I SA/Łd 20/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego A. spółki jawnej w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 grudnia 2015 r. pełnomocnik Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego [...] spółki jawnej wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. W skardze pełnomocnik strony zamieścił między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie tej decyzji, jak i pozostałych decyzji wydanych wobec spółki, spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik wskazał, że zostały już wszczęte postępowania egzekucyjne, w trakcie których zajęto rachunki bankowe strony. Wyegzekwowanie zgromadzonych tam środków doprowadzi do utraty płynności finansowej spółki, a w konsekwencji – do jej ewentualnej upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie (por. w szczególności postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). Podkreślić należy przy tym, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może również stanowić hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zawartości skargi, a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację (przede wszystkim ekonomiczną) podatnika (por. postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, CBOSA). Rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik skarżącej spółki nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności rozpoznawany wniosek w najmniejszym stopniu nie pozwala ocenić możliwości finansowych i majątkowych strony skarżącej. Tego rodzaju informacje są zaś niezbędne do ustalenia, czy zachodzą w sprawie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Stosownie do tego co już wyżej powiedziano, samo powołanie się na fakt dochodzenia przez organy skarbowe zaległości podatkowych, i to niezależnie od wysokości tych należności, nie uprawdopodabnia jeszcze, że prowadzona wobec strony egzekucja doprowadzi do: "utraty płynności finansowej, a w konsekwencji do jej ewentualnej upadłości." Twierdzenia te, wobec braku danych co do rzeczywistych możliwości finansowych spółki, uznać należy za całkowicie gołosłowne, a sam wniosek o wstrzymanie – za bezzasadny. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. AKE.