I SA/Łd 207/10

Dnia 11 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2003 r. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Łd 207/10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] nr [...] określającej A. R. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2003 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że pismem z dnia 23 stycznia 2009 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. Podatnik stwierdził, że przedmiotowa decyzja nigdy nie została mu doręczona. A. R. podał, że korzystając w dniu 5 grudnia 2008 r. z prawa wynikającego z art. 123 § 1 i art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej: O.p., był przekonany, iż zapoznaje się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie przed wydaniem decyzji, a nie już po jej wydaniu. Nie poinformowano go, że decyzja już kilka dni wcześniej została wydana. Decyzja nie znajdowała się również w aktach sprawy. Podatnik wskazał, że w dniu 12 stycznia 2009 r. został mu doręczony tytuł wykonawczy z którego wynikało, że egzekucji podlega podatek od towarów i usług za październik 2003 r., zaś podstawą należności jest orzeczenie z dnia [...]. W dniu 19 stycznia 2009 r., gdy stawił się w siedzibie organu podatkowego celem wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego ponownie udostępniono mu akta sprawy, gdzie znajdowała się decyzja z dnia [...] z adnotacją, że doręczenie uważa się za dokonane w dniu 19 grudnia 2008 r. ze względu na niepodjęcie przesyłki przez adresata. Ponadto poinformowano go, że fakt jego niewiedzy co do wydania decyzji został spowodowany niewłaściwym funkcjonowaniem poczty. Niezależnie od tego - zdaniem podatnika - czy fakt braku doręczenia mu decyzji wynikał z uchybień, czy też niedbałości organu podatkowego, czy też poczty, to spowodowało to uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 2003 r. bez jego winy. Rozpatrując wniosek Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] została uznana za doręczoną w trybie art. 150 O.p., w dniu 19 grudnia 2008 r. Organ drugiej instancji podał, że powyższa decyzja została wysłana za pośrednictwem poczty na adres wskazany przez stronę i wróciła nieodebrana do organu pierwszej instancji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., z koperty wynika, że przesyłka pocztowa została nadana w dniu 1 grudnia 2008 r., następnie w dniu 4 grudnia 2008 r. z uwagi na niemożliwość doręczenia przesyłki, dokonano jej awizowania wskazując adres placówki pocztowej, w której pozostawiono przesyłkę do dyspozycji adresata. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis pracownika Urzędu Pocztowego, który doręczył zawiadomienie. Ponadto z informacji Poczty Polskiej S.A. (pismo Urzędu Pocztowego Ł. z 13 października 2009 r.), dotyczącej wyjaśnienia okoliczności doręczenia przedmiotowej przesyłki wynika, że w dniu 12 grudnia 2008 r. dokonano powtórnego awizowania i z uwagi na upływ terminu, z dniem 19 grudnia 2008 r. zwrócono przesyłkę do organu podatkowego. Odnosząc się do wskazanych przez podatnika przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ stwierdził, że za skuteczną przesłankę nie może być uznane powoływanie się na brak zawiadomień przez Urząd Pocztowy o pozostawieniu pisma przez okres 14 dni w placówce pocztowej. Zauważył ponadto, że podatnik już w dniu 12 stycznia 2009 r. (w dniu doręczenia tytułu wykonawczego) miał wiedzę o wydaniu przedmiotowej decyzji, zatem wniosek z dnia 23 stycznia 2009 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony po upływie zakreślonego w art. 162 § 2 O.p. terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. A. R. nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 162 O.p. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sytuacji, w której skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie temu terminowi nastąpiło bez jego winy, a ponadto spełnił pozostałe przewidziane ustawowo warunki dopuszczalności przywrócenia terminu, - art. 122 O.p. poprzez uchylanie się od wszechstronnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mniejszej sprawy, -art. 187 § 1 O.p. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy, -art. 191 O.p. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego, która w niniejszej sprawie przybrała cechy oceny dowolnej, - art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, - art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organów podatkowych. W uzasadnieniu skargi podatnik podtrzymał argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji (postanowienia), Sąd ogranicza się do zbadania zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; dalej: p.p.s.a. /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./). W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Przypomnieć także należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd zważył co następuje. W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Co prawda ocena legalności postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu opiera się na zbadaniu, czy organ prawidłowo uznał, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki przywrócenia terminu, określone w art. 162 § 1 i § 2 O.p., a także czy strona dochowała terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, niemniej w niniejszej sprawie istotny jest fakt, iż wyrokiem z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 208/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W wyroku tym Sąd stwierdził, że nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy nieprawidłowo uznał, że doręczenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. nastąpiło w trybie art. 150 O.p w dniu 19 grudnia 2008 r. i od tego dnia zaczął biec termin do wniesienia odwołania, określony w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Z akt sprawy nie wynika, aby organ podatkowy podejmował jakiekolwiek inne czynności związane z doręczeniem decyzji w innych datach. Stwierdzić zatem należy, że wskazana decyzja nie została prawidłowo doręczona podatnikowi, zaś termin do wniesienia od niej odwołania nie rozpoczął biegu. Skoro odwołanie od decyzji z dnia [...] nie zostało złożone z uchybieniem terminu, to postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu było bezprzedmiotowe, a zaskarżone postanowienie należało wyeliminować z obrotu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy. M.D.