I SA/Łd 237/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. prawidłowej kwoty zwrotu różnicy podatku należnego i naliczonego na rachunek bankowy postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. R. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu odwoławczego nie doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych zaskarżoną decyzją ponieważ bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Stosownie do wymienionego przepisu bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Organ odwoławczy podał, że w rozpoznawanej sprawie, w dniu 27 lipca 2010 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe. Z akt sprawy wynika, że organy podatkowe zakwestionowały prawidłowość rozliczenia podatku za wskazany okres, ponieważ stwierdziły, że podatnik odliczył podatek naliczony wynikający z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięć organy podatkowe wskazały art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Stosownie do wymienionego przepisu nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Sąd doszedł do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie postępowania należy zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270), z dwóch powodów. Z przywołanego przepisu wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zaskarżona decyzja dotyczy rozliczeń podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. zatem podstawowe znaczenie dla oceny legalności tej decyzji ma wykładnia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Konstytucyjność powyższego przepisu jest przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt P 30/11). O zbadanie zgodności z Konstytucją RP art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I FSK 525/10). Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego swym zakresem obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Druga z okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie wiąże się z podstawą prawną decyzji organów podatkowych. Jak wskazano na wstępie organy podatkowe podważyły prawidłowość rozliczenia podatku w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Z posiadanych przez Sąd informacji wynika, że w dniu 16 stycznia 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego została złożona skarga konstytucyjna, w której podważono zgodność § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970) z ustawą zasadniczą, w zakresie w jakim m.in. wymieniony przepis stanowi podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń wykorzystanego do czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa (sygn. akt Ts 11/12). Należy zauważyć, iż treść art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług jest tożsama z obowiązującym wcześniej przepisem § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionego powyżej pytania prawnego oraz skargi konstytucyjnej. t.n.