I SA/Łd 220/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Pismem z 25 stycznia 2021 r. W. C. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Ł., w związku z niezłożeniem przez W. C. deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w R., gm. Ł., nr ewid. działki [...], wszczął postępowanie w sprawie określenia ww. wysokości tej opłaty za okres od 2020 r. Decyzją z[...]., organ określił podatnikowi wysokość opłaty w kwocie 120,00 zł wskazując, że opłatę za rok 2020 należy uiścić w terminie do 30 września 2020 r., a za lata pozostałe do 30 września danego roku. We wniesionym odwołaniu W. C. wskazał, że otrzymał decyzję organu I instancji 1 października 2020 r., zatem niemożliwe jest dokonanie przez niego wpłaty 120,00 zł we wskazanym terminie, tj. do 30 września 2020 r. Poinformował również, że niezłożenie deklaracji dotyczącej gospodarowania odpadami komunalnymi wynika z tego, iż na działce mieszczącej się w R. nikt nie zamieszkuje, przez co nie powstają tam odpady komunalne. W związku z powyższym, jego zdaniem, deklaracja nie jest wymagana. Ponadto wskazał, że organ, zasłaniając się przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, na siłę próbuje od niego wyciągnąć pieniądze za wywóz odpadów komunalnych za rok 2020, pomimo że żadne śmieci nie zostały od niego odebrane, nie posiada koszy na śmieci i nie podpisywał żadnej umowy na tę czynność. Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, odwołując się do treści art. 5 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1439 ze zm.), a także art. 6c ust. 1 i ust. 2, art. 6m ust. 1, art. 6o ust. 1 -4 u.p.c.g., że W. C. jest podmiotem zobowiązanym do uiszczania ww. opłaty w związku z odpadami powstającymi na nieruchomości o nr ewid. 34/10 położonej w miejscowości R., gm. Ł., której jest właścicielem. Podkreślono, że w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, rada gminy uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie wyższą niż 10% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzanego na 1 osobę ogółem - za rok od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (art. 6j ust. 3b ustawy). Rada Miejska w Ł. w dniu 6 czerwca 2019 r. podjęła uchwałę Nr X/107/2019 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia tej opłaty (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 2019 r., poz. 3321). Z § 4 ust. 1 uchwały wynika, że została ustalona ryczałtowa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe wykorzystywane jedynie przez część roku w wysokości 120,00 zł za rok, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny (ust. 2) oraz w wysokości 240,00 zł za rok, jeżeli odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Organ podkreślił, że mimo niedopełnienia przez skarżącego obowiązku w zakresie złożenia deklaracji organ pierwszej instancji określił zaskarżoną decyzją wysokość opłaty w kwocie 120,00 zł za rok przewidzianej dla odpadów zbieranych w sposób selektywny. W ocenie Kolegium przepisy prawne nie uzależniają obowiązku ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od tego, czy właściciel nieruchomości posiada kosz na śmieci i podpisał umowę na ich odbiór. Organ wyjaśnił, że skarżący sam oświadczył w piśmie z 29 czerwca 2020 r. przyjeżdża na nieruchomość rano i wyjeżdża wieczorem, to naturalną konsekwencją jest powstawanie na niej odpadów komunalnych. Co więcej w powołanym piśmie skarżący sam oświadczył, że takie odpady powstają, ale że zabiera je ze sobą i wyrzuca do pojemników firmy, z którą ma podpisaną umowę na ich wywóz. Skoro jednak Gmina Ł. skorzystała z dyspozycji art. 6 c ust. 2 ustawy i postanowiła o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, to oznacza to, że jedynym dopuszczalnym przez prawo sposobem pozbycia się odpadów jest ich przekazanie właściwemu odbiorcy działającemu na terenie gminy. Zgodnie natomiast z art. 6h ustawy właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ponadto Kolegium wskazało, że termin uiszczenia opłaty za 2020 r. ustalony na 30 września 2020 r. wynika z § 1 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej w Ł. z 25 marca 2015 r. (Nr VI/38/2015, publ. Dz.Urz. Woj. Łódzk. z 2016 r., poz. 1397). W skardze do sądu administracyjnego na decyzję SKO w S. z [...] W. C. nie podniósł żadnych zarzutów i wniósł o zwrot poniesionych kosztów. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Rozstrzygnięcie sporu wymaga dokonania kontroli legalności zaskarżonej decyzji, mocą której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji określające skarżącemu ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Kwestionując legalność rozstrzygnięć organów skarżący podnosi w szczególności, że nie może płacić za śmieci, których nie wytwarza, zaś zdaniem Kolegium obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest niezależny od faktycznego wytwarzania odpadów. Rację w przedstawionym powyżej sporze należało przyznać organom administracji publicznej. Zgodnie z art. 6h u.c.p.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W świetle art. 6c ust. 1 powołanego aktu, gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Zgodnie zaś z art. 6j ust. 3b u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe, lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, wykorzystywanych jedynie przez część roku, rada gminy uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Zgodnie natomiast z art. 6i ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy i innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe - za rok bez względu na długość okresu korzystania z nieruchomości. Zgodnie zaś treścią z art. 6m ust. 1 u.c.p.g. właściciel nieruchomości obowiązany jest złożyć deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym. Stosownie zaś do art. 6c ust. 2 u.c.p.g. rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Z akt sprawy wynika bezspornie, że Rada Miejska w Ł. 25 lutego 2015 r. podjęła uchwałę Nr V/27/2015 w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 2015 r., poz. 843). Na mocy § 1 powołanej uchwały postanowiono, że Gmina Ł. będzie odbierała odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne z wyłączeniem właścicieli nieruchomości, na których znajdują się cmentarze parafialne. Z kolei w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, rada gminy uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie wyższą niż 10% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzanego na 1 osobę ogółem - za rok od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (art. 6j ust. 3b ustawy). Nie budzi wątpliwości, że Rada Miejska w Ł. w dniu 6 czerwca 2019 r. podjęła uchwałę Nr X/107/2019 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia tej opłaty (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 2019 r., poz. 3321). Z § 4 ust. 1 uchwały wynika, że została ustalona ryczałtowa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe wykorzystywane jedynie przez część roku w wysokości 120,00 zł za rok, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny oraz w wysokości 240,00 zł za rok, jeżeli odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt. burmistrz lub prezydent miasta – zgodnie z art. 6o ust. 1 u.c.p.g. – określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku – uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. W rozpoznawanej sprawie skarżący, będąc właścicielem zabudowanej nieruchomości letniskowej, nie złożył deklaracji wymaganej przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zasadnie zatem zostało wystosowane do strony wezwanie do złożenia deklaracji, której podatnik nie złożył, wyjaśniając w odpowiedzi, że na działce w R. nie zamieszkuje, przyjeżdża tam rano i wyjeżdża wieczorem, zaś wytworzone odpady zabiera ze sobą i wyrzuca do pojemników firmy z którą ma podpisaną umowę na wywóz śmieci. Oceniając zastosowanie ww. przepisów prawa do stanu faktycznego sprawy Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja, ani też decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W tym miejscu należy podkreślić, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest daniną publiczną. Obowiązek ponoszenia analizowanej opłaty w odniesieniu do nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe zależy jedynie od posiadania prawa własności tego rodzaju nieruchomości oraz wykorzystywania jej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, bez względu na długość okresu takiego korzystania. W konsekwencji pozostawanie właścicielem nieruchomości (co jest poza sporem w rozpoznawanej sprawie), na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, połączone z jej nawet krótkotrwałym wykorzystaniem w ciągu roku na tego rodzaju cele są warunkami wystarczającymi powstania obowiązku ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący nie kwestionuje w istocie wystąpienia przesłanek, z którymi ustawodawca powiązał powstanie obowiązku ponoszenia spornej opłaty. Podatnik nie polemizuje z faktem bycia właścicielem nieruchomości położonej w R., gm. Ł., nr ewid. Działki[...], jak i faktu jej wykorzystywania na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Podkreślić należy, że w świetle przytoczonych przepisów u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest niezależny od tego, czy doszło do faktycznego wytworzenia odpadów. W orzecznictwie wskazuje się, że właściciel każdej nieruchomości zamieszkałej ma obowiązek poddać się rygorom gminnego systemu gospodarowania odpadami komunalnymi i nie zwalnia takiego właściciela samodzielne zagospodarowanie odpadami komunalnymi (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2017 r., II FSK 1579/15, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie budzi też żadnych wątpliwości termin uiszczenia opłaty ryczałtowej za gospodarowanie odpadami komunalnymi za dany rok kalendarzowy od domku letniskowego, który wynika wprost z § 1 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej w Ł. z 25 marca 2015 r., Nr VI/38/2015. Termin ten dotyczy wszystkich właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy. Podkreślenia wymaga również, że zarówno ww. uchwała, jak też uchwała z 25 lutego 2015 r., Nr V/27/2015 oraz z 6 czerwca 2019 r., Nr X/107/2019 i Nr X/108/2019 r. stanowią źródło prawa, mającego zastosowanie przy ustalaniu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z nieruchomości skarżącego. Dopóki zatem w obrocie prawnym istnieć będzie przepis prawa miejscowego, który ma walor przepisu powszechnie obowiązującego, a który określa wysokość stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz termin ich uregulowania, stanowi on prawo i musi być uznany oraz respektowany jako podstawa prawna decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Tym samym zarówno organy, jak i Sąd, związane są przepisami prawa: ustaw oraz uchwał (stanowiących prawo miejscowe), i muszą się do nich stosować, także w zakresie określonych w nich wysokości stawek i terminów opłaty. Wszystkie wyżej wymienione uchwały Rady Miejskiej w Ł. zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego, a zatem skarżący mógł się z nimi zapoznać. Podsumowując sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji wbrew poglądom skarżącego odpowiadają prawu. Zaskarżone decyzje prawidłowo określają ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). należało orzec jak w sentencji. dc.