I SA/Łd 1510/11

Dnia 14 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Bożena Kasprzak sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 roku sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2005 r. p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2005 roku. W skardze tej podatniczka, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzuciła naruszenie art. 122 w związku z art. 191, art. 180 i art. 187 Ordynacji podatkowej w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji naruszenie także art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w kwestii bezzasadności zarzutów naruszenia powołanych w skardze przepisów, tj. art. 122 w związku z art. 191, art. 180 i art. 187 Ordynacji podatkowej w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia także art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podkreślając przy tym, że stanowią one powielenie zarzutów zawartych wcześniej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się zaś do kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych za okres do marca do czerwca 2005 roku organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Zatem zobowiązanie podatkowe za okres od stycznia do listopada 2005 r. ulega przedawnieniu z dniem 1 stycznia 2011 r. Podkreślił przy tym, że bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, może zostać przerwany (w myśl art. 70 § 3 i § 4) lub zawieszony (zgodnie z art. 70 § 2 i § 6 tej ustawy), a ponadto może także wystąpić sytuacja, że zobowiązanie wygaśnie na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Kierując się powyższymi ustaleniami organ odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie bieg terminu przedawnienia został zawieszony w dniu [...]r. w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego na podstawie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. nr [...]. Treść postanowienia o przedstawieniu zarzutów ogłoszono E. W. (prezes zarządu Spółki) w dniu 23 grudnia 2010 r. Oznacza to zatem, że w rozpatrywanym przypadku nie doszło do przedawnienia zobowiązania i organ był uprawniony do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 14 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując jako podstawę zawieszenia tego postępowania art. 126 oraz art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że kwestia zgodności art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej z Konstytucją RP została poddana ocenie Trybunału Konstytucyjnego w związku z pytaniem prawnym zawartym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10). Sprawa ta została zarejestrowana pod sygnaturą P 30/11. Ponadto w ocenie pełnomocnika w sprawie istotne znaczenie ma także kwestia zgodności z Konstytucją § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970), stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Wedle wiedzy skarżącej przepis ten został zaskarżony do Trybunału Konstytucyjnego skargą z dnia 16 stycznia 2012 r., zarejestrowaną pod sygn. akt Ts 11/12. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wniósł o oddalenie wniosku pełnomocnika skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku podstawowe znaczenie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od powyższej daty, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Konstytucyjność powyższego przepisu jest aktualnie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku, z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Krzysztofa Laufera od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 750/09, wydanego po rozpoznaniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2009 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku. Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r. zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczyć będzie kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, które to zagadnienie z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, w ocenie Sądu, istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma również kwestia konstytucyjności § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970), obowiązującego w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2005 r. Wskazać przy tym należy, że powyższa kwestia stanowi przedmiot skargi konstytucyjnej K. B. skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 16 stycznia 2012 r. (sygn. akt Ts 11/12). W skardze tej podatnik wniósł o orzeczenie, że: 1) art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), a także § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970), obowiązujący od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2005 r., w zakresie, w jakim przepisy te stanowią podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do wykonywania czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa - są zgodne z art. 20 i art. 22, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz art. 84 w związku z art. 2 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 21 § 3 w związku z art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w zakresie, w jakim w sytuacji określonej w punkcie 1 powierza organowi podatkowemu kwalifikację prawną czynności stwierdzonej fakturą i ocenę postępowania podatnika bez gwarancji ich zweryfikowania w oparciu o ustalenia sądu dokonane w postępowaniu prowadzonym z udziałem tegoż podatnika i respektującym zasadę bezpośredniości – jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Reasumując, stwierdzić należy, że wynik powyższych spraw zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, a zatem na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanych powyżej przepisów. P.Z-C.