I SA/Łd 27/11

Dnia 22 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie sędzia NSA Wiktor Jarzębowski sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant asystent sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2011 roku sprawy ze skargi A M. M., Z. T., S. P. Spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2007 roku oddala skargę. I SA/Łd 27/11 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] , zmienioną decyzją z dnia [...] r. nr [...] , określającą Spółce jawnej "A" – M. M, Z. T., S. P. zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2007 r. w kwocie 47.775,- zł. W trakcie kontroli skarbowej ustalono, iż Spółka w 2007 r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem propan-butan konfekcjonowanego luzem oraz w butlach. Przypadku sprzedaży gazu luzem, zwolnionego od akcyzy z uwagi na jego przeznaczenie, odbiorcami gazu były osoby fizyczne i podmioty gospodarcze, które w składzie podatkowym podatnika wystawiały oświadczenia o wykorzystaniu gazu propan-butan na cele uprawniające do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego. Z oświadczeń wystawionych przez podmioty gospodarcze zastrzeżenia kontrolujących wzbudziły oświadczenia wystawione przez dwie firmy: "B" – S. W. z siedzibą w Z. oraz "C" Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.. Nabywcy ci w złożonych oświadczeniach jako miejsce dowozu gazu wskazali suszarnię drewna w miejscowości S. k/P.. Firmy te transportowały nabyty ze składu podatkowego gaz autocysternami wypożyczonymi od firmy "D" (umowa dotycząca "B") oraz od firmy "E" (umowa dotycząca "C"). W wyniku podjętych czynności sprawdzających, organ kontroli skarbowej zlecił dokonanie oględzin nieruchomości, do której w/w firmy zleciły transport gazu i ustalił, iż w okresie od 30 czerwca 2006 r. do 12 stycznia 2007 r. hala w miejscowości S. przy ul. A 12 była dzierżawiona przez firmę "C" od spółki akcyjnej "F". Prezes Zarządu Spółki "F" oświadczył, że na terenie przedmiotowej hali nie było żadnej instalacji do przerobu i suszenia drewna. Inny pracownik tej Spółki akcyjnej wskazał, że na terenie hali nie były montowane urządzenia przez okres wynajmowania hali; jedynymi urządzeniami znajdującymi się tam były rury, umieszczone wewnątrz hali, zamontowane w dniu 28 marca 2007 r. przez przedstawiciela firmy "C". Także od strony południowej budynku, przy wejściu, umieszczono około pięciu zbiorników koloru białego o pojemności ok. 2 tys. litrów każdy; zbiorniki te nie były nigdy napełniane cieczą i zostały wywiezione w 2006 r. Spółka akcyjna "F" nie potwierdziła współpracy z firmą "B", nie wynajmowała na rzecz tego podmiotu żadnych budynków. Jednakże organ kontroli skarbowej pozyskał informacje od Naczelnika Urzędu Celnego w R., iż decyzją z dnia [...] r. nr [...] określono Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu "B" – S. W. zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2007 r. W zakresie sprzedaży gazu na rzecz firmy "C" organy powołały się na zeznania Prezesa tej Spółki – W. K., który wyjaśnił, iż jego firma nie dokonywała zakupu gazu w 2007 r. w Spółce "A"; nie potwierdził on autentyczności swoich podpisów składanych na oświadczeniach dotyczących wykorzystania gazu; a ponadto zeznał, iż był tylko pozornie właścicielem w/w Spółki – osobami faktycznie kierującymi całym przedsięwzięciem byli: P. W. i A. A.. Kontrolujący włączyli do akt sprawy sprawozdanie biegłego sądowego -dotyczące porównania pisma ręcznego W. K. – z którego wynika, że tylko w jednym przypadku przedmiotowe oświadczenie zostało podpisane przez W. K., zaś w dwóch przypadkach podpis widniejący na tych oświadczeniach nie należał do tej osoby. Z zeznań innej osoby – P. P., wynikało, iż to on posiadał już wcześniej oświadczenia o zakupie gazu przez "C" i część z nich przekazał M. M. (jednemu ze wspólników Spółki "A"), który sprzedał gaz na te oświadczenia, dzieląc się ze świadkiem pieniędzmi ze sprzedaży gazu. W związku z powyższymi ustaleniami organ kontroli skarbowej uznał, iż gaz opuszczający skład podatkowy Spółki "A" został przewieziony pod bliżej nieokreślony adres, a oświadczenia o jego zużyciu poświadczały nieprawdę. Z uwagi zatem, że sprzedaż gazu nastąpiła na rzecz odbiorcy nieuprawnionego, a kolejność opodatkowania akcyzą na poszczególnych szczeblach obrotu towarowego wynika z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) w związku z art. 11 tej ustawy, to w tym przypadku podatnikiem podatku akcyzowego jest Spółka jawna "A". W przypadku sprzedaży gazu propan-butan na rzecz osób fizycznych - odbiorców indywidualnych, kontrolujący ustalili, iż dane osób widniejące na niektórych oświadczeniach są nieprawdziwe. Te nieprawidłowości powiązano z zeznaniami kierowcy rozwożącego gaz propan-butan w Spółce "A" – A. B., który zeznał, iż rozwoził gaz do odbiorców indywidualnych i że wypełniał oświadczenia nabywców, m.in. w części dotyczącej ilości sprzedawanego gazu; ponadto zdarzały się sytuacje, gdzie gaz z autocysterny sprzedawał innym kierowcom wożącym gaz i w zamian za to otrzymywał od nich oświadczenia rzekomych nabywców indywidualnych. Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymał powyższe ustalenia w sprawie, wskazując, że warunkiem koniecznym do powstania zwolnienia z opodatkowania akcyzą gazu płynnego konieczne jest złożenie przez uprawniony podmiot oświadczenia, iż gaz ten zostanie wykorzystany wyłącznie na cele uprawniające do zastosowania zwolnienia, określone w § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2006 r., nr 72, poz. 500 ze zm.). Oświadczenie to musi cechować się zarówno poprawnością formalną jak i materialną, co oznacza, iż oświadczenie to ma odpowiadać rzeczywistemu stanowi rzeczy. W przypadku, gdy oświadczenia takie są nieprawidłowe, bądź niepełne, nie można uznać, że sprzedaż gazu nastąpiła na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych, a w konsekwencji, iż sprzedawca korzysta ze zwolnienia podatkowego w tym zakresie. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż przyczyną, dla której nie można zastosować w przedmiotowej sprawie zwolnienia gazu z podatku akcyzowego, jest fakt, iż strona nie dopełniła warunku określonego w § 15 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, tj. nie legitymowała się oświadczeniami zgodnymi z rzeczywistością. Oceniając dostawę gazu do odbiorców indywidualnych, organ odwoławczy wskazał, iż w przypadku czterech osób (R. O., O. F., D. L. i T. S.) Urząd Miasta w C. nie potwierdził faktu figurowania tych osób w ewidencji ludności miasta C.; nie zgadzały się także adresy posesji przypisane do tych osób, a wskazane w oświadczeniach znajdujących się w firmie "A". Z kolei inne osoby – A. M., której nazwisko, adres, błędny numer NIP i błędny PESEL było wykorzystane na oświadczeniu dotyczącym wykorzystania gazu propan-butan, zeznała, iż nie posiada zbiornika na taki gaz, a dom, w którym zamieszkuje, ogrzewany jest na węgiel. J. M. zeznał, że dom, w którym mieszka od 2002 r., podłączony jest do miejskiej sieci gazowej i nigdy nie kupował gazu propan-butan; w domu tym nigdy nie mieszkał W, K., którego nazwisko widniało na oświadczeniu złożonym w firmie "A". W zakresie dostawy gazu propan-butan do firmy "C" organ odwoławczy uznał, iż na pewno firma ta nie była nabywcą tego towaru, gdyż w miejscu gdzie miał trafić gaz nie znajdowała się żadna suszarnia drewna, po wtóre Prezes tej Spółki zanegował fakt nabywania gazu od skarżącej Spółki, a oświadczenie w zakresie zakupu gazu składał jeden raz w firmie "G", co – w ocenie organu odwoławczego – potwierdzałoby autentyczność jednego podpisu W. K. na oświadczeniu, które posiadała "A". Dano także wiarę zeznaniom P. P., który wyjaśnił w jaki sposób przekazał przedmiotowe oświadczenia M. M., jednemu ze wspólników "A". Dyrektor Izby Celnej uznał zatem za prawidłowe obciążenie Spółki "A" podatkiem akcyzowym od ilości gazu propan-butan uwidocznionego na oświadczeniach wystawionych rzekomo przez w/w sześć osób fizycznych i Sp. z o.o. "C". W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. pełnomocnik Spółki jawnej "A" wniósł o uchylenie powyższych decyzji podatkowych i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o stwierdzenie nieważności obu decyzji, a ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 2 pkt 2, art. 4 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 64, art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, poprzez ich zastosowanie, pomimo braku przesłanek faktycznych do tego; - § 15 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 1, ust. 6 pkt 1 i 2 oraz ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, poprzez uznanie, iż mimo otrzymania przez sprzedawcę kompletnych i prawidłowych oświadczeń, dochowaniu staranności w ich uzyskaniu, baku niedbalstwa po stronie sprzedawcy przy wydaniu towaru oraz pozyskaniu dokumentów dotyczących kontrahenta, a w efekcie dowolnym uznaniu, że nie podlega on zwolnieniu z podatku akcyzowego; - § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż podatnik który uzyskał od nabywców indywidualnych oświadczenia niezawierające wszystkich informacji przewidzianych w tych przepisach traci prawo do zwolnienia z podatku akcyzowego; - § 24g rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz.U. z 2004 r., Nr 89, poz. 849 ze zm.), poprzez jego zastosowanie, pomimo barku przesłanek faktycznych do tego; - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej oraz zasady praworządności, poprzez rozpatrzenie w sposób niewystarczający materiału dowodowego, co doprowadziło do pobieżnej oceny oraz niewłaściwej interpretacji materiału dowodowego na niekorzyść podatnika; - art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony w postaci powołania biegłego grafologa na okoliczność zbadania podpisów widniejących na oświadczeniach; - art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 4 i 6 Ordynacji podatkowej, poprzez niedopełnienie obowiązku zebrania materiału dowodowego oraz wyczerpującego rozpatrzenia tego materiału (organ pominął wiele dowodów, a dowody na których się oparł wydając decyzję ocenił wybiórczo i dowolnie – jako przykład należy wskazać zupełnie dowolne potraktowanie zeznań świadków – J. M., A. M., A. B. W. K., H. D., P. P.); - art. 122 w związku z art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez brak udowodnienia, że strona z momentem sprzedaży gazu chciała i sprzedała gaz na cele trakcyjne; - art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niezweryfikowanie i brak analizy na okoliczność faktu, czy wobec podmiotów – pośredniczącego w sprzedaży gazu z firmy "A" na rzecz "C" Pana P. P., bądź wobec firmy "C", została wydana decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za kwiecień 2007 r. w ramach transakcji, w których te podmioty uczestniczyły; - art. 180 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na wątpliwym domniemaniu faktycznym, które było podstawą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; - art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez sporządzenie lakonicznego i niekonsekwentnego w treści uzasadnienia prawnego decyzji, przez co strona nie wie co organy podatkowe przyjęły za podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz na jakiej podstawie dokonały wyliczenia tego podatku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Zarzuty skargi nie są uzasadnione. Zaskarżona decyzja bowiem nie narusza prawa w zakresie dającym podstawy do uwzględnienia skargi, stosownie do treści art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.). Organy podatkowe zakwestionowały prawo podatnika do zwolnienia z opodatkowania sprzedaży gazu propan-butan, który rzekomo miał być wykorzystany przez nabywców do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych, a którego ilość wynikała z oświadczeń złożonych przez sześć osób fizycznych i jedną osobę prawną – Sp. z o.o "C". Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy dodatki lub domieszki do paliw silnikowych oraz towary przeznaczone do użycia jako paliwa silnikowe inne niż paliwa silnikowe lub oleje opałowe wymienione w poz. 5 załącznika nr 1 do ustawy, w przypadku gdy są zużywane do innych celów niż napędowe, opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Warunki, jakie muszą spełnić podmioty w celu stosowania tego zwolnienia w zakresie sprzedaży gazu propan-butan, zostały określone w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Zgodnie z ust. 1 tego paragrafu zwalnia się od akcyzy gaz płynny - propan, butan, mieszaniny propanu-butanu w przypadku, gdy są zużywane do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych. W ustępie 2 określono, że zwolnienie to ma zastosowanie pod warunkiem, że: 1) gaz płynny jest rozlewany do butli gazowych w składzie podatkowym; 2) gaz płynny jest sprzedawany ze składu podatkowego m.in. uprawnionemu nabywcy. § 15 w ust. 3 tego rozporządzenia uprawnionego nabywcę definiuje jako podmiot dokonujący zakupu wyrobów, o których mowa w ust. 1, który: 1) zużywa wyroby, o których mowa w ust. 1, na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych i który złoży oświadczenie, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych; oświadczenie powinno być złożone na fakturze VAT lub na dowodzie dostawy; 2) dokonuje odsprzedaży wyrobów, o których mowa w ust. 1, podmiotowi, o którym mowa w pkt 1. W związku z tym należy stwierdzić, iż podatnik miał prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego pod warunkiem, że sprzeda gaz propan-butan uprawnionemu nabywcy, a więc osobie, która złożyła stosowne oświadczenie. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe udowodniły, iż wskazanych sześć osób fizycznych jak i firma "C" nie dokonały żadnego zakupu gazu propan-butan, a zatem oświadczenia złożone przez te podmioty o wykorzystaniu gazu na inne cele niż do napędu pojazdów samochodowych nie pochodziły od uprawnionego nabywcy w rozumieniu § 15 ust. 3 w/w rozporządzenia. Przedmiotowe oświadczenie powinno zawierać co najmniej: 1) imię i nazwisko nabywcy, PESEL oraz NIP; 2) adres zamieszkania nabywcy; 3) określenie ilości nabywanego gazu płynnego; 4) określenie ilości, rodzaju i typu posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres wymieniony w pkt 2; 5) datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie (§ 15 ust. 8 w/w rozporządzenia). Należy zgodzić się zatem ze stwierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że oświadczenie to musi cechować się zarówno poprawnością formalną jak i materialną, co oznacza, iż oświadczenie to ma odpowiadać rzeczywistemu stanowi rzeczy. Sąd w tym składzie orzekającym w pełni podziela pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, w wyroku z dnia 3 lipca 2009 r. o sygn. akt I SA/Bk 215/09 (LEX nr 512627), a mianowicie, że "skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia w podatku akcyzowym jest uwarunkowane posiadaniem oświadczeń, których dane zarówno pod względem formalnym jak i materialnym są zgodne z rzeczywistością. Tylko kompletnie wypełnione oświadczenia uprawniają sprzedawcę do skorzystania ze zwolnienia podatkowego. W sytuacji, gdy oświadczenia są nieprawidłowe albo niepełne, nie można uznać, że sprzedaż gazu nastąpiła na inne cele niż do napędu pojazdów samochodowych, a w konsekwencji, iż sprzedawca korzysta ze zwolnienia podatkowego w tym zakresie. Przyjąć zatem należy, iż prawidłowe wypełnienie oświadczenia leży w interesie sprzedawcy, albowiem jedynie prawidłowo wypełnione oświadczenie umożliwia organowi podatkowemu jego weryfikację. Podkreślić należy, iż skoro warunkiem uzyskania zwolnienia z podatku akcyzowego jest oświadczenie stwierdzające określone zdarzenie (wykorzystanie gazu na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych) to nie powinno budzić wątpliwości, że chodzi o dokument cechujący się poprawnością zarówno formalną jak i materialną (dokument odpowiadający rzeczywistemu stanowi rzeczy). Tym samy, brak prawidłowych pod względem formalnym bądź materialnym, oświadczeń uniemożliwia zwolnienie z akcyzy sprzedawanego gazu". Wobec powyższego nie można przyjąć stanowiska, że oświadczenie dokumentujące transakcję, która rzeczywiście się nie odbyła między podmiotami wskazanymi w tym oświadczeniu, może być dowodem uprawniającym do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego. Strona skarżąca, celem obalenia twierdzeń R. O., O. F., D. L., T. S., A. M., J. M., a także A. B., W. K. i P. P., co do braku zakupu (dostawy) gazu propan-butan, nie przedstawiła żadnych innych dokumentów – nie tylko, że gaz ten został zużyty na inne cele niż do napędu pojazdów samochodowych – ale chociażby potwierdzających rzeczywistą dostawę tego towaru do wskazanych osób. Nie można więc się zgodzić z zarzutami skargi odnoszącymi się do powyższych transakcji sprzedaży gazu. Organy podatkowe w zakresie tych czynności zebrały, wbrew zarzutom autora skargi, obszerny materiał dowodowy, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, a ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie przekracza również granic swobodnej oceny dowodów, zakreślonych przez przepis art. 191 Ordynacji podatkowej. Jeżeli strona skarżąca nie sformułowała skutecznie zarzutów podważających zeznania w/w osób, a tym samym wartości dowodowej tych zeznań, to nie ma podstaw do odrzucenia takich dowodów w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe swoje rozstrzygnięcia oparły na ustaleniu, że sporne oświadczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Tego zaś wniosku, w kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie sposób podważyć. Podatnik bowiem zastosował zwolnienie z opodatkowania akcyzą sprzedaży gazu propan-butan na podstawie oświadczeń złożonych przez sześć osób fizycznych i jedną osobę prawną, tym czasem z zeznań w/w osób wynika, że podmioty te nie dokonywały zakupu takiego towaru. Zeznania te w całokształcie okoliczności ustalonych przez organy podatkowe są wiarygodne, a powoływanie biegłego grafologa, na okoliczność zbadania podpisów widniejących na przedmiotowych oświadczeniach nie wydaje się uzasadnione. Zbędne było także badanie czy podatkiem akcyzowym od spornych zakupów obciążeni zostali: Spółka "C" i P. P.. Jeżeli w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego określono kto i w jakiej formie może złożyć oświadczenie, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych, to prawo organu podatkowego nie ogranicza się wyłącznie do kontroli sposobu sporządzenia tego oświadczenia, ale rozciąga się także na kontrolę zgodności zawartych w tym dokumencie zapisów ze stanem rzeczywistym, a ustalenia tego organ ten może dokonać w oparciu o całokształt okoliczności faktycznych ujawnionych w postępowaniu podatkowym oraz poprzez ich swobodną ocenę. Uwzględniając powyższe wywody, Sąd nie dopatrzył się naruszania przez organy podatkowe wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego, jak również przepisów prawa materialnego. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, zaś uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Spełnia zatem wymogi wynikające z 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Nie sposób również się zgodzić z zarzutem skargi, iż z decyzji wymiarowych nie wynika, co organy podatkowe przyjęły za podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz na jakiej podstawie dokonały wyliczenia tego podatku. Na str. 5 i 12 decyzji Dyrektora UKS przedstawiono szczegółowe wyliczenie przedmiotowego podatku akcyzowego, z podaniem ilości gazu przyjętej do opodatkowania i stawki podatku. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić. P.Z-C.