I SA/Łd 180/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w sprawie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy. Skarżąca otrzymała decyzję będąca przedmiotem skargi w dniu 5 stycznia 2009 r. (potwierdzenie odbioru - karta 111 akt administracyjnych). Zaznaczyć należy, iż w aktach administracyjnych znajduje się również potwierdzenie odbioru (karta 110 akt), z którego wynika, że organ emerytalno-rentowy podjął próbę doręczenia przedmiotowej decyzji wcześniej, tj. w grudniu 2008 r. Skargę na powyższą decyzję złożono w dniu 5 lutego 2009 r. bezpośrednio w kancelarii ZUS Oddział I w Ł. Skarga została podpisana przez Z. C, będącego pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu administracyjnym (pełnomocnictwo – karta 93 akt adm.). W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 13 sierpnia 2009 r. Z. C. został wezwany do wykazania, iż jest osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, jako pełnomocnik. W odpowiedzi adresat wezwania złożył w dniu 2 września 2009 r. pismo, w którym wyjaśnił, że od szeregu lat pozostaje ze skarżącą w związku nieformalnym i jest jedyną osobą, która zajmowała się wszystkimi sprawami związanymi z działalnością gospodarczą skarżącej oraz sprawami w urzędach. Do pisma załączono skargę podpisaną przez skarżącą i Z. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej w skrócie p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 k.p.a.) i wówczas - zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń - wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne i postanowienia, organ administracji publicznej prowadzący postępowania ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 k.p.a.). W konsekwencji, także w sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego na decyzję czy postanowienie wnosi strona, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 40 § 2 k.p.a.; por. także Janusz Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", wyd. 8, Warszawa 2006, s. 296 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002 r., III RN 191/01. OSNP 2003/23/558). Ponadto oznacza to, że doręczenie decyzji stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych - przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Doręczenie pisma (decyzji) stronie, w sytuacji gdy jest reprezentowana przez pełnomocnika wywołuje tylko taki skutek, że strona zostaje poinformowana o jego treści. Natomiast skutki procesowe związane z doręczeniem wywołuje dopiero doręczenie pisma pełnomocnikowi. W rozpoznawanej sprawie Prezes ZUS doręczył zaskarżoną decyzję z naruszeniem art. 40 § 2 k.p.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych odpis pełnomocnictwa został złożony do akt sprawy w dniu 22 września 2008 r., tj. przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Mimo to zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej. W tym stanie sprawy, wobec prawnie nieskutecznego doręczenia decyzji, Sąd uznał, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest przedwczesna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1855/07). Jednocześnie trzeba podkreślić, że Prezes ZUS powinien dokonać prawidłowego doręczenia decyzji, które otworzy stronie skarżącej bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącej skorzystanie z tego prawa. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. M.Ko.