I SA/Łd 1954/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Chmielecki, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Radnych – [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu Gminy Z. za 2002 rok i udzielenie absolutorium dla Burmistrza Z. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić stronie skarżącej- Klub Radnych- [...] kwotę 10 ( dziesięć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi. Dnia 29 grudnia 2003r. Klub Radnych – A zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu Gminy Z. za rok 2002 i udzielenia absolutorium dla Burmistrza Z., wnosząc o jej uchylenie z uwagi na naruszenie dyspozycji art. 18 lit. A ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 12 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie bądź ewentualnie z uwagi na ostrożność procesową o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko Rada Miejska w Z. podniosła, iż strona skarżąca nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 53, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( § 1). W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. W art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270) ustawodawca określił krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi bowiem, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w podstępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi (§ 2). W rozpoznawanej sprawie należy odpowiedzieć na pytanie, czy Klub Radnych – A mieści się w kręgu podmiotów uprawnionych do zaskarżania uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z treścią art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( DZ.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). Skarżącym może być, więc wyłącznie podmiot, który ma interes prawny lub uprawnienie (osoby fizyczne i osoby prawne) naruszone zaskarżoną uchwałą. Źródłem "interesu prawnego" lub " uprawnienia" jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) albo też jednostkowa i konkretna (decyzja stosowania prawa). Zatem w skardze należy zawsze wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia prawem chronionego "interesu prawnego" lub "uprawnienia" podmiotu wnoszącego skargę. Pomiędzy podmiotem wnoszącym skargę, a organem gminy, który podjął uchwałę zachodzą relacje wyłącznie dwustronne. Oznacza to, że tylko osobie, której zindywidualizowany interes prawny lub uprawnienie naruszono uchwałą organu gminy przysługuje publiczne prawo podmiotowe do zaskarżenia tej uchwały do sądu administracyjnego. Uchwała Rady Miejskiej w Z., której legalność kwestionuje Klub Radnych nie narusza zindywidualizowanego interesu prawnego ani uprawnienia w rozumieniu cytowanego art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zatem legitymacja do wniesienia przewidzianej w tym przepisie skargi do Sądu radnym nie przysługuje. Niedopuszczalne jest rozstrzyganie za pomocą procedur sądowych sporów między radnymi lub grupami radnych o kształt uchwał podejmowanych przez radę, zamiast stosowania jedynie właściwych w tej materii mechanizmów przewidzianych przepisami ustawy. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż prawo wniesienia skargi na sprzeczną z prawem uchwałę organu gminy w myśl art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przysługuje organowi nadzoru (tzn. Wojewodzie lub Regionalnej Izbie Obrachunkowej) jeżeli w terminie 30 dni od daty doręczenia mu uchwały nie stwierdzi jej nieważności we własnym zakresie ( art. 91 ust. 1 omawianej ustawy). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz 1270) orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 97 ust. 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88) i art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelny Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368).