I SA/Łd 16/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA P. Kiss (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA J. Antosik, Sędzia NSA B. Klimowicz, Protokolant: Kinga Brykalska-Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002 r. oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania spółki z o.o. "A" w Ł. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z dn. [...] nr [...] którą z powołaniem się na przepisy art. 207 ustawy z dn. 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 14a ust.1 i ust.6 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ odmówiono spółce, mającej status zakładu pracy chronionej zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002r. w kwocie 106.531 zł. W motywach wydanych decyzji organy orzekające obu instancji powołały się na ustalony w sprawie niekwestionowany przez stronę stan faktyczny, zgodnie z którym spółka nie dokonała wpłaty za miesiąc maj 20002r. zadeklarowanej kwoty podatku od towarów i usług, w związku z czym zdaniem organów jej wniosek o zwrot podatku VAT za ten miesiąc nie mógł być uwzględniony. Organ drugiej instancji w ustosunkowaniu się do podniesionego w odwołaniu zarzutu strony, iż zgodnie z treścią art.14a ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług, ograniczenie prawa do zwrotu podatku nie ma zastosowania w stosunku do podatników, wobec których Urząd Skarbowy zalega ze zwrotem podatku - co miało miejsce w stosunku do spółki odnośnie zwrotu podatku VAT za miesiące kwiecień 2000r. i grudzień 2001r. - stwierdził, że powyższy zarzut nie może mieć istotnego znaczenia dla wyniku sprawy. Organ podał, ze ograniczenie zwrotu podatku, przewidziane w art. 14a ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług odnosi się wyłącznie do zwrotu, o którym mowa a art. 14a ust.7 pkt.2 cyt. ustawy /ograniczenie zwrotu ze względu na zaległości podatników z tytułu podatków, stanowiących dochód budżetu państwa/, natomiast w przedmiotowej sprawie powodem odmowy zwrotu podatku jest fakt braku uprzedniej wpłaty kwoty podatku za miesiąc maj 2002r., który to fakt zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 14a ust.1 cyt. ustawy stanowi podstawowy warunek późniejszego zwrotu podatku. W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze spółka "A" wnosząc o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. powtórzyła swój zarzut naruszenia przez organy orzekające przepisu art.14a ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług. Strona skarżąca powołała się na wskazane decyzje Izby Skarbowej w Ł., z których wynikała nadpłata podatku od towarów i usług na rzecz spółki na dzień zapłaty podatku za maj 2002r., w związku z czym zdaniem strony organ podatkowy powinien powyższą nadpłatę zaliczyć na wpłatę podatku od towarów i usług za maj 2002r. Do skargi zostały załączone odpisy decyzji Izby Skarbowej w Ł., z których wynikają kwoty podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2001r. i styczeń 2002r. do zwrotu na rzecz skarżącej spółki. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymała w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ stwierdził, że przepis art. 14a ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług odnosi się wyłącznie do sytuacji, przewidzianej w ust.7 pkt 2 wymienionego artykułu i nie może mieć zastosowania do podatników, wobec których urząd skarbowy zalega ze zwrotem podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Na wstępie należy zauważyć, że skarga w niniejszej sprawie została złożona do Naczelnego Sadu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia nie zostało zakończone postępowanie w tej sprawie, a zatem zgodnie z art.97 par.1 i art. 85 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ oraz art. 13 par.2 ustawy z dn. 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów wymienionej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według oceny Sądu orzekającego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny rozpatrywanej sprawy nie budzi istotnych wątpliwości i jest on między stronami postępowania niesporny. Zgodnie z nim skarżąca spółka, mająca w 2002r. status zakładu pracy chronionej, wystąpiła w dn.25.05. 2002r. o dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002r. w kwocie 106.531 zł, jednakże bez uprzedniego dokonania wpłaty kwoty zadeklarowanego podatku za ten miesiąc. W myśl art. 14 ust.1 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ prowadzący zakład pracy chronionej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust.2-6. Z treści powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że podatnikowi, prowadzącemu zakład pracy chronionej przysługuje prawo do otrzymania zwrotu tylko i wyłącznie kwoty podatku od towarów i usług uprzednio wpłaconej na rachunek urzędu skarbowego zgodnie ze złożoną deklaracją rozliczeniową, która w myśl art.14a ust.6 cytowanej ustawy podlega odpowiedniemu sprawdzeniu przez organ podatkowy. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest fakt, że skarżąca spółka przed złożeniem swojego wniosku o zwrot podatku od towarów i usług za maj 2002r. nie dokonała wpłaty należnego i zadeklarowanego podatku za ten okres. Należy podzielić stanowisko Izby Skarbowej w Ł., iż powołanie się spółki na istnienie nadpłaty na jej rzecz z tytułu podatku od towarów i usług za inne okresy rozliczeniowe i związany z tym zarzut strony wydania zaskarżonych decyzji z naruszeniem art. 14a ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług nie znajduje dostatecznego uzasadnienia prawnego i nie może mieć istotnego znaczenia dla wyniku rozpatrywanej sprawy. Zgodnie z jednoznaczną treścią powołanego przez stronę przepisu art. 14a ust.8 cyt. ustawy odnosi się on wyłącznie do ograniczenia prawa do zwrotu, o którym mowa w ust.7 pkt 2 tego artykułu, tj. do sytuacji, gdy odmowa organów podatkowych zastosowania przepisów ust.1-6 omawianego artykułu dotyczy podatników, u których w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Natomiast powodem odmowy dokonania skarżącej spółce zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2002r. nie była okoliczność wymieniona w art. 14a ust 7 pkt 2 ustawy, lecz brak dokonania wpłaty kwoty zadeklarowanego za ten miesiąc podatku, która to wpłata w myśl art. 14a ust.1 ustawy stanowi główny i podstawowy warunek otrzymania późniejszego częściowego lub całkowitego zwrotu tego podatku. Stąd też powołany przez stronę przepis art. 14a ust.8 cyt. ustawy nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Z tych wszystkich względów uznając, iż zaskarżone decyzje organów podatkowych nie naruszają prawa materialnego ani też przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.