I SA/Łd 242/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2010 p o s t a n a w i a: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi. W dniu 21 października 2015 r., w trakcie biegu terminu do zaskarżenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., strona wystąpiła do tutejszego sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. G.. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (sygn. akt I SO/Łd 15/15). Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. poinformowała sąd o osobie radcy prawnego wyznaczonego do udzielenia pomocy skarżącej. Opis pisma został wysłany do radcy prawnego A. G.. W dniu 4 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Oświadczył, że zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 29 stycznia 2016 r., natomiast w dniu 2 lutego 2016 r. skarżąca doręczyła pełnomocnikowi decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przy czym powszechnie przyjmuje się iż, przyczyna uchybienia terminu o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. (postanowienie NSA z 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 763/08, LEX nr 493670). W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie ponieważ spełnione zostały wszystkie przesłanki, od który uzależnione jest przywrócenie terminu procesowego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego A. G., powiadamiając pełnomocnika o tym fakcie w dniu 29 stycznia 2016 r. W terminie siedmiu dni od tej daty pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do którego załączył skargę. Sąd ocenił, że uchybienie terminowi było niezawinione. Wnioskodawca nie ma bowiem wpływu na termin w jakim sąd rozpozna wniosek, a Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczy radcę prawnego. Mając na uwadze, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się zasadny, sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Ake.