I SA/Łd 173/07

Dnia 15 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział l w składzie następującym: Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. J. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2007 roku w sprawie ze skargi Z. J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a : odrzuci zażalenie. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. W tym samym dniu skarżący złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem w terminie 7 dni od daty jego otrzymania pod rygorem ściągnięcia opłaty w trybie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." Pismem z dnia 11 maja 2009 roku skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 roku w sprawie sygn. akt II FZ 231/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie podatnika na zarządzenie z dnia 13 grudnia 2007 roku, W związku z powyższym wezwaniem z dnia 24 sierpnia 2009 roku doręczonym skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2009 roku został on ponownie zobowiązany do uiszczenia należnej opłaty pod rygorem egzekucji. W dniu 7 września 2009 roku do sądu wpłynęło pismo Z. M. zatytułowane "skarga", w którym powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2009 roku w sprawie o sygn. akt II FZ 232/09 wywiódł o bezprzedmiotowości skierowanego do niego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2007 roku. Pismo to potraktowane zostało jako zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż przepis art. 227 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., który stosownie do przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a. znajdzie zastosowanie w rozstrzyganej sprawie wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną/zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również skargę kasacyjną/zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle art. 214 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga i skarga kasacyjna powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230, 231 p.p.s.a.), ale także opłacie sądowej w formie opłaty kancelaryjnej podlegają pisma, zawierające żądania dokonania przez sąd określonych czynności np. doręczenia i sporządzenia uzasadnienia wyroku - art. 234 p.p.s.a.. Konieczność pokrycia wydatków jest związana z wystąpieniem do sądu z wnioskiem o podjęcie określonej czynności połączonej z wydatkami. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie -art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia w sprawie opłaty kancelaryjnej) pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 roku sygn. akt II FZ 231/09 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l tutejszego sądu z dnia 13 grudnia 2007 roku wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Tym samym potwierdził, że rodzaj i wysokość opłaty została określona prawidłowo. W myśl art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczeniami tymi są wyrok, postanowienie oraz zarządzenie przewodniczącego. Natomiast przez środki odwoławcze należy rozumieć skargę kasacyjną oraz zażalenie. Wobec oddalenia przez NSA zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2007 roku stało się ono prawomocne i zobowiązuje skarżącego do uiszczenia wymaganej prawem opłaty kancelaryjnej. Zarówno samo zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l, jak i postanowienie Sądu II instancji wywołują materialne skutki prawomocności, to jest wiążą strony i sądy obu instancji zgodnie art. 170 p.p.s.a.. W związku z powyższym za niedopuszczalne uznać należy kolejne zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w tej samej sprawie. Wskazać jeszcze należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2009 roku stanowiące podstawę wezwania z tej samej daty doręczonego skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2009 roku było jedynie zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 3 2007 roku miało charakter wyłącznie wykonawczy i nie kreowało nowego obowiązku uiszczenia opłaty sądowej przez skarżącego. Nie stanowiło więc zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. zaskarżalnego na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 4 grudnia 2007 roku sygn. akt II OZ 1237/07, postanowienie z dnia 18 czerwca 2009 roku sygn. akt l FZ 159/09, postanowienie z dnia 13 lutego 2009 roku w sprawie sygn. akt II GZ 28/09 opubl. w CBOIS NSA). Wezwanie z 24 sierpnia 2009 r. zostało skierowane do skarżącego celem przypomnienia o konieczności uiszczenia opłaty do której uiszczenia jest on zobowiązany prawomocnym zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007 roku. Na marginesie ustosunkowując się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, iż przywołane w nim postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FZ 232/09 dotyczy opłaty kancelaryjnej w wysokości 4 złotych za kserokopie z akt sprawy, tak więc uchybienia w zarządzeniu dotyczącym tej opłaty stwierdzone prze NSA pozostają bez wpływu na obowiązek uiszczenia opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem wynikający dla skarżącego z prawomocnego zarządzenia z 13 grudnia 2007 roku. Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. M.Ko.