I SA/Łd 259/07

Dnia 27 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. D. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług działalności wykonywanej przez syndyka. Postępowanie w tej sprawie było zawieszane dwukrotnie. Po raz pierwszy w dniu 15 maja 2006 r. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") do czasu zbadania przez Trybunał Konstytucyjny zgodności z Konstytucją RP art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Po podjęciu postępowania w dniu 7 lutego 2007 r. Sąd zawiesił je ponownie postanowieniem z dnia 29 marca 2007 r. Tym razem podstawą zawieszenia postępowania był zgodny wniosek stron, które dalsze rozpoznanie sprawy uzależniły od wyniku toczącego się przed tutejszym Sądem postępowania w sprawie I SA/Łd 1392/06, dotyczącego tych samych stron i tego samego zagadnienia prawnego (skarga na decyzję w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w VAT za poszczególne miesiące pierwszego kwartału 2006 r.). Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2006 r. (I SA/Łd 1392/06) WSA w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję. Następnie w dniu 21 lutego 2008 r. NSA uchylił orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania (I FSK 383/07). W dniu 20 czerwca 2008 r. (I SA/Łd 424/08) WSA w Łodzi oddalił skargę D. J., zaś wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. NSA oddalił skargę kasacyjną (I FSK 1742/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 130 § 1 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Przepis ten jest sformułowany w sposób kategoryczny, co oznacza, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie w przypadkach w nim określonych. W sytuacji, gdy postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, warunkiem wydania orzeczenia tej treści jest upływ trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu i brak aktywności stron w tym okresie wyrażający się niezgłoszeniem wniosku o podjęcie postępowania. W niniejszej sprawie Sąd zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron w dniu 29 marca 2007 r. Trzyletni termin, o którym mowa w art. 130 § 1 p.p.s.a., upłynął 29 marca 2010 r. Do tego czasu żadna ze stron nie wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. J.Z.