I SA/Łd 214/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Z. Kmieciak (spr.), Sędziowie P. Kiss, P. Chmielecki, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2004r. sprawy ze skargi I. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę. Na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych w dniu [...] w związku z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] organ egzekucyjny wszczął przeciwko Pani I. L. postępowanie egzekucyjne obejmujące zaległości podatkowe powstałe w podatku od towarów i usług za m-c październik, listopad i grudzień 1998r. W pismach procesowych z dnia 18 grudnia 2003r. podatniczka działając w oparciu o przepis art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991r., Nr 36, poz. 161 ze zm.) zgłosiła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Wskazując na nieistnienie obowiązku podatkowego objętego wystawionymi tytułami wykonawczymi, wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Rozpoznając zgłoszone przez podatniczkę zarzuty, postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. uznał je za bezzasadne, ponieważ decyzja określająca zaległość podatkową została stronie skutecznie doręczona, a zgodnie z treścią art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego ustalającej wysokość tego zobowiązania. Na powyższe postanowienie podatniczka wniosła zażalenie podnosząc, iż zaskarżone postanowienie nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego powinno zostać uchylone jako sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazała, że powstała zaległość podatkowa dotyczy podatku od towarów i usług, a zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi (...). Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 pkt 1 zwalnia się od podatku podatników u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów i usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 80.000 zł. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. i stwierdził niedopuszczalność zgłoszonych przez stronę zarzutów. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż podniesione przez skarżącą zarzuty, zostały również zgłoszone w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] i skardze skierowanej do tut. sądu administracyjnego na utrzymującą ją w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za m-c październik, listopad i grudzień 1998r. Do chwili obecnej skarga nie została rozpoznana, co w konsekwencji powoduje, że zgodnie z treścią przepisu art. 34 § 1a w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r. na podstawie ustawy z dnia 10 września 2003r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 193, poz. 1884), jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego strona skarżąca podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu, wniosła o uchylenie w całości postanowień organu pierwszej i drugiej instancji. Dodatkowo podniosła, że w uzasadnieniu postanowienia organu drugiej instancji, organ podatkowy nie odniósł się merytorycznie do zgłoszonych w toku postępowania zarzutów, tylko stwierdził ich niedopuszczalność. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 17 czerwca 2004r. skarżąca ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę ponownie podniosła zarzuty przedstawione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z analizy akt sprawy, istniały pełne podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów. Zgodnie bowiem z treścią art. 34 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości luyb w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną bądź określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w sprawie, w której wniesiono skargę. Podniesione w ramach postępowania egzekucyjnego zarzuty zostały wcześniej zgłoszone w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] Ratio legis przytoczonego uprzednio przepisu prawa jest zupełnie oczywiste – wprowadzając go ustawodawca chciał zapobiec przypadkom powielania środków zaskarżenia i komplikacjom wynikającym z uruchamiania różnych trybów ochrony interesu jednostkowego w tej samej co do przedmiotu sprawie. W tym stanie rzeczy, skoro nie ma najmniejszych wątpliwości co do wystąpienia okoliczności ujętej w przepisie art. 34 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.-