I SA/Łd 21/06

WyrokWSA w Łodzi2006-05-19

Skład orzekający: Sędzia NSA B. Lubiński, NSA B. Klimowicz, Asesor WSA C. Koziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy faktura udokumentowana usługami, które nie zostały faktycznie wykonane przez wystawcę faktury, może stanowić podstawę zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Ratio decidendi
Faktura, która nie dokumentuje rzeczywistych usług, nie może stanowić podstawy do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe, w ramach swobodnej oceny dowodów, mają prawo uznać pewne dowody za niewiarygodne i wyeliminować je, jeśli ustalenia faktyczne znajdują wystarczające oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, nawet jeśli jest on sprzeczny.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. "A" (później "B") została obciążona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zobowiązaniem w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. Organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi rusztowaniowe udokumentowane fakturą firmy C, wskazując, że firma ta wystawiała fikcyjne faktury. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i twierdząc, że koszty zostały poniesione.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA B. Lubiński, Sędziowie : NSA B. Klimowicz (spr.), Asesor WSA C. Koziński, Protokolant: Asystent sędziego I. Wędrak, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B Sp. z o.o. w W. (poprzednia nazwa A Sp. z o.o. w Ł.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. oddala skargę. I SA/Łd 21/06 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił spółce z o.o. "A" w Ł. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. w kwocie 3,477 złotych. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [..] utrzymać w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. W toku postępowania organy podatkowe zakwestionowały w szczególności zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów spółki wydatków na usługi rusztowaniowe udokumentowanych fakturą nr [..] z dnia [...] wystawiona przez firmę C. Przedsiębiorstwo C został założone na podstawie dowodu osobistego udostępnionego A. S. przez K. O. Celem działalności firmy miała być sprzedaż fikcyjnych faktur kosztowych, za których wystawienie pobierano prowizję w wysokości 5 -10% wartości netto faktury. A. S. nie zatrudniał pracowników i na prośbę K. Stępniaka reprezentującego interesy "A" Spółki z o.o. wystawił na jej rzecz fakturę nr. [...] na kwotę 29.800 zł za co otrzymał 2.300 zł. Usługi rusztowaniowe miały dotyczyć prac na obiekcie przychodni lekarskiej przy ul. S. 8 w W. i Gimnazjum w N. W rzeczywistości prace te zostały wykonane przez inny podmiot – firmę "D " w W. Faktura nr [...] nie dokumentuje rzeczywistych usług i nie może stanowić podstawy zaliczenia kwoty 29.800 zł do kosztów uzyskania przychodów. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję spółka z o.o. "D" w W. (zmiana nazwy i siedziby firmy od 24.11.2005 r.) wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Strona skarżąca podnosi zarzut błędu o ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że koszty zakupu usług od firmy C nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, gdyż nie zostały poniesione w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem strony skarżącej ustalenie to jest bezpodstawne. Z przeprowadzonych dowodów wynika co najwyżej, że firma C nie zaewidencjonowała wystawionej przez siebie faktury. Zeznania A. S. nie mogą przeciwstawić się innym dowodom, z których wynika, że usługi rusztowaniowe na rzecz Spółki "A" były wykonane a koszty tych usług zostały poniesione (zapłacone) gotówką i przelewem. Nieuczciwe, mylące kontrahenta działania firmy C oraz osób podających się za przedstawicieli tej firmy, nie może narażać kontrahentów na straty materialne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy Administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr. 153 poz.1269 ze zm.). Oznacza to, że przed sądem administracyjnym następuje ocena prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów zarówno prawa materialnego jak i prawa procesowego. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało ocenić, że nie narusza ona przepisów prawa materialnego a przy jej wydawaniu nie naruszono przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Warunkiem prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Wbrew zarzutom strony skarżącej organy podatkowe wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy a ustalenie, że koszty wymienione w fakturze nr [...] nie zostały poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ma wystarczające oparcie w zgromadzonym materiale dochodowym. W tym zakresie organy podatkowe dysponowały sprzecznym materiałem dowodowym, a w szczególności wyjaśnieniami i zeznaniami A. S., K. S. i S. J. W tej sytuacji ustalenia faktyczne mogły być zgodne jedynie z częścią zebranego materiału dowodowego. W granicach swobodnej oceny dowodów wyznaczonych przepisem art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) organ podatkowy ma prawo eliminować pewne dowody uznając je za niewiarygodne. Oceniają zebrany materiał dowodowy organy podatkowe, bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów przyjęty, że firma C nie wykonała na rzecz strony skarżącej usług montażu i demontażu rusztowań na obiektach w W. i N. Wynika to w szczególności z zeznań A. S., który potwierdził, że firma C nie wykonywała żadnych usług. Również z zeznań S. J. – przedstawiciela generalnego wykonawcy prac – wynika, że usługi montażu i demontażu rusztowań wykonała inna firma, co potwierdzają wystawione przez nią dokumenty (umowa montażu i najmu oraz faktura z dnia 31.12.2004 r.). W tej sytuacji za zgodną z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania należało uznać ocenę, że firma C nie wykonała usług rusztowaniowych na rzecz strony skarżącej, a zapłata za fakturę nr [...] nie miała związku z prowadzona przez spółkę "B" działalnością gospodarczą. Nie jest też kwestionowany fakt, że strona skarżąca nie prowadziła ewidencji przebiegu pojazdu Nexia nr rejestracyjny EP 07706 i zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 51 w związku z art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr. 54 poz. 654 ze.zm.) nie mogła zaliczyć wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu do kosztów uzyskania przychodów. Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 po.1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło