I SA/Łd 178/14

Dnia 11 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: St. sekretarz sądowy Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2007 roku spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata F. K. kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-W. określił K. S. wysokość zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2007 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 47, m. 74. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że skarżąca nabyła przedmiotowe prawo na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 21 listopada 2007 r. za kwotę 110000 zł zaś zbycie nastąpiło w dniu 20 grudnia 2007 r. za kwotę 145000 zł. Organ podniósł, że obie wymienione umowy miały formę aktu notarialnego oraz, że w obu przypadkach skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika B. B.. W toku postępowania podatkowego organ wyjednał z Sądu Rejonowego dla Ł.-Ś. w Ł. akty notarialne z dnia 17 października 2007 r. nr Rep. [...] i [...]. Pierwszy z nich dotyczy udzielenia przez skarżącą pełnomocnictwa na rzecz B. B. do występowania w imieniu skarżącej we wszystkich sprawach związanych z zamianą prawa najmu do lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. B 6, oznaczonego nr 5 na spóldzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 47, oznaczonego nr 74. Drugi akt upoważniał z kolei B. B. do występowania w imieniu skarżącej we wszystkich sprawach związanych ze sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. A 47, m. 74. Oba wymienione akty sporządzono w obecności skarżącej i pełnomocnika, odczytano i podpisano, co wynika ze złożonych pod aktami podpisów. Biorąc za podstawę powyższe dokumenty organ I instancji uznał, że skarżąca dokonała odpłatnego zbycia przedmiotowego prawa przed upływem 5 lat od daty nabycia co zgodnie z art. 10 ust. 1 punkt 8 litera b i art. 30e ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. poz. 361 z 2012 r. ze zmianami; dalej "u.p.d.o.f.") spowodowało powstanie po stronie skarżącej zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego 19% podatku dochodowego, które nie zostało uiszczone przez skarżącą. W odwołaniu od tej decyzji skarżącą stwierdziła, że nigdy nie nabyła ani nie sprzedała przedmiotowego prawa. Wyjaśniła, że udzieliła B. B. pełnomocnictwa jedynie do wymeldowania siebie z lokalu przy ul. B ponieważ wygrała przetarg na mieszkanie do remontu przy ul. C. Podała też, że uprzednio B. B. pomogła jej w zamianie lokalu przy ul. D na dwa mniejsze, położone przy ul. B oraz ul. E. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podtrzymując w całości argumentację i wnioski zawarte w decyzji organu I instancji, tak w zakresie ustaleń faktycznych, jak i zastosowanych przepisów prawa podatkowego. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca ponownie podniosła, że nikogo nie upoważniła do sprzedaży lokalu przy ul. A i nie podpisywała żadnego aktu notarialnego sporządzonego w dniu 20 grudnia 2007 r. Wskazała, że potwierdza swoje wcześniejsze wyjaśnienia związane z lokalem przy ul. A. Dodała też, że w jej ocenie B. B. działała niezgodnie z prawem i bez porozumienia z nią. Stwierdziła, że nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego, gdyż nie osiągnęła dochodu ze sprzedaży lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Spór w sprawie dotyczy tego, czy skarżąca nabyła a następnie, przed upływem 5 lat od daty nabycia dokonała odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w Ł., przy ul. A 47, numer 74. Skarżąca prezentuje konsekwentnie, w toku całego postępowania podatkowego w rozpoznawanej sprawie, stanowisko, iż nie nabyła i nie sprzedała przedmiotowego lokalu. Organy podatkowe, z kolei, swoje ustalenia oparły na treści załączonych do akt sprawy umów zawartych w formie aktów notarialnych, z których wynika, że skarżąca działając przez pełnomocnika nabyła przedmiotowy lokal w dniu 21 listopada 2007 r. za 110000 zł oraz działając również przez pełnomocnika sprzedała go w dniu 20 grudnia 2007 r. za kwotę 145000 zł. W sporze tym rację przyznać należy organom podatkowym. Obowiązujący Kodeks cywilny dopuszcza możliwośc nabycia i zbycia nieruchomości przez pełnomocnika. Wynika to wprost z art. 95 § 1, 98 i 99 kc. Zgodnie zaś z art. 95 § 2 kc czynność prawna dokonana przez przedstawiciela (pełnomocnika) w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Z załączonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, że skarżąca, w dniu 17 października 2007 r. udzieliła notarialnego pełnomocnictwa B. B. do zamiany prawa najmu do lokalu komunalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przy ul. A 47. Na podstawie tego pełnomocnictwa skarżąca nabyła we wskazanym wyżej dniu przedmiotowe ograniczone prawo rzeczowe za 110000 zł i cenę zapłaciła. Z akt tych wynika również, że w tym samym dniu, to jest 17 października 2007 r. skarżąca udzieliła notarialnego pełnomocnictwa do sprzedaży przedmiotowego lokalu. Lokal ten został zbyty w dniu 20 grudnia 2007 r. za 145000 zł. Mając do dyspozycji dowody w postaci obu wymienionych umów oraz pełnomocnictw organy podatkowe były uprawnione do uwzględnienia ich treści w ustalanym stanie faktycznym. W myśl art. 2 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. nr 189 z 2008 r. poz. 1158 ze zmianami) czynności notarialne, dokonane przez notariusza zgodnie z prawem, mają charakter dokumentu urzędowego. Tak też należy rozumieć charakter aktu notarialnego w świetle art. 194 § 2 O.p., który stanowi, że dokument urzędowy sporządzony w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Akt notarialny korzysta zatem z domniemania nie tylko autentyczności, ale także domniemania zgodności z prawdą tego co, zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca nie przedstawiła wobec omawianych dokumentów przeciwdowodu, wymaganego, zgodnie z art. 194 § 4 O.p. do ich obalenia. Dopóki zatem w obrocie prawnym akty te będą funkcjonować, decyzje podatkowe o wymiarze podatku z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będą miały wystarczającą podstawę. Jeśli zaś skarżąca doprowadzi do obalenia wymienionych aktów w formie przepisanej prawem nie można wykluczyć, iż stanie się to podstawą do wzruszenia tych decyzji, co wykracza jednak poza ramy niniejszych motywów. Stąd też trafne jest stanowisko organów obu instancji, iż dokonane w dniu 20 grudnia 2007 r. odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 74, położonego w Ł. przy ul. A 47 podlega opodatkowaniu gdyż nastąpiło przed upływem 5 lat od zakupu tego prawa. Na podstawie art. 10 ust. 1 punkt 8 litera b u.p.d.o.f. odpłatne zbycie przedmiotowego ograniczonego prawa rzeczowego podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym o ile zostało dokonane przed upływem 5 lat od jego nabycia. Zasadnie też organy przyjęły na podstawie aktu notarialnego z 21 listopada 2007 r., iż nabycie to nastąpiło w tym właśnie dniu. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności na podstawie art. 151 oraz art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) w związku z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a, § 6 pkt 4 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zmianami) należało orzec jak w sentencji. E.B.