I SA/Łd 239/16
PostanowienieWSA w Łodzi2017-07-12
Skład orzekający: Teresa Porczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego, pomimo wcześniejszego przyznania prawa pomocy, które zostało następnie cofnięte?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis sądowy. W sytuacji, gdy prawo pomocy zostało cofnięte prawomocnym postanowieniem, a kolejne wnioski o jego przyznanie zostały oddalone, strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W trakcie postępowania prawo pomocy przyznane skarżącemu zostało cofnięte, a kolejne wnioski o jego przyznanie oddalono. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jednak nie uiścił go, mimo że kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymywały biegu terminu do uiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.
W dniu 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010.
W dniu 4 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony na zasadzie prawa pomocy, wniósł skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku.
Postanowieniem z 5 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy cofnął skarżącemu prawo pomocy przyznane postanowieniem z 29 grudnia 2015 r.
Postanowieniem z 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu strony skarżącej, utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w wysokości 150 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W dniu 8 października 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, natomiast w dniu 10 października 2016 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie oznaczonej sygn. akt II FZ 745/16 oddalił zażalenie skarżącego.
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu J. W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego.
W następstwie powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 marca 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Równocześnie skarżący został pouczony, że wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2017 r.
Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony.
W dniu 14 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 15 marca 2017 r. wskazując, że w sprawach I SA/Łd 238-240/16 został zwolniony od kosztów sądowych oraz że pełnomocnik z urzędu, który reprezentował skarżącego fałszywie zeznał, że grunty należącego do małżonków W. wraz z budynkiem pozostającym w budowie, mają wartość 600 tyś. zł. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie z dnia 15 marca 2017 r. zostało wydane bez podstawy prawnej i nie ma żadnego znaczenia w tych sprawach.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. sąd odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie na postanowienie sądu w przedmiocie prawa pomocy, jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, w następstwie prawomocnych postanowień sądu w przedmiocie cofnięcia przyznanego stronie prawa pomocy i odmowy uwzględnienia kolejnych wniosków o jego przyznanie, skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej został prawidłowo doręczony.
Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło