I SA/Łd 234/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. prawidłowej kwoty różnicy podatku należnego i naliczonego do rozliczenia za następne okresy rozliczeniowe oraz prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. I SA/Łd 234/12 UZASADNIENIE Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. prawidłowej kwoty różnicy podatku należnego i naliczonego do rozliczenia za następne okresy rozliczeniowe oraz prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 powołanej ustawy). Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2004, s. 189 - 190). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, celowe jest zastosowanie powyższego unormowania. Po pierwsze, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się bowiem wszczęte postanowieniem NSA z dnia 5 kwietnia 2011r., I FSK 525/10, postępowanie w sprawie tego, czy art. 70 § 6 pkt 1 Op, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003r., w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Jak wynika z akt administracyjnych przyczyną zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania było wszczęcie postępowania karnego skarbowego. Rozstrzygnięcie przez TK wskazanego wyżej zagadnienia ma więc kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Bez znaczenia, w ocenie Sądu, jest przy tym okoliczność przedstawienia stronie skarżącej zarzutów w postępowaniu karnoskarbowym. Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przepisu wynikają bowiem nie tylko z faktu, iż strona nie jest zawiadamiana o wszczęciu tego postępowania, ale również z tego, iż przepis ten rodzi negatywne dla obywatela następstwa, nie przyznaje jednakże jakiegokolwiek środka prawnego, który mógłby służyć obywatelowi do obrony jego interesów, stwarzając tym samym organom podatkowym dużą swobodę w jego interpretacji; a ponadto ustawodawca różnicuje sytuację podatników ze względu na przesłankę powodującą zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia, co z kolei nie wynika z celu instytucji przedawnienia zobowiązań podatkowych ani nie jest uzasadnione wagą interesu, dla którego zróżnicowanie takie miałoby być wprowadzone. Po drugie, w jednym z zarzutów skargi skarżący podniósł, że pomimo wielu wniosków nie został mu przedstawiony ani w formie kserokopii, ani odpisu w wersji nieocenzurowanej protokół kontroli z dnia 14 czerwca 2005 r. przeprowadzonej przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. w A sp z. o.o. w podatku od towarów i usług za luty 2005 r. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 8 maja 2012 r. (sygn. akt I SA/Łd 208/12) uchylił postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z [...]r. odmawiające wydania zgodnie z wnioskiem podatnika R. B., uwierzytelnionego odpisu protokołu kontroli z 14 czerwca 2005 r. przeprowadzonej w A Sp. z o.o. przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C.. Zatem rozstrzygniecie niniejszej sprawy zależy także od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy I SA/Łd 208/12. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o powołany wyżej art. 125 § 1 pkt 1, orzekł jak w sentencji P.Z-C.