I SA/Łd 253/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 01 lutego 2024 r. nr 1001-ICK.4031.4.2023.2.KEJ w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się strony z dokumentami oddala skargę. Pismem z 14 marca 2024 r. J. G. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 1 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się z dokumentami. Z akt sprawy wynika, że informacją sygnalną 25 maja 2023 roku poinformowano Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bełchatowie o uzyskaniu przez J. G. zasądzonych wyrokiem sądu przychodów z tytułu bezumownego korzystania. W związku z powyższym doniesieniem pracownik Urzędu Skarbowego w Bełchatowie przeprowadził 26 maja 2023 roku rozmowę telefoniczną z autorem informacji sygnalnej, a następnie sporządził adnotację służbową. W efekcie przeprowadzonej rozmowy telefonicznej do Urzędu Skarbowego w Bełchatowie przesłano 31 maja 2023 roku kopię wyroku Sądu Okręgowego w T. I Wydział Cywilny sygn. akt [...] z [...] roku oraz potwierdzenie odbioru przekazu pocztowego. W związku z uzyskanymi informacjami Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bełchatowie poprosił podatniczkę o udzielenie wyjaśnień w sprawie, a w szczególności o nadesłanie dokumentów dotyczących uzyskanych przez stronę dochodów zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w T. I Wydział Cywilny sygn. akt [...]. W odpowiedzi strona przesłała do organu podatkowego 19 lipca 2023 r. wyjaśnienia wraz z 18 załącznikami. Następnie pismem z tej samej daty poprosiła o potraktowanie ww. pisma jako "nieważne, bezprzedmiotowe i niebyłe", zaś kolejnym pismem z 20 lipca 2023 r. poprosiła o zwrot złożonych 19 lipca 2023 r. wyjaśnień wraz z załącznikami oraz złożyła wyjaśnienia w związku z wezwaniem organu z 20 czerwca 2023 r. W odpowiedzi organ administracji przesłał do strony informację z 27 lipca 2023 r., wskazując, że przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie przewidują możliwości wydania stronie oryginałów dokumentów złożonych do organu podatkowego. Ponadto poinformowano stronę o prawie wglądu do akt, sporządzania z nich notatek odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. W związku z kolejnymi pismami podatniczki z 18 sierpnia oraz 27 września 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zaprosił stronę na spotkanie 7 listopada 2023 r. w celu osobistego wyjaśnienia podejmowanych w ww. pismach kwestii. W trakcie spotkania strona wyraziła chęć zapoznania się z aktami sprawy. Postanowieniem z 8 listopada 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bełchatowie wyłączył z akt sprawy dotyczącej czynności sprawdzających w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok informację sygnalną z 25 maja 2023 roku, adnotację z przeprowadzonej rozmowy telefonicznej z sygnalistą z 26 maja 2023 roku oraz potwierdzenie odbioru z 31 maja 2023 roku wraz z kopertą. Jako powód wyłączenia ww. dokumentów z akt sprawy wskazano, że zawierają one w swej treści chronione prawem dane osób trzecich takie jak dane osobowe oraz adres. Odwołując się do treści art. 293 O.p. organ wskazał, że wyłączenie dokumentów jest konieczne ze względu na interes publiczny poprzez dążenie do pełnej realizacji prawa podatkowego, które mieści się w kategorii interesu publicznego, rozumianego również jako prawo do ochrony wszystkich obywateli w zakresie związanym ze sprawą. W opinii organu podatkowego I instancji wyłączenie ww. dokumentów z akt sprawy nastąpiło celem ochrony prawa osoby składającej informację sygnalną. Pismem z 8 listopada 2023 r. strona wniosła o umożliwienie wglądu w dokumenty wyłączone z akt sprawy postanowieniem z 8 listopada 2023 r. Postanowieniem z 15 listopada 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bełchatowie na podstawie art. 179 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383, dalej "O.p.") odmówił stronie umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy postanowieniem z 8 listopada 2023 roku. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że dokumenty wyłączone z akt sprawy zawierały w swej treści dane osób trzecich - imię, nazwisko i adres, podlegające ochronie prawnej, a ich ujawnienie naruszyłoby prawa osoby składającej informację sygnalną. W wyniku rozpoznania wniesionego przez J. G. zażalenia postanowieniem z 1 lutego 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Odwołując się do treści art. 178 § 1 i § 3 oraz art. 179 § 1 i § 2 O.p. organ wyjaśnił, że odmowa udostępnienia stronie dokumentów zawierających informacje niejawne nastąpiła ze względu na interes publiczny. Organ wskazał, że przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają definicji pojęcia interes publiczny dlatego ustalenie występowania tej przesłanki, musi mieć oparcie w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy. Zatem, ustawowym obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w danej sprawie jest dokonanie wyłączenia z akt sprawy dokumentów, czy też ich części, w przypadku ustalenia na tle konkretnych okoliczności faktycznych, że przesłanka taka zachodzi. Organ podatkowy prowadzący postępowanie wykonuje ten obowiązek wydając postanowienie na podstawie treści art. 179 § 2 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wskazał, że nie zasługują na uwzględnienie podnoszone przez stronę w zażaleniu zarzuty naruszenia przez organ I instancji art. 121 oraz art. 124 O.p., gdyż zaskarżone postanowienie zawierało wskazanie zastosowanej podstawy prawnej w odniesieniu do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Odnosząc się natomiast do podnoszonego w złożonym zażaleniu argumentu, że podatniczka została pozbawiona prawa do obrony poprzez odmowę zapoznania się z całością akt sprawy, a w szczególności z dokumentami wyłączonymi z tych akt organ uznał, że zarzuty te nie są uzasadnione. Dyrektor wyjaśnił, że strona w toku postępowania była informowana o możliwości i trybie zapoznania się z aktami sprawy, z czego skorzystała 8 listopada 2023 r., kiedy zaznajomiła się z nimi, poza dokumentami wyłączonymi na mocy postanowienia organu pierwszej instancji z 8 listopada 2023 r. W związku z powyższym organ drugiej instancji stanął na stanowisku, że wyłączenie ww. akt, a potem odmowa zapoznania się z nimi, nastąpiło w oparciu o istniejącą przesłankę interesu publicznego, której istotę wyjaśniono w wydanym postanowieniu, zaś skarżony akt zawierał stosowne uzasadnienie zarówno faktyczne, jak i prawne. W skardze do sądu administracyjnego J. G. wniosła o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Administracji w Łodzi z 1 lutego 2024 r. oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie przepisów mając wpływa na wynika sprawy, a w szczególności: - rażące naruszenie art. 7 i art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez sporządzenie przez organ zaskarżonego postanowienia na podstawie cyt.: "(...) całkowicie fałszywych informacji wskazanych w treści pisma, świadczących o rażącym naruszeniu przepisów prawa, braku należytej bezstronności i niewyjaśnieniu stanu faktycznego niezbędnego do załatwienia sprawy wyłączenia dokumentów z akt sprawy przez organ I instancji." - rażące naruszenie art. 9 § 1 i art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez sporządzenie przez organ II instancji zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane w treści cyt.: ,,(...)nieujawnione skarżącej /brak doręczenia/, pismo znak UNP: 1001-24-001640 z 4 stycznia 2024 Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bełchatowie, skany dokumentów zawierających akta sprawy, dotyczące stanowiska Organu I instancji w sprawie zarzutów zażalenia." - rażące naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w zw. art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez uniemożliwienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu w związku z brakiem dostępu do dokumentów wskazanych w zaskarżonym postanowieniu, pozbawieniem skarżącej prawa do zapoznania i wypowiedzenia się co do całości zebranego materiału przed wydaniem zaskarżonego postanowienia oraz prawa do zapoznania i odniesienia się do powołanej korespondencji Organów w sprawie złożonego przez skarżącą zażalenia, cyt.: "(...) pismo Organu II Instancji z 22 grudnia 2023 adresowane do Organu I Instancji o przesłanie dokumentów i stanowiska w sprawie zarzutów zawartych w zażaleniu,- Odpowiedź Organu I Instancji znak UNP: 1001- 24-001640 pismo z 4 stycznia 2024, skany dokumentów zawierających akta sprawy." - rażące naruszenie art. 19 i art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 227 § 1 § 2 Ordynacji podatkowej - poprzez nieprzestrzeganie z urzędu obowiązku o właściwości przez Organ II instancji, nieprzekazaniem zażalenia z dnia 6 grudnia 2023 roku zgodnie z właściwością do Organu I Instancji jako organu właściwego. - rażące naruszenie Art. 179 § 1 w zw. z art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez cyt.: "(...) sporządzenie lakonicznego uzasadnienia postanowienia na podstawie fałszywych informacji i brak sprecyzowania istnienia przesłanek uprawniających do zastosowania przepisu o odmowie skarżącej umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy." W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z 21 czerwca 2024 r. skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie z 1 lutego 2024 r. zostało wydane w oparciu o całkowicie fałszywe dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest ustalenie, czy organ podatkowy zaskarżonym postanowieniem z 1 lutego 2024 r. zasadnie odmówił skarżącej zapoznania się dokumentami sprawy wyłączonymi z akt na mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bełchatowie z 8 listopada 2023 r. Zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 178 § 1 O.p. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Natomiast w myśl § 2 czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu podatkowego w obecności pracownika tego organu, zaś zgodnie z § 3 strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy. Natomiast stosownie do treści art. 179 § 1 O.p. przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny, zaś zgodnie z brzmieniem § 2 odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w § 1, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia. Użyte w art. 179 § 1 O.p. pojęcie "interesu publicznego" nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że pod tym pojęciem należy rozumieć korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania, nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. W rozumieniu ww. przepisu interesem publicznym jest również dobro osób trzecich, których dotyczą wyłączone z akt sprawy dokumentny (por. np. wyroki: WSA w Lublinie z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 506/07; WSA w Opolu z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Op 311/07; wyrok NSA z dnia 30 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1876/10 - https://cbois.nsa.gov.pl). Sąd zauważa, że skorzystanie przez organy z możliwości przewidzianej w art. 179 § 1 O.p. zawsze wiąże się z dolegliwościami dla strony. Jednak skoro ustawodawca takie ograniczenie dopuścił, to sprzeczne z zasadą racjonalnego ustawodawcy byłoby twierdzenie, iż skorzystanie przez organ z rozwiązania przewidzianego w art. 179 § 1 O.p. narusza prawo. Należy jednak podkreślić, że w sytuacji, w której na podstawie wyłączonych dokumentów zostaną w sprawie poczynione ustalenia mające istotny wpływ na sytuację procesową, czy materialnoprawną strony, będzie ona mogła kwestionować odmowę udostępnienia jej przedmiotowych dokumentów w postępowaniu sądowoadministracyjnym mającym na celu kontrolę tego postępowania i zapadłych w nim decyzji. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy Sąd nie dopatrzył się wskazywanych przez stronę skarżącą uchybień w prowadzonym przez organy obu instancji postępowaniu. Zaskarżone postanowienie zawiera zarówno podstawy prawne odmownego rozstrzygnięcia, jak też wystarczające ich uzasadnienie, oraz prawidłowo ustalony stan faktyczny w ramach którego organ poruszał się wydając zaskarżone postanowienie. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego oparcia zaskarżonego postanowienia na fałszywych dokumentach sąd wskazuje, że wszystkie dokumenty, które nie znalazły się w kopiach akt sprawy przekazanych do organu odwoławczego przez US w Bełchatowie w związku z zażaleniem wniesionym przez stronę zostały przekazane DIAS w Łodzi pismem Naczelnika US w Bełchatowie z 17 kwietnia 2024 r. w postaci kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Dokumentacja ta, co trafnie podkreślił organ w zaskarżonym postanowieniu po pierwsze pozostaje bez wpływu na zamianę rozstrzygnięcia w zakresie zasadności odmowy umożliwienia skarżącej zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy, a po drugie w żadnym razie nie potwierdza podnoszonych przez skarżącą zarzutów. W ocenie Sądu odmowa dostępu skarżącej do wyłączonych postanowieniem z 8 listopada 2023 r. dokumentów była nie tylko uprawnieniem lecz wręcz obowiązkiem organu w rozpoznawanej sprawie, wynikającym z konieczności ochrony osób trzecich (interes publiczny) i ograniczenia skarżącej dostępu do informacji, których ujawnienie mogłoby szkodzić tym podmiotom (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 listopada 2018r., sygn. akt I SA/Bk 299/18). Ponadto Sąd podkreśla, że zasada czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym nie może umożliwiać dostępu do informacji o innej osobie/ podatniku. Zaskarżone postanowienie, podobnie zresztą jak postanowienie organu I instancji z 15 listopada 2023 r. zawiera wystarczające uzasadnienie odmowy udostępnienia stronie danych osoby, która przekazała organom podatkowych informację sygnalną o uzyskaniu przez skarżącą w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w T. I Wydział Cywilny, sygn. akt [...] z 20 stycznia 2020 r. przychodów z tytułu bezumownego korzystania. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie wszystkie podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty dotyczące niewystarczającego wyjaśnienia podstaw wyłączenia jawności dokumentów, czy też niewykazania zaistnienia przesłanek interesu publicznego są niezasadne. Dla właściwego umotywowania orzeczenia o odmowie udostępnienia skarżącej dokumentów, wystarczające było przywołanie tylko okoliczności w postaci istnienia postanowienia o wyłączeniu tych dokumentów ze względu na interes publiczny, który to warunek został spełniony zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak też postanowieniu organu I instancji. Uwzględniając powyższe, Sąd podziela ocenę organu wywiedzioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, tym bardziej, iż nie poprzestał on na powołaniu się na ogólne dyrektywy, lecz wyjaśnił, że w interesie publicznym leży negatywne załatwienie wniosku strony. Zarówno w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak też postanowienia organu I instancji wskazano, że dokumenty z jakimi strona chciałaby się zapoznać zawierały dane osoby trzeciej, tj. imię nazwisko i adres, a ujawnienie tych danych prowadziłoby do naruszenia praw osoby przekazującej informację sygnalną z 25 maja 2023 r. Skarżąca, zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez brak należytej bezstronności, niewyjaśnienie stanu faktycznego niezbędnego, uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu w związku z brakiem dostępu do dokumentów, pozbawieniem prawa do zapoznania się i wypowiedzenia co do całości zebranego materiału przed wydaniem kwestionowanego postanowienia zdaje się nie dostrzegać, że istotą rozpoznawanej sprawy jest zbadanie zasadności i prawidłowości rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia dokumentów. Przedmiotem niniejszej sprawy nie mogą być więc okoliczności, odnoszące się do postępowania (pierwotnego) o wyłączeniu, lecz rozpatrzenie sprawy co do istoty, tj. odmowy udostępnienia akt z uwzględnieniem argumentacji strony i całokształtu okoliczności sporu. Nie można więc w tym postępowaniu rozstrzygać zagadnień dotyczących czynności sprawdzających w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok, skoro zaistniały spór koncentruje się wokół kwestii odmowy umożliwienia skarżącej zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy zgodnie z postanowieniem z 8 listopada 2023 r. Z uwagi na powyższe, podniesione w skardze zarzuty dotyczące niezasadności wyłączenia jawności dokumentów nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty te nie podlegały bowiem rozpoznaniu w niniejszej sprawie. Podobnie rzecz się ma z zarzutami strony, która wskazała, że 6 grudnia 2023 roku złożyła zażalenie na postanowienie z 15 listopada 2023 roku, odwołanie od pisma z 8 listopada 2023 roku oraz odwołanie od wezwania z 15 listopada 2023 roku i zaznaczyła, że odwołania nie zostały rozpatrzone, a wskazana przez organ odwoławczy informacja o ich rozstrzygnięciu jest fałszywa. W zaskarżonym postanowieniu organ wyjaśnił obszernie, jakie poczynił ustalenia w toku odrębnych postępowań zainicjowanych przez stronę ww. pismami, zaś kwestie te pozostają całkowicie bez wpływu na rozpoznawaną sprawę. Odnosząc się natomiast do zarzutu wskazującego na naruszenie przez organ przepisów dotyczących właściwości organu podatkowego do którego wniesiono odwołanie Sąd podziela w całości stanowisko organu II instancji, że zgodnie z treścią art. 223 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, zaś zgodnie z art. 220 § 2 O.p. właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Natomiast wnoszenie odwołania za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w I instancji (art. 223 § 1 O.p.), ma tu wyłącznie znaczenie techniczne. Ponadto na mocy odesłania zawartego w art. 239 O.p. ww. regulacje dotyczą również zażaleń na wydane w toku postępowania postanowienia. W konsekwencji nie budzi najmniejszych zastrzeżeń Sądu stanowisko organu II instancji, iż w niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bełchatowie był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi jako organ wyższego stopnia. Sąd nie dostrzega również podnoszonych przez skarżącą naruszeń dotyczących pozbawienia strony możliwości zapoznania się z treścią i wypowiedzenia się co do dokumentów powołanych przez organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu i naruszenia obowiązku wynikającego z art. 227 Ordynacji podatkowej oraz naruszenia prawa przez organ II instancji w zakresie jawności postępowania. W zaskarżonym postanowieniu organ wyjaśnił, że prowadzone postępowanie na żadnym etapie nie ograniczało stronie możliwości zapoznania się z aktami oraz nie zostało utajnione. Sąd podziela stanowisko organu w tym zakresie. Z akt sprawy wynika bowiem wręcz przeciwna sytuacja, ponieważ strona była wielokrotnie informowana o możliwości dostępu do akt, a podczas spotkania w US w Bełchatowie 7 listopada 2023 r. wyjaśniono podatniczce zarówno kwestie dotyczące braku możliwości zwrotu wniesionych przez skarżącą oryginałów dokumentów, jak też przysługujących jej praw w zakresie przeglądania akt sprawy. Również w toku postępowania odwoławczego organ w odpowiedzi na prośbę strony o ujawnienie dowodów powołanych w wydanym przez organ II instancji postanowieniu poprzez bezzwłoczne doręczenie, na wskazany przez podatniczkę adres, uwierzytelnionych odpisów autentycznych dokumentów z akt sprawy i wszystkich innych powołanych w treści pisma wraz ze spisem doręczonych dokumentów przesłał tę prośbę do organu I instancji, dysponującego oryginałami żądanych dokumentów, stanowiących akta sprawy, o których uwierzytelnione odpisy wnioskowała skarżąca. W konsekwencji zarzuty dotyczące naruszenia zasady jawności postępowania w ocenie Sądu pozostają całkowicie bezzasadne. W konsekwencji w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, gdyż z akt niniejszej sprawy wynika, że organy podatkowe zważając na wynikający z art. 122 O.p. obowiązek podejmowania niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy zgodnie z zasadą prawdy materialnej, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły zebrany w sprawie materiał dowodowy, zaś wyprowadzone na jego podstawie wnioski w sposób należyty wypełniają obowiązki płynące z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w dyspozycji art. 122, art. 187 § 1 O.p., jak też z zasady swobodnej oceny dowodów unormowanej w art. 191 O.p. Podkreślić przy tym należy, że w rozpoznawanej sprawie nie miały zastosowania podnoszone w skardze przepisy K.p.a., a jedynie przepisy Ordynacji podatkowej, prawidłowo wskazane i zastosowane w zaskarżonym postanowieniu. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało; orzec jak w sentencji. P.C.