I SA/Łd 221/13

Dnia 28 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2010 roku oraz uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2011 roku oraz określenia wysokości zwrotu podatku za luty 2011 roku p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2010 roku oraz uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2011 roku oraz określenia wysokości zwrotu podatku za luty 2011 roku. Wobec treści wyroku ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego – radca prawny K. G. wystąpił w dniu 21 listopada 2013 roku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, załączając do niego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący odebrał powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 2 października 2013 roku. Jednocześnie postanowieniem z dnia 30 października 2013 roku skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Radca prawny K.G. podkreślił przy tym, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu dowiedział się w dniu 15 listopada 2013 roku, kiedy to doręczono mu zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł. Z aktami sprawy zapoznał się więc niezwłocznie, tj. w dniu 18 listopada 2013 roku (poniedziałek). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku, podkreślając, że niezłożenie tej skargi w ustawowym terminie nie było spowodowane zawinionym działaniem ani strony, ani jej pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 p.p.s.a., do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Dokonując ustaleń w powyższym zakresie w pierwszej kolejności należy wskazać, że wyrok Sądu z dnia 28 sierpnia 2013 roku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 2 października 2013 r. (potwierdzenie odbioru - k. 99). Stąd też – stosownie do art. 177 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. – termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku upłynął w dniu 4 listopada 2013 roku. Podkreślić jednak należy, że skarżący w dniu 23 października 2013 roku - w związku z istniejącym obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym – złożył skutecznie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, a cały pozostały bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął na realizację tego wniosku. Z tej przyczyny nie można zarzucić stronie skarżącej winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Bezsporne jest bowiem, że do czasu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika skarżący nie mógł skutecznie wnieść skargi kasacyjnej. Wskazać również należy, że pełnomocnik skarżącego, równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł skargę kasacyjną, zatem dokonał czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Nadto pełnomocnik strony, wnosząc w dniu 21 listopada 2013 roku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, zachował określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, biegnący od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że radca prawny K.G. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu dowiedział się w dniu 15 listopada 2013 roku (piątek), kiedy to doręczono mu zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł. Z aktami sprawy zapoznał się zaś w dniu 18 listopada 2013 roku (poniedziałek). Jednocześnie Sąd podziela w tym miejscu prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09, LEX nr 552691). W niniejszej sprawie termin ten zaczął zatem swój bieg w dniu 18 listopada 2013 roku. Skargę kasacyjną pełnomocnik wniósł zaś w dniu 21 listopada 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a zatem w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia mu zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu w niniejszej sprawie, które nastąpiło w dniu 15 listopada 2013 roku. Z tych względów Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. AK.