I SA/Łd 1593/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za okres od stycznia do kwietnia 2004 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za okres od stycznia do kwietnia 2004 r. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 2 marca 2011 r. skarżący przedstawił pismo procesowe z dnia 1 marca 2012 r. z wnioskiem o zawieszenie postępowania, z którego wynika, że w sprawie innego podatnika podatku od towarów i usług została wniesiona w dniu 21 lutego 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego skarga konstytucyjna, załączając jednocześnie pierwsze dwie strony owej skargi. Z treści skargi konstytucyjnej wynika, iż wniesiono w niej o orzeczenie, że: - przepisy art. 10 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 ze zm.), obowiązujące w okresie od 5 lipca 1993 r. do 30 kwietnia 2004 r., a także przepis § 48 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 268 ze zm.), obowiązujący w okresie od 26 marca 2002 r. do 30 kwietnia 2004 r., w zakresie w jakim wskazane przepisy stanowią podstawę do odmowy przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną na fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przez niego towaru w postaci paliwa wykorzystanego do wykonywania czynności opodatkowanych, jeżeli źródłem kwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią niezgodność między treścią faktury, a autentyczną istotą stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając rozstrzygnięcia organu podatkowego od tego czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa - są niezgodne z art. 20 i 22, z art. 64 ust, 1, 2 i 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz z art. 84 w związku z art. 2 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; - przepis art. 21 § 3 w związku z art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w zakresie w jakim w okoliczności spowodowania przez wystawcę faktury lub osobę trzecią niezgodności między treścią, faktury, a autentyczną istotą stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając rozstrzygnięcia organu podatkowego od tego czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa, przyznaje organowi podatkowemu uprawnienie do ustalenia kwalifikacji prawnej czynności stwierdzonej dokumentem księgowym, tj. fakturą i ocenę zachowania podatnika bez zapewnienia gwarancji ich zweryfikowania w oparciu o ustalenia sądu dokonane w postępowaniu prowadzonym z udziałem tego podatnika i przewidującym zasadę bezpośredniości - jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pełnomocnik organu pozostawił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wskazane w powyższej skardze konstytucyjnej przepisy, których zgodność z Konstytucją RP poddana została kontroli Trybunału Konstytucyjnego, stanowiły podstawę prawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Na celowość zawieszenia postępowania w takich sytuacjach wskazuje również piśmiennictwo, podnosząc, że stanowi o tym wzgląd na ekonomię procesową oraz zasady sprawiedliwości, jak również wzgląd na możliwość wystąpienia stanu, w następstwie którego w wyniku rozstrzygnięcia wydanego w innym postępowaniu zaistnieją w przyszłości przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LEX Warszawa 2009 str. 354,355). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. P.Z-C.