od towarów i usług, za wyjątkiem przypadków wymienionych w art. 29 ust. 4b ustawy. Organ podkreślił, iż istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Natomiast faktura korygująca, bez potwierdzenia jej odbioru, nie będzie spełniać powyższej przesłanki i stanowić wystarczającej podstawy do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego - dopiero potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę towarów bądź usług spowoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia. Podkreślono, że potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku u dostawcy. Dalej wskazano, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur, a celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 4a cyt. ustawy – wskazał organ - ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy, nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i usług. Z powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów i usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonego u nabywcy. W przeciwnym razie dochodziłoby do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku, który w rzeczywistości nie został zapłacony. Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy, w którym otrzyma potwierdzenie odbioru faktury przez nabywcę. W świetle powyższego, warunkiem obniżenia przez sprzedawcę kwoty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej, jest posiadanie przez niego potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Ponadto podniesiono, że stanowisko skarżącej Spółki, iż przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT jest niezgodny z odpowiednimi przepisami Dyrektywy, należy uznać za nieuzasadnione, gdyż przywołany przepis polskiej ustawy nie pozostaje w kolizji z przepisami prawa Unii Europejskiej, w szczególności z art. 73 i 90 Dyrektywy, jest bowiem zgodny z wyznaczonym przez Dyrektywę celem w postaci prawa do obniżenia podstawy opodatkowania. Przepis art. 90 Dyrektywy pozostawia państwom członkowskim swobodę co do form i metod, jakimi skutek ten ma być osiągnięty i na gruncie przepisów krajowych warunki te wymienia przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT. Organ odniósł się również do powołanych przez skarżącą wyroków Trybunału Sprawiedliwości UE oraz orzeczeń sądów administracyjnych zapadłych w podobnych stanach faktycznych. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. Spółka wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w wydanej interpretacji. Na ww. indywidualną interpretację skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła Spółka. W skardze Spółka podtrzymała argumentację zawartą we wniosku o udzielenie interpretacji i wskazała, że akt ten narusza : - art. 73 oraz art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE poprzez uznanie przez organ, że art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług jest zgodny z zasadami wspólnotowymi neutralności oraz proporcjonalności podatku VAT i tym samym fakt wystawienia faktury korygującej nie jest wystarczający, by podatnik mógł dokonać obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT, - art. 120 Ordynacji podatkowej, efektem czego organ podatkowy błędnie zastosował normę prawną do przedstawionego zdarzenia przyszłego, czym rażąco naruszył zasadę pogłębionego zaufania podatnika do organu podatkowego, - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 239 Ordynacji podatkowej poprzez nie ustosunkowanie się do zarzutów Spółki wskazanych w wezwaniu i tym samym pominięcie przez organ uzasadnienia faktycznego i prawnego w odpowiedzi na wezwanie, czym organ uchybił swym obowiązkom wynikającym z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, który statuuje zasadę zaufania do organów podatkowych. W ocenie Spółki regulacja zawarta w art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług narusza zasadę neutralności opodatkowania. Neutralność podatku od towarów i usług oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wymagać spełnienia przez podatnika żadnych dodatkowych warunków merytorycznych w celu uzyskania zwrotu podatku. W ocenie skarżącej pomimo, że Wspólnota pozostawia władzom krajowym swobodę, co do form i metod implementacji zawartych w Dyrektywie postanowień, to jednak owa Dyrektywa nie może być wprowadzona w sposób nieprawidłowy z naruszeniem zasad wspólnotowych (zasada proporcjonalności i neutralności podatku VAT). Z takim naruszeniem, w ocenie Spółki, mamy do czynienia w zakresie art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług. Według skarżącej, zastosowanie literalnego brzmienia art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług, prowadziłoby do naruszenia zasad prawa wspólnotowego. Wymóg posiadania odbioru faktury korygującej ma ten skutek, że najczęściej obniżenie podstawy opodatkowania przez podatnika następuje po upływie kilku miesięcy po wystawieniu faktury korygującej. Powoduje to, że pomimo zwrotu nabywcy określonej części wynagrodzenia - zmniejszenia kwoty należnej, podatnik jest zmuszony do finansowania kwoty podatku VAT do momentu złożenia deklaracji VAT za okres, w którym takie potwierdzenie otrzyma. Innymi słowy, interpretując art. 29 ust 4a ustawy o podatku od towarów i usług, konieczne jest odwołanie się do wykładni prowspólnotowej. W rezultacie, przyjąć należy, iż w celu dokonania przez Spółkę obniżenia kwoty podatku należnego w związku ze zmniejszeniem ceny (np. wskutek zwrotu towaru lub pomyłki w realizacji zamówienia), udokumentowanym fakturą korygującą, wystarczające będzie samo wystawienie faktury korygującej. Odnosząc się do naruszenia przez organ przepisów proceduralnych, Spółka podniosła, iż organ podatkowy nie odniósł się do zarzutów Spółki powołanych w wezwaniu oraz pominął uzasadnienie prawne oraz faktyczne, które powinno być integralną częścią każdego rozstrzygnięcia organu podatkowego. Organ podatkowy w odpowiedzi na wezwanie wskazał jedynie, że stwierdza brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem V'AT bez uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Takie stwierdzenie organu podatkowego nie jest, w ocenie skarżącej Spółki, wystarczające i tym samym ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż sprawa nie zostaje załatwiona zgodnie z wynikającymi z tych przepisów zasadami ogólnymi postępowania podatkowego. W konkluzji Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji oraz uznanie, że skarżąca ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT bez uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Wniosła też o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 cytowanej ustawy). Ponadto trzeba podnieść, że stosownie do treści art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione wyżej zasady Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona interpretacja nie narusza wskazanych w skardze przepisów. Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest prawo do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT bez uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług uregulowana jest przepisami działu VI ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 4 podstawę opodatkowania zmniejsza się między innymi o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Istotna w rozpoznawanej sprawie jest treść przepisu ust. 4a art. 29. Wskazany przepis stanowi, iż w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze – obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Należy wskazać, iż w poprzednio obowiązującym stanie prawnym przedmiotowa problematyka regulowana była przepisem § 16 ust. 4 zd. drugie rozporządzenia Ministra Finansów z 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798). Przepis ten został uznany przez Trybunał Konstytucyjny ( wyrok z 11 grudnia 2007r. sygn. akt U6/06) za niezgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Przy czym z uwagi na konieczność zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług Trybunał wskazał na celowość przeniesienia tego uregulowania do ustawy. We wniosku o interpretację skarżąca Spółka wskazała, że jest jednym z największych dystrybutorów elementów elektronicznych, prowadzi również sprzedaż internetową. Dokonywane przez Spółkę transakcje wiążą się niekiedy z koniecznością korygowania obrotu poprzez wystawienie faktur korygujących. W większości przypadków faktury korygujące zmniejszające cenę wystawiane są z powodu uznanych reklamacji, pomyłki w cenie, itp. Skala korygowanych transakcji jest tak duża, że Spółka utworzyła dodatkowe stanowiska w swoim dziale księgowości odpowiedzialne za kontrolowanie wpływu do Spółki potwierdzeń odbioru faktur korygujących poprzez jej kontrahentów. Jest to spore utrudnienie w działalności Spółki. W związku z powyższym stanem faktycznym i zadanym pytaniem Spółka uznała, że będzie miała prawo do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących (zmniejszenia ceny) w dacie ich wystawienia na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy VAT bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Organ natomiast zajął stanowisko odmienne i powołując się na obowiązujące przepisy uznał, że posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej dla obniżenia obrotu i kwoty podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących jest konieczne. Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, zaskarżona interpretacja jest zgodna z powołanym przepisem art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, a także z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE. Warunkiem obniżenia podstawy opodatkowania zgodnie z ww. przepisem ustawy o VAT jest posiadanie przez podatnika – potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi. W konsekwencji brak potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę uniemożliwia podatnikowi obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego tylko na podstawie wystawionej faktury korygującej. Nie jest słuszny zarzut, iż omawiany przepis jest niezgodny z przepisami unijnymi, w tym w szczególności z art. 73 i 90 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z art. 73 Dyrektywy – w odniesieniu do dostawy towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Z kolei przepis art. 90 wskazanej Dyrektywy stanowi, iż w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżona na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Powyższa regulacja jest realizacją podstawowej zasady, zgodnie z którą podstawa opodatkowania nie może przewyższać kwoty wynagrodzenia należnego. Niewątpliwe jest, że określone warunki stosowania obniżenia podstawy opodatkowania w przypadkach, o których mowa w wymienionym przepisie nie powinny naruszać zasady neutralności, proporcjonalności i skuteczności. W szczególności nie powinny w praktyce udaremniać lub nadmiernie utrudniać celu wynikającego z tego przepisu. Przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, wbrew wywodom strony skarżącej, jest zgodny z wyznaczonym przez Dyrektywę celem w postaci prawa obniżenia podstawy opodatkowania. Przede wszystkim przyjęty mechanizm umożliwiający obniżenie podstawy opodatkowania nie narusza zasady neutralności. Przy zachowaniu bowiem niezbędnej staranności (posiadanie potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę) podatnik posiada prawo do zmniejszenia obrotu o kwoty nie podlegające opodatkowaniu. Wbrew poglądowi strony skarżącej, omawiany przepis nie utrudnia nadmiernie ani nie uniemożliwia spełnienia warunku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej. W tym zakresie dopuszczalna jest bowiem każda forma tego potwierdzenia, a więc w przypadku wysłania faktury korygującej listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, uzyskanie potwierdzenia przyjęcia przesyłki przez adresata można uznać za dowód przyjęcia faktury korygującej (por. Komentarz do ustawy o VAT 2008, s. 185). Stosownie do przepisu art. 14b ordynacji podatkowej wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, a składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego ich przedstawienia. Strona skarżąca we wniosku o interpretację podała, iż zamierza dokonać obniżenia podatku należnego na podstawie faktur korygujących bez uzyskania potwierdzenia ich odbioru. W opisie stanu faktycznego skarżąca nie wskazała na okoliczności, które uniemożliwiałyby bądź nadmiernie utrudniałyby uzyskanie tego potwierdzenia. Podaje jedynie, że utworzyła dodatkowe stanowiska w swoim dziale księgowości odpowiedzialne za kontrolowanie wpływu do Spółki potwierdzeń odbioru faktur korygujących przez jej kontrahentów, co jest sporym utrudnieniem dla skarżącej. Tak więc nie wskazuje na trudności w uzyskiwaniu potwierdzeń odbioru faktur korygujących od kontrahentów, natomiast podnosi, że utrudnieniem jest konieczność utworzenia dodatkowych stanowisk pracy w księgowości do kontroli wpływu tych potwierdzeń. Interpretacja zasadnie więc stwierdza, iż w świetle przedstawionego stanu faktycznego brak potwierdzenia odbioru faktury korygującej uniemożliwia obniżenie podstawy opodatkowania, a przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT nie narusza zasad neutralności i proporcjonalności.. Należy podkreślić, iż faktura korygująca jest podstawowym dokumentem, który umożliwia organom kontrolnym sprawdzenie prawidłowości ich wystawienia. Z tego względu wymóg przedstawienia potwierdzenia jej odbioru przez nabywcę zapewnia z jednej strony kontrolę prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług, a z drugiej – ochronę interesu Skarbu Państwa. Stanowisko powyższe znajduje oparcie w wydanym w dniu 26 stycznia 2012 roku w sprawie Ministra Finansów vs. Kraft Foods Polska S.A. o sygnaturze akt C-588 wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE, który orzekł, iż wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług mieści się w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz proporcjonalności co do zasady nie sprzeciwiają się takiemu wymogowi. Jednakże, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury. Reasumując powyższe, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie w przedstawionym stanie faktycznym nie ma mowy o tym, że Spółka ma trudności w uzyskaniu potwierdzenia otrzymania przez kontrahenta korekty faktury mimo dołożenia należytej staranności w celu upewnienia się, że kontrahent jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią. Zatem uznać należy, że warunkiem dającym prawo do dokonania obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących jest posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. W tej sytuacji Sąd podzielił stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej interpretacji, uznając, że nie narusza ona ani przepisów Dyrektywy, ani przepisów ustawy o VAT . Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi Sąd uznał je również za niezasadne. Wbrew zarzutom skargi zaskarżona interpretacja nie narusza przepisów postępowania. Interpretacja zawiera stanowisko organu podatkowego i jego prawne uzasadnienie oraz wskazanie przepisów prawa, na podstawie których organ dokonał oceny stanowiska podatnika odnosząc się do jego argumentacji. Mając na uwadze powyższe względy Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej oddaleniu. P.Z-C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło