I SA/Łd 191/12

Dnia 24 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie sędzia WSA Cezary Koziński sędzia WSA Bartosz Wojciechowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi Cz. P. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, kwiecień, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2005 r. postanawia : zawiesić postępowanie. C. P. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, kwiecień, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2005 r. W skardze tej podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym w szczególności: - art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r., poprzez błędne przyjęcie, że faktury VAT wystawione przez "A" i "B" nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego z uwagi, że stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, - art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez błędne przyjęcie, że należało określić podatnikowi kwotę zobowiązań w podatku VAT w wysokościach wynikających z decyzji organu I instancji 2. naruszenie przepisów postępowania, w tym w szczególności: - art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym przyjęciu, iż w sprawie został zebrany materiał dowodowy pozwalający na jednoznaczne stwierdzenie, że podatnikowi należy określić zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., - art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady praworządności polegające na tym, że organ podatkowy dokonał nadinterpretacji cytowanych powyżej przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.), - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej z uwagi na sposób prowadzenia postępowania kontrolnego, w szczególności tendencyjne i jednostronne gromadzenie oraz ocenę materiału dowodowego, - art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku dążenia do dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, - art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, - art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności wyrażające się poprzez wybiórczą i pozbawioną obiektywizmu ocenę zebranego materiału dowodowego oraz zastosowanie pozaprawnych kryteriów podejmowania decyzji, - art. 199a Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie ustalenia (interpretacji) treści stosunków obligacyjnych łączących podatnika w 2005 roku z innymi podmiotami z pominięciem zgodnego zamiaru stron, celu czynności i z pominięciem rzeczywistego stanu faktycznego. Ponadto pełnomocnik skarżącego podniósł również zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w kwestii bezzasadności zarzutów naruszenia powołanych w skardze przepisów, podkreślając przy tym, że stanowią one powielenie zarzutów zawartych wcześniej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto zdaniem organu zarzut przedawnienia nie jest zasadny. Zobowiązanie w podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Zatem zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za nw. miesiące, w myśl ogólnych zasad, uległyby przedawnieniu za luty, kwiecień-maj 2005 r., wrzesień-listopad 2005 r. z dniem 31 grudnia 2010 r., za grudzień 2005 r. z dniem 31 grudnia 2011 r. Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać przerwany (w myśl art. 70 § 3 i § 4) lub zawieszony (zgodnie z art. 70 § 2 i § 6), może także wystąpić sytuacja, że zobowiązanie wygaśnie na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W przedmiotowej sprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. zostało wszczęte dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2, art. 61 § 1 i art. 76 § 3 w związku z art. 7 § 1 i art. 6 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007r., Nr 111, poz. 765 ze zm.). W dniu 21 lutego 2011 r. podatnikowi przedstawiono zarzuty, a postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. organ I instancji zawiesił dochodzenie w ww. sprawie. A zatem wszczęcie przedmiotowego postępowania spowodowało, zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zawieszenie biegu terminu przedawnienia w odniesieniu do ww. okresów rozliczeniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku. Zaskarżona decyzja dotyczy wszakże określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące poszczególne miesiące 2005 r. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od powyższej daty, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Konstytucyjność powyższego przepisu jest aktualnie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku, z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej K. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 750/09, wydanego po rozpoznaniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 18 czerwca 2009 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku. Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r. zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczyć będzie kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, które to zagadnienie z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Reasumując, stwierdzić należy, iż wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanego powyżej przepisu Ordynacji podatkowej. P.Z-C.