I SA/Łd 256/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Z. Kmieciak, Sędziowie NSA del. A. Świderska, P. Kiss (spr.), Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określania nadwyżki podatku naliczanego nad należnym za miesiąc luty 2001 r. oddala skargę Urząd Skarbowy w Z. decyzją z dn. [...] nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy m.in. art.207 i art. 210 ustawy z dn. 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 10 ust.2 , art. 19 i art. 27 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ określił dla J. M. za miesiąc luty 2001r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 5.075 zł w miejsce wykazanej wyższej kwoty. W motywach wydanej decyzji organ orzekający powołując się na ustalenia przeprowadzonej kontroli podatkowej podał, że podatnik w rozliczeniu podatku VAT za miesiące styczeń i luty 2001r. m.in. bezpodstawnie odliczył podatek naliczony zawarty w fakturze nr [...] z dn. [...], otrzymanej w październiku 2000r. oraz z faktury nr [...] z dn. [...], otrzymanej w listopadzie 2000r., dotyczących zakupu linii diagnostycznej oraz przyrządów do kontroli geometrii kół, które to towary zostały otrzymane w październiku i listopadzie 2000r. Organ przedstawił również rozliczenie podatnika w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października 2000r. do lutego 2001r. W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. wnosząc o jej uchylenie w całości zarzucił, że Urząd Skarbowy dokonał błędnej interpretacji przepisów art. 19 ust.3 i 3a ustawy o podatku od towarów i usług. Podatnik powołał się na okoliczność, iż z treści umowy zawartej przez niego z dostawcą towarów, objętych fakturami nr [...] i nr [...] wynika, że sprzedający zastrzegł sobie prawo własności dostarczonych towarów do chwili dokonania pełnej zapłaty, która została dokonana w ratach, ostatnia w miesiącu lutym 2001r. Zdaniem podatnika wobec zastrzeżenia przez sprzedawcę prawa własności towarów objętych umową, do chwili dokonania zapłaty nie nastąpiło ani wydanie towaru ani przeniesienie ich własności. Podatnik podniósł także, że o zastosowanej przez niego metodzie odliczania podatku naliczonego w miesiącach faktycznego dokonywania zapłaty należności pisemnie poinformował Urząd Skarbowy i brak reakcji Urzędu na jego pismo utwierdził go w przekonaniu, że postępuje prawidłowo. Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony uchyliła w całości zaskarżona decyzję organu pierwszej instancji i określiła za luty 2001r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 5.092 zł. W ustosunkowaniu się do argumentów podniesionych w odwołaniu strony, organ odwoławczy stwierdził, że zastrzeżenie prawa własności, przewidziane w art. 589 k.c. służy jedynie zabezpieczeniu roszczeń sprzedawcy wynikających z zawartej umowy sprzedaży i nie ma żadnego wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 19 ustawy o podatku VAT. Organ powołał się także na pismo Urzędu Skarbowego w K. /właściwego dla sprzedawcy przedmiotowych towarów/ z dn.21.12.2001r., który na podstawie ustaleń kontrolnych w firmie zbywcy podał, że fakturę VAT nr [...] z dn.[...] odbiorca otrzymał pocztą w dn.04.11.2000r, zaś towar z tej faktury w dn. 31.10.2000r., natomiast fakturę nr [...] z dn.[...] odbiorca otrzymał w dn.13.10.2000r., a również wskazany w niej towar otrzymał w dniu wystawienia faktury. Z powyższego, zdaniem Izby Skarbowej niekwestionowanego przez stronę stanu faktycznego sprawy wynika, że dokonane przez podatnika odliczenie za miesiąc luty 2001r. podatku naliczonego zawartego w wymienionych fakturach zakupu było bezpodstawne. W odniesieniu do powołania się podatnika na złożone do Urzędu Skarbowego pismo z dn.18.12.2000r. informujące o sposobie dokonywanych odliczeń, organ odwoławczy stwierdził, iż z treści tego pisma nie wynika, że stanowiło ono prośbę o udzielenie pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14 par. 4 Ordynacji podatkowej. W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze pełnomocnik podatnika wnosząc o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności pominięcie jako dowodów w sprawie dokumentów w postaci załączonych do skargi odpisów Kart Zgodności Wykonywanych Czynności Transportowych i Przekazania Urządzeń. Zdaniem strony skarżącej z powołanych dokumentów wynika, że ostatnie elementy zakupionej na podstawie faktury nr [...] linii diagnostycznej zostały doręczone skarżącemu w grudniu 2000r. i lutym 2001r., w związku z czym zgodnie z art. 19 ust.3a ustawy o podatku VAT był on uprawniony do dokonania odliczenia podatku naliczonego również za miesiąc luty 2001r. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa Ł. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ powołał się, ze z ustalonego na etapie postępowania podatkowego stanu faktycznego sprawy, nie kwestionowanego w tym zakresie wówczas przez podatnika wynika, iż przedmiotowe faktury nabycia oraz wyszczególnione w nich towary otrzymał on w miesiącach październik i listopad 2000r., co znajduje potwierdzenie zarówno w treści zawartej przez skarżącego umowy zakupu z dn.21.08.2000r., jak i w wyjaśnieniach dostawcy urządzeń oraz znajdujących się u niego dokumentów magazynowych. Ponadto organ podniósł, że skarżący biorąc czynny udział w postępowaniu podatkowym nie powoływał się w ogóle na okoliczność ewentualnego późniejszego niż w miesiącach październik i listopad 2000r. otrzymania zakupionych towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, stając się na podstawie art. 97 par.1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U nr 153, poz.1271/ właściwym do rozpatrzenia niniejszej skargi, zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie oceny całości zebranego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie można podzielić zarzutów strony skarżącej, iż zaskarżona decyzja Izby Skarbowej w Ł. została wydana z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów art. 19 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ oraz art. 122 i art.187 ustawy z dn. 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./. Z dokonanych przez organy podatkowe przed wydaniem decyzji ustaleń, z którymi skarżący został zapoznany wynika w sposób niewątpliwy, iż obie faktury zakupu towarów z dn.[...] i z dn[...], stanowiące podstawą do określenia dla skarżącego za miesiąc luty 2001r. właściwej wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały mu doręczone w październiku i listopadzie 2000r., jak również w tym okresie zostały mu doręczone towary będące przedmiotem tych faktur. Powyższy stan faktyczny, warunkujący rozstrzygnięcia niniejszego sporu znajduje potwierdzenie w zawartej przez skarżącego umowie z dn. 21.08.2000r. na dostawę i montaż przedmiotowych towarów / par.5 pkt 1 umowy; "Dostawa urządzeń... nastąpi najpóźniej do 31.10.2000r.../, a zwłaszcza w ustaleniach kontrolnych Drugiego Urzędu Skarbowego w K. /właściwego miejscowo dla zbywcy towarów/ dokonanych w firmie sprzedawcy m.in. na podstawie kontroli dokumentów magazynowych dotyczących towarów objętych przedmiotowymi fakturami. Ponadto należy podkreślić, że w toku całego postępowania podatkowego przed organami obu instancji, a także we wniesionym odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego, skarżący nie kwestionował faktu otrzymania przez niego towarów w październiku 2000r. podnosząc zupełnie inne okoliczności. Skarżący powoływał się bowiem wyłącznie na okoliczność, iż w zawartej umowie zakupu urządzeń dostawca zastrzegł sobie prawo własności dostarczonego towaru do chwili otrzymania pełnej zapłaty, co jego zdaniem powodowało, iż do chwili pełnej zapłaty nie nastąpiło ani wydanie towaru ani przeniesienie własności. W powyższym zakresie należy podzielić stanowisko Izby Skarbowej w Ł., iż zawarte w umowie dostawy zastrzeżenie prawa własności sprzedawcy do chwili dokonania zapłaty za towar, przewidziane w art. 589 kodeksu cywilnego ma na celu głównie zabezpieczenie roszczeń dostawcy wynikających z umowy sprzedaży i nie może mieć istotnego wpływu na obowiązki podatkowe stron umowy, w tym na prawo nabywcy i termin do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Podniesione w skardze dodatkowe zarzuty sprowadzają się do powołania się na nowe dokumenty w postaci załączonych dopiero na etapie skargi do Sądu fotokopii pięciu Kart zgodności wykonywanych czynności transportowych i przekazania urządzeń, które zdaniem strony stanowią nowe dowody, mające istotny wpływ na wynik sprawy. W odniesieniu do tych zarzutów należy podnieść, że jeżeli zdaniem strony skarżącej, po wydaniu zaskarżonej decyzji wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi orzekającemu, strona powinna w pierwszym rzędzie wystąpić do organu z odpowiednim wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego /art. 240 par. 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej/, w toku którego zgłoszone nowe dowody mogłyby być zbadane i ocenione. Natomiast według oceny Sądu podniesione w skardze zarzuty nie mają istotnego wpływu na ocenę zasadności zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w Ł., ani też nie mogą powodować jej ewentualnego uchylenia na podstawie art. 145 par.1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/. Odnośnie załączonych do skargi fotokopii dokumentów w postaci Kart zgodności wykonywanych czynności transportowych i przekazania urządzeń należy przede wszystkim podnieś, że są to dokumenty wystawione przez samego skarżącego, opatrzone wyłącznie przez niego datami i podpisami, bez jakiegokolwiek podpisu czy pieczątki dostawcy towarów. Ponadto z powołanych ogółem pięciu powyższych dokumentów, trzy noszą datę z listopada 2000r., a pozostałe dwa noszą daty z grudnia 2000r. i lutego 2001r. Należy także zauważyć, że dokument noszący datę [...], na który głównie powołuje się skarżący, różni się nieco od pozostałych dokumentów, gdyż umieszczona na nim data znajduje się wraz z pieczątką firmy skarżącego i jego podpisem u dołu dokumentu /we wszystkich pozostałych dokumentach daty znajdują się na górze/, a przede wszystkim figurujący w tym dokumencie jedyny towar w postaci "przyrządu do pomiaru hałasu AS 200" był już wymieniony jako odebrany przez skarżącego wcześniej na podstawie innego załączonego przez niego dokumentu z dn.[...]. W tych warunkach należy stwierdzić, że dokonanie przez skarżącego za miesiąc luty 2001r. odliczenia podatku naliczonego zawartego w przedmiotowych fakturach nastąpiło niezgodnie z przepisami art.. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym uznając, że zaskarżona decyzja Izby Skarbowej w Ł. nie narusza prawa, należało na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić skargę.