I SA/Łd 216/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2011 roku oraz określenia nadpłaty w tym podatku za kwiecień 2011 roku a także orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. B. B., reprezentowany przez adwokata wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w sprawie : określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2011 roku oraz określenia nadpłaty w tym podatku za kwiecień 2011 r., a także orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2011 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 3 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 4.701 zł. W terminie do uiszczenia powyższej opłaty skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 2 maja 2018 r. do akt sprawy wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na formularzu PPF, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma małoletnimi synami. Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Według złożonego oświadczenia żona skarżącego posiada dwa gospodarstwa rolne o powierzchni około 12 ha i 2,5 ha. Skarżący oświadczył, że nie osiąga żadnych dochodów, natomiast jego żona uzyskuje dochód z działalności gospodarczej w wysokości około 3.000 zł miesięcznie. Małżonkowie spłacają kredyty w wysokości około 1.500 zł, a na utrzymanie domu przeznaczają około 1.000 zł. Zarządzeniem referendarza sądowego z 10 maja 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie: 1) odpisów zeznań podatkowych o wysokości osiągniętych dochodów za rok 2017 przez skarżącego i jego żonę; 2) wyciągów z rachunków bankowych (w tym lokat) za ostatnie 2 miesiące; 3) zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o wielkości i dochodowości posiadanych gospodarstw rolnych wymienionych we wniosku; 4) oświadczenia, czy skarżący lub jego żona otrzymują dopłaty bezpośrednie do produkcji rolnej lub inne dopłaty związane z posiadanymi gospodarstwami rolnymi, a w przypadku gdy takie dopłaty otrzymują, do złożenia zaświadczenia z właściwego oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o ich wysokości. W odpowiedzi skarżący złożył: zaświadczenie wydane przez Wójta Gminy L. o wysokości dochodów uzyskiwanych przez A. B. z gospodarstwa rolnego w roku 2016, oświadczenie zgodnie z którym małżonkowie nie otrzymują żadnych dopłat związanych z posiadanym gospodarstwem oraz wyciąg z rachunku bankowego należącego do skarżącego za okres od 9 lutego do 9 kwietnia 2018 r. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych nie jest zasadny, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim skarżący ani jego żona nie złożyli odpisów zeznań podatkowych o wysokości osiągniętych dochodów za rok 2017, co uniemożliwia zweryfikowanie oświadczenia skarżącego, zgodnie z którym nie uzyskuje aktualnie żadnych dochodów oraz oświadczenia o wysokości dochodów żony z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie przedstawił również wyciągów ze wszystkich posiadanych przez małżonków rachunków bankowych. Z nadesłanego wyciągu z rachunku należącego do skarżącego, prowadzonego przez Bank A wynika, że żona wnioskodawcy dokonuje przelewów na rachunek skarżącego, co świadczy o tym iż posiada oddzielny rachunek bankowy. Wyciąg z tego rachunku nie został przedstawiony. Przeciwko uwzględnieniu wniosku przemawia również wysokość tych przelewów: 1.100 zł i 4.800 zł w marcu 2018 r. Ze złożonych wyciągów wynika, że rachunek bankowy służy wyłącznie do regulowania należnych rat kredytów, przy czym raty te w marcu 2018 r. wynosiły łącznie 5.758 zł, tj. więcej niż wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz zawartego we wniosku oświadczenia o wysokości dochodów żony skarżącego (3.000 zł). Z powyższego wynika, że wnioskodawca zaniżył wysokość miesięcznych dochodów żony, albo małżonkowie posiadają oszczędności na pokrycie rat kredytowych. Odmawiając przyznania prawa pomocy referendarz sądowy miał również na uwadze, że żona wnioskodawcy posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 13,9563 ha (10,5693 ha przeliczeniowe). Roczny dochód z tego gospodarstwa za 2016 r. wyniósł 26.979 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz ocenił, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. E.B.