I SA/Łd 260/09

Dnia 15 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda (spr.) Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant Asystent Sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2009 roku sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku oddala skargę. I SA/Łd 260/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił M. W. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przeprowadzone postępowanie kontrolne wykazało, że w ramach umowy zawartej z firmą "A" Ltd. w 1996 roku oraz w myśl aneksu z 1997 roku, podatnik wykonywał na terenie kraju czynności polegające na: - sprzedaży w kraju towarów (środki czyszczące do maszyn fleksograficznych, części do maszyn fleksograficznych - wały rastrowe chromowe i ceramiczne), usług naprawy-regeneracji wałów rastrowych oraz organizacji transportu, przy zastosowaniu 22% stawki podatkowej, - organizacji wysyłek wałów rastrowych (naprawa) - traktowane jako eksport usług do Wielkiej Brytanii, przy zastosowaniu 0% stawki podatkowej, - reeksporcie towarów do Wielkiej Brytanii, z zastosowaniem 0% stawki podatku VAT. Za dostawy (wysyłkę) w/w wałów rastrowych do regeneracji podatnik otrzymywał od firmy brytyjskiej prowizje w wysokości od 7% do 20,5% wartości wykonywanych usług, które następnie - jako eksport usług - opodatkowywał preferencyjną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Z kolei wykonywane na rzecz klientów krajowych usługi dokumentował wystawiając faktury sprzedaży usług regeneracji wałków rastrowych ze stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Pismem z dnia 24 lipca 2006 r. M. W. odwołał się od w/w decyzji. W toku postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. zwrócił akta sprawy organowi pierwszej instancji, w celu dokonania wymiaru uzupełniającego poprzez zmianę zaskarżonej decyzji za miesiące luty i listopad 2003 r. W związku z powyższym, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] r. decyzję, którą zmienił w części decyzję z dnia [...]r. w ten sposób, że określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za luty 2003 r. w kwocie 2.374 zł oraz za listopad 2003 r. w kwocie 1.712 zł. Pismem z dnia 27 listopada 2007 r. od decyzji z dnia [...]r. M. W. złożył odwołanie. Zarzucił w nim naruszenie przepisów art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) i wniósł o uchylenie i umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż podatnik, z jednej strony, po odebraniu od kontrahentów krajowych stosownych zamówień przekazywał firmie "A" Ltd. do regeneracji wały rastrowe i z tego tytułu uzyskiwał prowizje, które opodatkowywał preferencyjną 0% stawką podatku VAT, a które w swej istocie stanowiły wynagrodzenie za zorganizowanie dostaw (wysyłki) wałów rastrowych do Wielkiej Brytanii. Z drugiej zaś strony świadczył usługi na rzecz klientów krajowych (montaż zregenerowanych wałków), które opodatkowywał wg stawki 22%. Wobec powyższego – w ocenie organu - otrzymywane wynagrodzenie (prowizje za dostarczone do regeneracji wały rastrowe) nie było usługą eksportową, o której stanowił art. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Potwierdzone to zostało, wskazał organ, zarówno w treści cytowanego przepisu jak i treścią faktur wystawianych przez podmiot brytyjski. Nie można uznać, że podatnik wykonywał usługi, o których mowa w art. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ponieważ wszystkie czynności zmierzające do wykonania usług regeneracji wałków rastrowych dla odbiorców krajowych wykonywał wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem w świetle obowiązujących przepisów prawa i dokonanych ustaleń faktycznych, w ocenie organu, do wykonywanych przez podatnika usług na rzecz kontrahentów krajowych, jak i do otrzymywanych przez podatnika prowizji nie miała zastosowania preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 0%, a wyłącznie stawka podstawowa - 22%. Na powyższą decyzję organu II instancji M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W swoim środku zaskarżenia wskazał, że zarówno decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]r., naruszają art. 18 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez jego wadliwą interpretację oraz art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasady dochodzenia prawdy obiektywnej. W związku z powyższym skarżący wniósł o uznanie ich za wydane z istotnym naruszeniem prawa materialnego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że treść umowy zawartej z firmą "A" Ltd., a w szczególności zapisy aneksu stanowiącego jej integralną część, jednoznacznie wskazują, że prowizje otrzymywane za organizowanie dostaw (wysyłki) wałów rastrowych (przede wszystkim za odpowiednie przygotowanie w firmie angielskiej zregenerowanych części do transportu i jego zabezpieczenie) były zawarte w fakturach wystawianych przez firmę brytyjską za usługę regeneracji, a to pozwala uznać wykonywane czynności - zgodnie z treścią art. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - za usługi eksportowe świadczone na rzecz firmy brytyjskiej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jak również daje prawo, na podstawie art. 18 ust. 3 w/w ustawy, do zastosowania 0% stawki podatku VAT. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy otrzymane od firmy brytyjskiej "A" Ltd. prowizje za wykonane przez skarżącego usługi, winny zostać opodatkowane preferencyjną stawką podatku od towarów i usług (0%), czy też stawką podstawową (22%). To z kolei wymaga ustalenia czy działania skarżącego można uznać za działalność eksportową w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W ocenie składu orzekającego stanowisko organów podatkowych należy uznać za prawidłowe. W sprawie jest bezspornym, iż skarżący w ramach umowy z firmą brytyjską "A" Ltd. wysyłał do Wielkiej Brytanii, po odebraniu zamówienia od krajowego zleceniodawcy, wymagające regeneracji wałki rastrowe do drukarek fleksograficznych. Z tego tytułu uzyskiwał (od wartości usługi wykonanej przez brytyjskiego kontrahenta, który był zleceniobiorcą skarżącego) prowizje, które następnie opodatkowywał wg 0% stawki podatku od towarów i usług. Po wykonaniu regeneracji przez kontrahenta brytyjskiego i przywiezieniu wałków do kraju skarżący świadczył na rzecz klientów krajowych usługi polegające na zamontowaniu zregenerowanych wałków. Usługi te z kolei opodatkowywał 22% stawką podatku od towarów i usług. W świetle powyższego wypada zauważyć, iż zgodnie z brzemieniem art. 18 ust. 3 ustawy o VAT w eksporcie usług stawka podatku VAT wynosi 0% pod warunkiem prowadzenia ewidencji określonej w art. 27 ust. 4 ustawy. Aby stwierdzić dopuszczalność stosowania takiej stawki dla usługi, należy sięgnąć do definicji eksportu usług zawartej w art. 4 pkt 6 ustawy. Przepis ten określał, iż przez eksport usług należy rozumieć usługi wykonywane przez podatnika poza państwową granicą Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to zapis jednoznaczny, który rozstrzyga problem w zakresie usług świadczonych przez podatnika poza granicami kraju. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano, podatnik wysyłał do Wielkiej Brytanii wałki rastrowe do regeneracji a następnie po jej wykonaniu przez kontrahenta i przywiezieniu ich do kraju świadczył usługi polegające na ich zamontowaniu, co wynika z faktur oraz wyjaśnień. W ocenie Sądu podatnik nie wykonywał zatem usług eksportu, a jedynie w ramach prowadzonej działalności przesyłał do regeneracji wałki. To sam podatnik po odebraniu od krajowego zleceniodawcy zamówienia decydował, czy wałek przesłać do regeneracji. Wskazywał przy tym kontrahentowi jej zakres i z tego tytułu uzyskiwał prowizję od wartości wykonanej usługi przez tego kontrahenta, który był zleceniobiorcą skarżącego. W świetle powyższego za bezzasadny należało uznać zarzut skargi, jakoby doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przez organy podatkowe art. 4 pkt 6 oraz art. 18 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Sąd nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa albowiem organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy gromadząc w sposób zupełny materiał dowodowy niezbędny do podjęcia decyzji jak i w sposób swobodny dokonały oceny całego materiału dowodowego, nie naruszając tym samym zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w w/w przepisie. Zauważyć również wypada, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, tożsamy problem był już rozstrzygnięty wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 listopada 2005 r. (sygn. akt I SA/Łd 696/05) oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2006 r. W powoływanych wyrokach Sądy jednoznacznie wskazały, iż działania skarżącego nie były działalnością eksportową w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni podziela to stanowisko. Prawidłowo w tym kontekście wskazał organ odwoławczy, iż dokonywanie różnych ustaleń odnoszących się do tego samego elementu stanu faktycznego, w odrębnych, co prawda, sprawach podatkowych, godziłoby w art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, tj. zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt I FSK 283/05, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 527/05). W świetle powyższego Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia. M.Ko.