I SA/Łd 189/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. S. i P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...]Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]określającą P. S. i M. S. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. w wysokości 51.035,00 zł. Na decyzję tę P. S. i M. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190). Stosownie do przepisu art. 131ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, w ocenie sądu, celowe jest – z uwagi na zasadę ekonomiki i szybkości postępowania - zawieszenie postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych do czasu prawomocnego zakończenia postępowań w sprawach akcyzowych. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. określił skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące: styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec 2006r. w związku z zakwestionowaniem transakcji sprzedaży oleju opałowego na rzecz tych samych podmiotów co w tej sprawie, tj. A A. R. oraz B. Od powyższych decyzji, z wyjątkiem decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2006r., skarżący wniósł odwołania do Dyrektora Izby Celnej w Ł. Na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Ł., utrzymujące w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł., skarżący wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił powyższe skargi wyrokami z dnia 13 lipca 2012r., III SA/Łd 385/2012, III SA/Łd 383/2012, III SA/Łd 384/2012, III SA/Łd 386/2012, III SA/Łd 387/2012. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. poinformował, że skarżący nie wpłacił należnego podatku akcyzowego wynikającego z decyzji w łącznej kwocie 945.600,00 zł. Na tej podstawie organy podatkowe uznały, że podatek akcyzowy w kwocie 945.600,00 zł nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów prowadzonej przez skarżącego w 2006r. działalności gospodarczej. Wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lipca 2012r., akt III SA/Łd 383/2012, III SA/Łd 384/2012, III SA/Łd 385/2012, III SA/Łd 386/2012, III SA/Łd 387/2012 nie są prawomocne, gdyż od wyroków tych skarżący wniósł skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które nie zostały jeszcze rozpoznane. Sprawy te zostały zarejestrowane pod sygn. akt I GSK 1492/12, I GSK 1493/12, I GSK 1494/12, I GSK 1495/12, I GSK 1496/12. Okoliczności faktyczne, jak i ich ocena dokonana przez Dyrektora Izby Celnej w sprawie celnej oraz organ podatkowy w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zakwestionowanych transakcji są identyczne, a nadto zostały ocenione nieprawomocnymi orzeczeniami sądu administracyjnego. Ta ostatnia okoliczność niewątpliwie ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie. Zaakceptowanie przez NSA dokonanej przez WSA oceny tych okoliczności we wskazanych wyrokach w sprawach akcyzowych - biorąc pod uwagę art. 153 ppsa - będzie bowiem miało wiążące znaczenie w ocenie legalności zaskarżonej w tej sprawie decyzji. Mając powyższe na uwadze sąd, w oparciu o powołany wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak wyżej. k.ż.