I SA/Łd 237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008. W dniu 4 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony na zasadzie prawa pomocy, wniósł skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku. Postanowieniem z 5 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy cofnął skarżącemu prawo pomocy przyznane postanowieniem z 29 grudnia 2015 r. Postanowieniem z 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu strony skarżącej, utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w wysokości 556 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 8 października 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, natomiast w dniu 10 października 2016 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie oznaczonej sygn. akt II FZ 743/16 oddalił zażalenie skarżącego. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu J. W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego. W następstwie powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 marca 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Równocześnie skarżący został pouczony, że wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2017 r. Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, w następstwie prawomocnych postanowień sądu w przedmiocie cofnięcia przyznanego stronie prawa pomocy i odmowy uwzględnienia kolejnych wniosków o jego przyznanie, skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej został prawidłowo doręczony. Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Ake.