I SA/Łd 1464/07

WyrokWSA w Łodzi2008-10-10

Skład orzekający: Bogusław Klimowicz, Bogdan Lubiński, Joanna Grzegorczyk-Drozda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług VAT, oparta na ustalonym wcześniej długu celnym, może być skutecznie zaskarżona z powodu błędów w postępowaniu dotyczącym ustalenia tego długu celnego, jeśli decyzja dotycząca długu celnego została już utrzymana w mocy przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja w przedmiocie podatku VAT jest konsekwencją decyzji określającej dług celny, jednak są to dwa odrębne postępowania. Skoro decyzja dotycząca długu celnego została utrzymana w mocy przez sąd administracyjny, argumentacja skarżącej dotycząca błędów w postępowaniu dowodowym w sprawie długu celnego nie mogła być skuteczna w niniejszej sprawie dotyczącej VAT. Podstawa opodatkowania VAT została uznana za prawidłową.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. P. prowadząca działalność gospodarczą importowała tkaniny. Naczelnik Urzędu Celnego ustalił wyższą wartość celną towaru niż zadeklarowana, co skutkowało określeniem należności z tytułu długu celnego oraz podatku VAT. Po uchyleniu przez Dyrektora Izby Celnej decyzji organu I instancji i ponownym rozpatrzeniu, Naczelnik Urzędu Celnego ponownie wydał decyzje ustalające wartość celną, dług celny i podatek VAT. Dyrektor Izby Celnej utrzymał te decyzje w mocy. Skarżąca zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą VAT, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania, w tym błędne ustalenie podstawy opodatkowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2008 roku przy udziale sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z długu celnego oddala skargę. I SA/Łd 1464/07 UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2006 r. Z. P., prowadząca działalność gospodarczą pod "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar opisany jako tkanina : Fiji Plus II 84%bawełna, 14% poliester, 2% elastothone, w ilości 7.336,91 m. Do zgłoszenia celnego załączono dokumenty tj. : fakturę nr [...] z dnia 13 sierpnia 2004 r., specyfikację wyprowadzenia towaru ze składu celnego i deklarację wartości celnej. Wartość celną zadeklarowano na kwotę 7.336,91 USD. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. stwierdził rozbieżność między ceną jednostkową tkaniny w wysokości 2,43 USD/m wskazanej w fakturze handlowej nr [...], a ceną jednostkową tkaniny w wysokości 1,00 USD za 1 m wskazaną w specyfikacji załączonej do zgłoszenia celnego. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. działając w oparciu o art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. a) Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992r. ze zm.) decyzją z dnia [...] ustalił wartość celną tkaniny na kwotę 17.828,69 USD, co stanowi równowartość kwoty 53.581 zł oraz określił kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 3.429,00 zł, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług VAT w wysokości 12.542,00 PLN. Pismami z dnia 11 października 2006 r. Z. P. złożyła odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] i [...] z dnia [...] wnosząc o ich uchylenie i o umorzenie postępowania w niniejszych sprawach. Decyzjami nr [...] z dnia [...] i [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości powyższe decyzje organu celnego I instancji i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] ustalił wartość celną towaru na kwotę 17.828,69 USD, stanowiącej równowartość kwoty 53.581 PLN i określił kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 3.429,00 zł. Decyzją nr [...] z dnia [...] określił kwotę podatku od towarów i usług VAT w wysokości 12.542,00 zł. Pismem z dnia 27 lipca 2007r. pełnomocnik skarżącej odwołał się od powyższych decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. Decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. Nr [...] z [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z długu celnego. Pismem z dnia 20 listopada 2007r. pełnomocnik Z. P. zaskarżył powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art.33 § 4 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez niewłaściwe zastosowanie poprzez oparcie się na nieprawidłowo ustalonej podstawie opodatkowania, 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art.120, 121 §1, 122, 187 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez: a) naruszenie zasady mającej dla podatnika gwarancyjny charakter, tj. zasady zaufania podatnika do organów podatkowych, poprzez posługiwanie się przez organ podatkowy argumentami, mającymi potwierdzić stanowisko najkorzystniejsze z fiskalnego punktu widzenia i przekroczenie tym samym zasad działania organów podatkowych w oparciu o treść obowiązujących przepisów prawnych, b) naruszenie zasady prawdy materialnej nakładającej na organ podatkowy obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym również wszelkich okoliczności wskazujących na słuszność zajętego przezeń stanowiska, c) brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie rzeczywistej kwoty wartości transakcyjnej, która winna stanowić podstawę ustaleń organu podatkowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalanie skargi podnosząc argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W punkcie wyjścia trzeba przypomnieć, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych : Dz. U. Nr 153, poz . 1269). W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U.Nr 153 , póz. 1270 ze zm) zwana dalej p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny , który miał zastosowanie w chwili wydawania decyzji. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z [...] r. utrzymując decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku wynikającą z długu celnego. Dług celny został natomiast ustalony decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. i z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...]. W dniu 16 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. P. za decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż decyzja w zakresie długu celnego pozostaje w obrocie prawnym. Tym samym argument zawarty w skardze, zgodnie z którym strona skarżąca podważa zasadność naliczania podatku od towaru i usług w chwili gdy zachodzi prawdopodobieństwo wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji określającej dług celny jest całkowicie niezasadny. W świetle powyższych ustaleń, Sąd w niniejszym składzie, w pełni podziela stanowisko organu celnego II instancji, zgodnie z którym zarzuty dotyczące decyzji dotyczącej długu celnego nie mogą być przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie. Decyzja dotycząca podatku VAT jest co prawda konsekwencją decyzji określającej dług celny, ale są to dwa odrębne postępowania i cała argumentacja podnoszona w skardze dotycząca prowadzonego postępowania dowodowego (podnoszone w skardze naruszenie art.120, 121 §1, 122, 187 §1 Ordynacji podatkowej) mogła okazać się skuteczna w postępowaniu dotyczącym długu celnego. Reasumując stwierdzić należy, iż podstawę opodatkowania podatkiem VAT, w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2008 r. należy uznać za prawidłową. Tym samym zarzut naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art.33 § 4 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na oparciu się na nieprawidłowo ustalonej podstawie opodatkowania ocenić trzeba jako bezpodstawny. Upraszczając można powiedzieć, iż decyzja w zakresie VAT ograniczała się jedynie do naliczenia 22 % podatku jako podstawę biorąc ustalenia innego postępowania dotyczącego długu celnego. W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. TF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło