I SA/Łd 1461/12

PostanowienieWSA w Łodzi2013-12-18

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego wniosku, może zostać uwzględniony w sytuacji, gdy sytuacja materialna strony uległa poprawie, ale istnieją inne zobowiązania finansowe?
Ratio decidendi
Ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne tylko w przypadku istotnej zmiany okoliczności materialnych strony od czasu poprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy sytuacja materialna strony uległa poprawie, ale istnieją inne zobowiązania finansowe, w tym zaległości podatkowe i koszty dalszych postępowań, można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, aby zapewnić stronie możliwość realizacji prawa do sądu, jednak nie można całkowicie zwolnić od kosztów, jeśli strona ma możliwość partycypacji w nich.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku VAT. Po oddaleniu skargi przez WSA, wniosła skargę kasacyjną i wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wcześniejszy wniosek o prawo pomocy został częściowo uwzględniony, ale wniosek o pełne zwolnienie oddalono. Obecny wniosek dotyczył zwolnienia od kosztów skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę zmianę sytuacji materialnej skarżącej oraz jej zobowiązania finansowe.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi kasacyjnej; oddalono wniosek w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 grudnia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...]. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącej K. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi kasacyjnej; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 25 października 2012 roku K . L. wstąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 500 zł, w pozostałym zakresie oddalił jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu argumentował, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 500 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości uznać należało za przedwczesny i z tego powodu nieuzasadniony. Przeprowadzone postępowanie wskazało, że sytuacja materialna skarżącej ulega zmianom, jej mąż z początkiem br stracił co prawda pracę, ale z tego tytułu uzyskał odprawy w wysokości ok. 30.000 zł brutto, ponadto jest osobą posiadającą wysokie kwalifikacje zawodowe oraz prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą, a więc potencjalnie zdolną do uzyskiwania dochodów na dotychczasowym poziomie, także dochody z udziałów skarżącej w spółce jawnej kształtują się na zmiennym poziomie i mogą stanowić źródło dochodów wnioskodawczyni pozwalające na partycypację w ewentualnych dalszych kosztach postępowania, których wysokość będzie już niższa. Wyrokiem z 7 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku. Podatniczka wystąpiła ze skargą kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia, a w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dodatkowych informacji i dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego do sprawy sygn. akt I SA/Łd 1547/12 wynika, że źródłem utrzymania czteroosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni są dochody z umowy o pracę skarżącej w wysokości 3.550 zł brutto miesięcznie + premia od obrotów, jej dochód z udziału w spółce jawnej, który za 2012 rok wyniósł ok. 5.000 zł oraz wynagrodzenie za pracę jej męża w wysokości 4.800 zł brutto. Miesięczna rata kredytu hipotecznego na zakup mieszkania o powierzchni ok. 54 m2 , w którym zamieszkuje wraz z rodziną obniżyła się z 1.100 zł do 960 zł, zaś rata obciążającego wnioskodawczynię kredytu hipotecznego na zakup domu o powierzchni 120 m2, położonego w P. wzrosła z ok. 2.350 zł do 2.450 zł. Miesięczne koszty utrzymania skarżącej pozostają na poziomie ok. 870 zł (czynsz, energia elektryczna, Internet, telefon, telewizja) do tego dochodzi opłata za przedszkole w wysokości o. 170 zł miesięcznie oraz obciążenia z tytułu kredytów gotówkowych w łącznej kwocie ok. 550 zł miesięcznie, a także spłacana na rzecz urzędu skarbowego rata zaległego podatku VAT w wysokości 3.500 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest częściowo zasadny. Aktualnie rozpoznawany wniosek jest ponownym wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego jego rozpoznanie powinno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm ) – dalej "p.p.s.a.", dającego prawo uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy, z uwzględnieniem materialnych przepisów stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy zawartych w art. 243 i następnych powołanej ustawy. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W tym miejscu wskazać należy, że jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek o jego przyznanie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętych wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd (art. 170 p.p.s.a.). Ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2008 roku sygn. akt II OZ 654/08). Przedstawiona w obecnym wniosku o prawo pomocy sytuacja materialna skarżącej uległa poprawie w stosunku od okoliczności będących przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnym postanowieniu z 8 stycznia 2013 roku, bowiem mąż wnioskodawczyni znalazł dobrze płatną pracę, wzrosły także dochody samej skarżącej z tytułu jej zatrudnienia, jednak uwzględniając okoliczność spłaty przez wnioskodawczynię rat zaległego podatku VAT w wysokości po 3.500 zł miesięcznie, oraz fakt, że przed tutejszym sądem zawisły jeszcze dwie spraw ze skarg kasacyjnych wnioskodawczyni, a łączna wysokość obciążających ją wpisów wynosi 3.000 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości uznać należało za nieuzasadniony. Partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Przeprowadzone postępowanie wskazuje, że sytuacja materialna skarżącej ulega poprawie, a przyznania prawa pomocy nie może uzasadniać chęć zaspokojenia w pierwszej kolejności innych zobowiązań w szczególności prywatnoprawnych, preferencyjnie traktowanych przez skarżącą. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 165 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 170 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AK.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło